ไม่คิดเลยว่าจะต้องผ่าตัดหน้าอกถึง 3 ครั้ง เพราะฉันอยากได้ความเป็นธรรมชาติ เลยไม่เคยคิดเรื่องซิลิโคนเลย
ผ่าตัดครั้งแรกน่าจะจ่ายไปประมาณ 14 ล้านวอนที่ที่ดังเรื่องสเต็มเซลล์ เขาบอกว่าถ้าดูดจากต้นแขนจะไม่ได้ผล เลยดูดจากหน้าท้องกับต้นขา เขากดดันให้เพิ่มน้ำหนักหนักมากๆๆๆ ผลลัพธ์ไม่มีเลยแม้แต่นิดเดียว แถมมีแต่พวกสิ่งคล้ายการเกิดหินปูนขึ้นมา เหมือนจ่ายเงินเพื่อรับระเบิดมาเอง
ผู้หญิงโง่ๆ อย่างฉันก็ยังตัดใจไม่ได้ เลยไปโรงพยาบาลอีกที่ที่ดังเรื่องปลูกถ่ายไขมันเพื่อทำผ่าตัดครั้งที่สอง แต่เขาบอกว่าไม่มีไขมันให้ดูดแล้ว สุดท้ายเลยต้องใช้ทางเลือกสุดท้ายคือใส่ซิลิโคน
ใส่ Mentor Xtra 215cc ทางรักแร้ ทั้งที่เลือกไซซ์เล็กแล้ว แต่ตั้งแต่วันแรกหลังผ่าตัดก็พังจนคิดว่า “อา เชี่ย ขอให้เป็นแค่ความฝันเถอะ” ต่อให้เผื่อเรื่องบวมวันแรกแล้ว ก็ไม่เหมือนรีวิวคนอื่นเลย มันเหมือนหน้าอกแน่นเป็นกล้าม แล้วหัวนมก็มองลงพื้น
ทรงแบบนี้ สัมผัสแข็งเหมือนหินแบบนี้อยู่ต่อเนื่องไปจนถึงเดือนที่ 9 หมอบอกว่าลองกินยาสำหรับพังผืดหดรัดดู แล้วก็จ่ายยาให้ บอกให้มารับ Caps บ่อยๆ ฉันผ่าตัดมา 9 เดือนแล้วนะ บ้าไปแล้วเหรอ? อาคารโรงพยาบาลมีทั้งชั้น 2 ชั้น 3 และยังมีโซนที่ตรวจแค่หน้าอกโดยเฉพาะด้วย แต่ไม่มีเครื่องอัลตราซาวด์ ใช้แค่มือคลำแล้วคาดเดาแบบเบาๆ ว่าน่าจะเป็นพังผืดหดรัด
สุดท้ายฉันไปวนดูโรงพยาบาลอื่นหลายแห่งที่มีเครื่อง ทุกที่บอกว่าเป็นระดับ 4 ทั้งหมด และบอกว่าตอนผ่าตัดใส่ซิลิโคน ควรเอาเนื้อเยื่อไขมันที่เคยใส่ไว้ก่อนหน้านี้ออกก่อน พอได้ยินว่า “ทำไมถึงทำแบบนี้นะ” ก็รู้สึกเหมือนความจริงกระแทกเข้าเต็มๆ
คนที่เรียกว่าผู้จัดการปรึกษา นอกจากตอนนัดวันผ่าตัดแล้วก็ไม่เคยติดต่อมาเลย พอพูดเรื่องปัญหานี้กลับบอกว่าไม่ได้ทำผิด แถมระหว่างนั้นยังถามอีกว่าจะไปผ่าตัดแก้ที่ไหน ถ้ารู้ว่าฉันทำที่ไหนแล้วจะทำอะไรได้? คืนเงินให้สิ โรงพยาบาลแบบโรงงานที่นั่น ขอให้เจ๊งแบบยับๆ ไปเลยเถอะ
อ้อ วันนี้เป็นวันที่ 1 หลังจากผ่าตัดแก้ที่โรงพยาบาลอื่น
ถึงอย่างนั้นก็รู้สึกได้ว่าดีกว่าก่อนทำมาก นุ่มกว่า ไม่มีป่องช่วงอกบน และเส้นใต้ราวนมยาวขึ้น รอให้ยุบบวมแล้วถ้าออกมาดีจริงๆ จะเอารีวิวมาฝากนะ!
ต้องตั้งใจโปรโมตคุณหมอพ่อให้ดีแล้วสิ
*รูปเป็นรูปครบ 1 ปีจากโรงพยาบาลที่สอง