ผมเป็นผู้ชายครับ ผมทำศัลยกรรมแล้ว รบกวนดูรูปให้หน่อยครับ

ถ้าดูรูปก็น่าจะทราบได้ทันที ด้านซ้ายคือก่อนผ่าตัด และด้านขวาคือหลังผ่าตัดครับ ผมพูดไม่ค่อยเก่ง เลยอาจอธิบายได้ไม่ดี แต่จะเล่าตามความจริงครับ ครั้งแรก วันที่ 14 มกราคม ผมทำศัลยกรรมเพื่อเสริมจมูกและคางด้านหน้าครับ จมูกไม่ได้ใช้ซิลิโคน แต่ดูดไขมันของผมเองออกมาแล้วฉีดเข้าไป และคางด้านหน้าก็ใส่ไขมันเช่นกันครับ เขาเรียกว่านี่คือการปลูกถ่ายไขมันครับ เดิมทีการผ่าตัดตั้งใจจะทำแค่จมูกกับคางด้านหน้า แต่หลังผ่าตัดมาดูแล้ว ไม่ใช่แค่จมูกกับคางด้านหน้าเท่านั้น แต่ยังฉีดไขมันให้ที่หน้าผากและรอบจมูกด้วยครับ (พยาบาลบอกว่าเพราะผมใช้ชีวิตอย่างขยันขันแข็ง คุณหมอเจ้าของไข้เลยเอ็นดูและทำให้ออกมาดูดีครับ) หลังผ่าตัด จมูกดูยาวขึ้น บริเวณหว่างคิ้วสูงขึ้น และปลายจมูกที่กลมก็โด่งคมขึ้นครับ สิ่งที่น่าทึ่งที่สุดคือปากที่ยื่นออกมาก็ดูเหมือนถอยเข้าไปด้วยครับ สัปดาห์หน้าผมจะทำครั้งที่สอง เป็นการปรับรูปตาพร้อมทำตาสองชั้นครับ หลังจากทำปรับรูปตาและตาสองชั้นแล้ว ผมจะจัดรูปอีกครั้งแล้วนำมาโพสต์ครับ สาเหตุที่ผมมาทำศัลยกรรมแบบนี้คือ หลังจากผมเรียนจบมัธยมปลาย เข้าเรียนมหาวิทยาลัย และใช้ชีวิตในสังคม ผมได้มีประสบการณ์ทางสังคม และรู้สึกอย่างเจ็บปวดว่าประเทศของเรามีค่านิยมยึดติดกับรูปลักษณ์ภายนอกครับ ผมเองก็มีปมด้อยเรื่องจมูกมาก และดวงตาที่ดูดุก็เป็นปมด้อยเช่นกัน จึงตัดสินใจเรื่องศัลยกรรมและตัดสินใจผ่าตัดครับ แต่ผมคิดว่าการไปขอเงินผู้ใหญ่ในบ้านที่ไม่ได้มั่งคั่งทางเศรษฐกิจ โดยบอกว่าลูกชายจะทำศัลยกรรมนั้น ไม่สมเหตุสมผล ผมจึงเริ่มเก็บเงินเอง และหลังจากทำงานมา 2 ปี ผมก็ได้ผ่าตัดครับ เดิมทีผมอยู่ต่างจังหวัด พูดตามตรงเพราะเป็นเรื่องใบหน้า ผมเองก็คิดหนักไม่แพ้ผู้หญิงคนอื่นๆ และกังวลมากกว่าเดิมด้วย จึงใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือนไปหาข้อมูลคลินิกศัลยกรรมในโซลด้วยตัวเองครับ แน่นอนว่าก่อนหน้านั้น ผมหาข้อมูลจากอินเทอร์เน็ต คาเฟ่ศัลยกรรม และชุมชนนี้ทั้งหมดแล้วครับ ระหว่างหาข้อมูลแบบนั้น ผมก็ได้รู้จักโรงพยาบาลที่ผมผ่าตัด และได้ปรึกษากับผู้อำนวยการโรงพยาบาล พูดสั้นๆ คือมันโดนใจผมมากครับ ท่านเป็นคุณหมอผู้หญิง ผมเคยไปมาหลายโรงพยาบาลมาก แต่ไม่เคยสักครั้ง (ในบรรดาโรงพยาบาลที่ผมเลือก) ที่จะได้พบคุณหมอผู้หญิงได้ง่ายๆ และตัวผมเองก็เคยเชื่อว่าโดยธรรมชาติแล้วหมอผู้ชายคงทำได้ดีกว่า แต่พอได้พบคุณหมอผู้หญิงที่ผ่าตัดให้ผม ผมก็ได้รู้ว่าสิ่งที่ผมคิดนั้นเป็นเพียงความกังวลไปเองครับ ผมนำเงินที่เก็บมาตลอดไปมอบให้โรงพยาบาลเป็นเงินสด และพูดเพียงประโยคเดียวครับ ผมรู้ว่าหน้าผมแย่กว่าโอจีฮอน (นักแสดงตลก) (ขอโทษคุณโอจีฮอนด้วยครับ) แต่ผมไม่ได้หวังจะเป็นจางดงกอนด้วยการทำศัลยกรรม ผมแค่ไม่อยากได้ยินคำว่าหน้าตาไม่ดีอีกก็พอ ผมบอกไปแบบนั้นครับ.. ตอนมอบเงินและคิดว่าจะเข้าผ่าตัด ผมก็สั่นและตื่นเต้นมาก.. อีกด้านหนึ่งก็เฝ้ารอภาพลักษณ์ใหม่ของตัวเอง แต่ความตื่นเต้นกังวลมีมากกว่าครับ ผมคิดว่าผู้ชายไม่ควรตำหนิผู้หญิงที่สวยขึ้นจากการทำศัลยกรรมครับ ตอนนี้ผมเพิ่งเข้าใจว่าเบื้องหลังนั้น ผู้หญิงก็คงมีความกังวลและความขัดแย้งในใจมากมายเช่นกันครับ เพื่อนๆ และครอบครัวผมบอกว่านักแสดงตลกโอจีฮอนดูมีกลิ่นอายของชิมแทยุนเล็กน้อย ทุกคนเห็นว่าอย่างไรครับ ขอการประเมินแบบตรงไปตรงมาและเยือกเย็นด้วยครับ