ฉันได้รู้ข้อมูลโรงพยาบาลจากคอมมูนิตี้ค่ะ ทุกครั้งที่รู้สึกกังวล ก็อ่านรีวิวแล้วตั้งสติได้ ได้รับความช่วยเหลือหลายอย่าง เลยมาเขียนรีวิวด้วยค่ะ~ ฉันผ่าตัดเมื่อวานประมาณ 9 โมงครึ่งเช้าค่ะㅎㅎ (คืนก่อนหน้านั้นฝันร้ายหลายอย่าง ทั้งฝันว่าตื่นกลางการผ่าตัด ฝันว่าหลังผ่าฟันหน้าหลุดร่วงกราว ๆ ㅋㅋ) เพราะเป็นตอนเช้า คิดว่ารถน่าจะติด เลยขึ้นรถไฟใต้ดินไปกับแม่.. อาจเพราะเป็นวันจันทร์ รถไฟใต้ดินก็แน่นเหมือนกันค่ะㅋㅋ เลยสายไปตั้ง 20 นาที เดิมทีนัดผ่าตัดไว้ 9 โมง.. รู้สึกขอโทษมากที่มาสาย.. แต่ทุกคนช่วยให้สบายใจค่ะㅎㅎ เปลี่ยนเป็นชุดผู้ป่วย แม้ว่าก่อนไปจะทาแค่สกินโลชั่น แต่เขาบอกว่าลายออกแบบที่วาดไว้ อาจลบออกได้ เลยล้างหน้าด้วยน้ำเปล่าค่ะㅋㅋ พบผู้อำนวยการ ได้ฟังคำอธิบายอีกครั้ง แล้วออกแบบตามโครงหน้าㅋㅋ (เหมือนวาดด้วยปากกาเมจิก?ㅋㅋ) ฉันเป็นหน้าสี่เหลี่ยมแบบเห็นได้ทันทีค่ะ ก่อนหน้านั้นก็พอประคองด้วยโบท็อกซ์อยู่บ้าง (ถ้าฉีดโบท็อกซ์ อย่างน้อยก็ดูไม่เหลี่ยมเท่าเดิม;;) แต่แทนที่จะฉีดโบท็อกซ์ต่อไปแบบนี้ ฉันคิดว่าผ่าตัดน่าจะดีกว่า เลยตัดสินใจผ่าตัดค่ะ หลังปรึกษาถึงได้รู้ว่าฉันมีคางถอยนิดหน่อย เลยรู้ว่านั่นทำให้หน้าดูเหลี่ยมยิ่งขึ้น สุดท้ายจึงตัดกระดูกกรามเหลี่ยมที่กางออกใต้หู นำส่วนนั้นไปใส่ที่คางหน้าเพื่อทำวีไลน์ และเพราะแนวเส้นประสาทของฉันอยู่ค่อนข้างด้านนอก จึงตกลงว่าจะกรอกระดูกชั้นคอร์เทกซ์แค่นิดเดียวค่ะ อ่า.. แล้วเพราะมีกล้ามเนื้อเยอะ เลยจะตัดกล้ามเนื้อออกด้วยㅋㅋ อีกอย่าง คุณหมอบอกว่าขากรรไกรล่างของฉันสั้น เลยคงเหลือมุมใต้หูไว้ไม่ได้ แต่ก็จะไม่กลายเป็นคางแหลมเกินไปค่ะㅋㅋ (ตอนนี้เห็นใต้หูเรียบมากแล้วรู้สึกแปลกมากค่ะㅋ) อย่างไรก็ตาม หลังปรึกษา ผู้อำนวยการพูดว่า “เอาล่ะ! งั้นมาทำกันเถอะ!” แล้วก็ออกจากห้องปรึกษาด้วยกันค่ะ ฉันนอนอยู่ในห้องพักผู้ป่วยที่เมื่อกี้เปลี่ยนชุด พี่พยาบาลก็เข้ามาใส่น้ำเกลือให้ ฉีดยาลดสารคัดหลั่งที่ก้น แล้วฉีดยาเข้าท่อสายน้ำเกลือ บอกว่าเป็นยาคลายกังวลค่ะ (ได้ยินว่าฉีดตัวนี้แล้วความจำจะหาย.. แต่ของฉันไม่ได้หายทันทีค่ะㅋ) ผู้อำนวยการวิสัญญีมา แล้วคุยกันเล็กน้อยเรื่องประสบการณ์ดมยาสลบ น้ำหนัก ประวัตินอนโรงพยาบาล ผลข้างเคียงจากยา แล้วฉันก็เดินเข้าห้องผ่าตัดกับพี่พยาบาลค่ะ (ฉันเล่าเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้ผู้อำนวยการวิสัญญีฟังยาวมาก ตั้งแต่เรื่องเคยเข้าโรงพยาบาลแป๊บหนึ่งตอนประถม ท่านก็รับฟังอย่างสบาย ๆ เลยรู้สึกดีค่ะ) จำได้ถึงตอนนอนลงในห้องผ่าตัดค่ะ ได้ยินคำว่า “นอนขึ้นไปด้านบนอีกหน่อยนะคะ” ฉันเลยใช้เท้าดันตัวขึ้นไป แล้วถามว่า “ยังไม่ได้ดมยาสลบใช่ไหมคะ?” เขาบอกว่า “เดี๋ยวจะเข้าแล้วค่ะ” หลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้ค่ะㅋㅋㅋ ลาง ๆ เหมือนนั่งรถเข็น พอลืมตาขึ้นลาง ๆ ก็ไม่เห็นแม่ค่ะ คิดว่าไปไหนนะ? แล้วก็หลับต่อ ลืมตาอีกทีประมาณบ่ายโมง? คิดว่าฉันผ่าตัดนานขนาดนี้เลยเหรอ? แต่ได้ยินว่าผ่าตัดเสร็จเร็ว (1-1 ชั่วโมงครึ่ง) อยู่ห้องพักฟื้นประมาณ 1 ชั่วโมง แล้วกลับมาห้องผู้ป่วยก็ยังหลับต่อค่ะ ฉันเป็นโรคจมูกอักเสบ เลยกังวลว่าจมูกจะตัน แต่ไม่รู้ว่ายาลดสารคัดหลั่งที่ฉีดก่อนผ่าตัดช่วยลดน้ำมูกด้วยหรือเปล่า.. หรือเพราะบอกผู้อำนวยการว่าเป็นจมูกอักเสบ ท่านเลยใส่ Otrivin ให้ㅋㅋ ในจมูกก็โล่งและสบายค่ะ เขาบอกว่าถ้ามีเสมหะให้บ้วนออก แม้จะรู้สึกเหมือนมีอะไรติดคอ แต่แค่ “อะแฮ่ม ๆ!” ก็กลับมาสบาย เลยไม่มีอะไรต้องบ้วนค่ะ เพราะเป็นจมูกอักเสบภูมิแพ้ เลยกังวลว่าถ้าจาม แผลผ่าด้านในปากจะปริㅋㅋ แต่แค่ตึง ๆ นิดหน่อย ไม่เป็นไรค่ะㅋ พี่พยาบาลเอาน้ำยาบ้วนปากมาให้ ฉันบ้วนแล้วมีเลือดออกนิดหน่อย มีก๊อซ 2 ชิ้นใส่ไว้ใต้กึ่งกลางฟันล่างด้านหน้า คงเพราะผ่าตัดคางหน้าผ่านการเปิดแผลบริเวณนั้น มี 1 ชิ้นที่เปื้อนเลือดนิดหน่อย เลยเปลี่ยนเป็นก๊อซใหม่ค่ะ (นอกจากอันนี้ก็ไม่มีอะไรแบบสายระบายเลือดค่ะ) ผู้อำนวยการก็มาด้วย บีบริมฝีปากแล้วถามว่าโอเคไหมเพื่อตรวจค่ะ (เหมือนตรวจว่าความรู้สึกกลับมาหรือยัง ของฉันด้านซ้ายยังชานิดหน่อยㅠ) จากนั้นดื่มเครื่องดื่มเกลือแร่ที่คาดว่าเป็น Pocari Sweat หนึ่งแก้ว เดินไปเข้าห้องน้ำไปมา กินไอศกรีม และกินโจ๊กฟักทองค่ะ เครื่องดื่มเกลือแร่ดื่มได้ดีค่ะ แต่เพราะอ้าปากไม่ได้ กินไอศกรีมกับโจ๊กฟักทองใช้เวลานานมากจริง ๆ ไหลออกข้าง ๆ ตลอด..;; พอให้น้ำเกลือครบ 3 ถุงก็ประมาณ 6 โมง ได้พบผู้อำนวยการ เอาก้อนสำลีที่อยู่ในผ้ารัดหน้าออก และเอาก๊อซในปากออกด้วย (แค่นี้ก็รู้สึกเหมือนรอดแล้ว!) ใส่เสื้อฮู้ดกับหน้ากาก แล้วออกจากโรงพยาบาลวันเดียวกันค่ะ พี่โคออร์ดิเนเตอร์ที่ดูแลบอกว่าผ่าตัดเสร็จเร็ว บวมก็น้อย กระดูกก็ตัดออกมาเป็นชิ้นยาวสะอาดในครั้งเดียว เลยวางใจกลับบ้านค่ะㅎㅎ โชคดีที่พ่อมารับ เลยหลบสายตาคนอื่นได้ค่ะ (แม้ใส่หน้ากาก แต่ผ้ารัดหน้าก็โผล่ออกมาให้เห็นนิดหน่อย เลยกังวลค่ะ) สิ่งที่ยากที่สุดเมื่อวานคือเจอป้า ๆ แถวบ้านในลิฟต์ขึ้นบ้านค่ะㅋㅋㅋㅋ ฉันแกล้งไอ ปิดหน้า แล้วรีบลงค่ะㅋ (เพราะการแสดงไม่เก่ง อาจดูแปลกก็ได้ㅠㅠ) ถ่ายเซลฟี่ด้วย แล้วเพราะบวมกลับดูเด็กลง เลยนั่งตื่นเต้นคนเดียวว่าน่ารักㅋㅋ แต่พอตกเย็น อาการบวมเริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะㅋㅋ (เพราะยาสลบหมดฤทธิ์หมดแล้วหรือเปล่า? หน้าก็รู้สึกหนักขึ้น คอก็เหมือนตึง ๆ?) นี่ปลาปักเป้าอะไรเนี่ยㅋㅋㅋ ดื่มน้ำฟักทองที่เตรียมไว้ล่วงหน้า และบ้วนปากขยัน ๆ เพราะปกติฉันมีนิสัยนอนตะแคง เลยใส่หมอนรองคอนอนค่ะ นอนไม่หลับ เลยนั่งเปิดดูคอมมูนิตี้ แล้วก็นอนไปนิดหน่อย แต่ไม่รู้เพราะริมฝีปากพลิกออกหรือเปล่า เลยนอนน้ำลายไหลยืดเลยค่ะ-_-;; หลับอยู่แล้วตื่นเพราะน้ำลายที่ไหลออกมาเย็น-_-; (ขอโทษค่ะ;) อ่า.. เขียนไปเขียนมายาวเกินไปแล้วนะคะ^^;; ยังเขียนได้แค่เรื่องเมื่อวานเองㅠㅠ อย่างไรก็ตาม ไม่ได้หนักหนาเท่าที่คิดค่ะㅋㅋ
ถูกใจ 0