ครบ 1 ปีหลังผ่าตัดขากรรไกรสองข้าง เป็นการตัดสินใจที่ไม่เสียดายเลย

เผลอแป๊บเดียวก็ครบ 1 ปีแล้วตั้งแต่ฉันผ่าตัดขากรรไกรสองข้างเมื่อเดือนมีนาคมปีที่แล้ว เพราะใช้เวลาคิดเรื่องผ่าตัดอยู่นานมาก เลยกังวลเยอะ แต่พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ รู้สึกว่าช่วงเวลาทั้งหมดมันค่อย ๆ ถูกจัดระเบียบอย่างเป็นธรรมชาติไปเอง ทุกวันนี้ในชีวิตประจำวัน ฉันแทบไม่ได้นึกถึงขากรรไกรหรือการสบฟันเลย เมื่อก่อนจะมีช่วงที่เผลอใส่ใจกับตำแหน่งหรือการขยับของขากรรไกรโดยไม่รู้ตัว แต่ตอนนี้สบายจนแทบไม่คิดถึงเรื่องนั้นแล้ว ใช้งานตามปกติก็ไม่มีความไม่สะดวกเลย ตอนกินข้าวก็ชัดเจนว่าต่างไปมาก เมื่อก่อนฉันมักเคี้ยวข้างเดียวหรือรู้สึกว่าเคี้ยวไม่ทั่ว แต่ตอนนี้ฟันสองข้างสบกันอย่างสมดุล ทำให้อาหารเคี้ยวได้เป็นธรรมชาติ ของแข็งหรือของเหนียวก็ทานได้แบบไม่ลำบาก และรู้สึกได้ว่าขากรรไกรสบายมากตอนเคี้ยว ตอนพูดก็เปลี่ยนไปด้วย คนรอบตัวมักบอกว่าการออกเสียงชัดขึ้น ส่วนตัวฉันก็รู้สึกได้ชัดเลยว่าแม้คุยนาน ๆ ขากรรไกรก็ไม่ล้า คิดว่าตอนนี้เพิ่งมารู้ว่าที่ผ่านมามีความไม่สบายอะไรที่เราไม่เคยสังเกต เวลาแสดงสีหน้าก็เป็นธรรมชาติมากขึ้น ความรู้สึกต้องเกร็งแรงเวลายิ้มหรือพูดลดลง และรู้สึกว่าการเคลื่อนไหวของใบหน้าดูต่อเนื่องนุ่มนวลขึ้น เวลา ถ่ายรูปก็สบายกว่าก่อนมาก เลยพอใจมาก ในแง่รูปลักษณ์ก็ไม่ได้ดูเปลี่ยนแบบหวือหวา แต่เป็นความสมดุลโดยรวมที่ลงตัวขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ คนรอบตัวก็มักบอกว่าดูไม่เหมือนคนที่เคยผ่าตัด แต่ให้ความรู้สึกสบายตาขึ้น ฉันรู้สึกได้ว่าใบหน้าปรับเข้าที่สมบูรณ์แล้วตามกาลเวลา ตอนนี้ครบ 1 ปีแล้ว ความรู้สึกไม่ได้เหมือนการฟื้นตัวจบลง แต่เหมือนกลับมาสู่ใบหน้าและการใช้งานตามปกติของตัวเองมากกว่า มันกลมกลืนเข้ากับชีวิตประจำวันอย่างเป็นธรรมชาติจนแทบไม่ต้องนึกถึงเลยว่าครั้งหนึ่งเคยผ่าตัดมาก่อน ช่วงหลังผ่าตัดใหม่ ๆ กระบวนการฟื้นตัวรู้สึกยาวและเหนื่อยมาก แต่พอเวลาผ่านไปทุกอย่างก็ค่อย ๆ เสถียรขึ้น ตอนนี้ฉันคิดว่าได้ผลลัพธ์ที่พอใจทั้งด้านการใช้งานและรูปลักษณ์ ถ้าย้อนกลับไปวันนั้น ฉันก็คงเลือกแบบเดิม และตอนนี้ไม่มีอะไรที่ต้องเสียดายเลย

ครบ 1 ปีหลังผ่าตัดขากรรไกรสองข้าง เป็นการตัดสินใจที่ไม่เสียดายเลย

โพสต์อื่นในหมวดนี้