เพิ่งได้มาเขียนรีวิว..ครบ 2 สัปดาห์แล้วค่ะ~

วันนี้ครบ 2 สัปดาห์พอดีหลังผ่าตัดค่ะ เพราะเดิมทีจมูกฉันทั้งเตี้ยและสั้นมาก แทนที่จะคิดว่าอยากสวยขึ้น จริงๆ แล้วฉันแค่หวังว่า “ขอให้มีจมูกเหมือนคนทั่วไปก็พอ” ฉันไปปรึกษามา 3 ที่ คือ ㅇㅇㅎ, ㅁㅅㅇ, ㅋㅇㅁ แล้วทำที่ ㅋㅇㅁ วันที่ 8 มกราคมค่ะ การปรึกษาก็คร่าวๆ ไม่ได้คุยกันเลยว่าจะยกขึ้นกี่มิลลิเมตร จะทำทรงจมูกแบบไหน หรือปลายจมูกจะใช้อะไร พอฉันนอนบนเตียงผ่าตัดก็พูดว่า “ฉันยังไม่ได้ฟังเลยนะคะว่าจะทำกี่มิลลิเมตร” พยาบาลก็ตอบว่า “คุณหมอจะดูการยกปลายจมูกแล้วจัดการให้เองค่ะ” แล้วไม่นานก็วางยาสลบแบบหลับ.. ก่อนหน้านี้ฉันเคยส่องกล้องตรวจหลายครั้ง เลยคุ้นกับการวางยานอนหลับ แต่ครั้งนี้ความรู้สึกต่างออกไปค่ะ ตอนนั้นแค่รู้สึกเหมือนได้นอนหลับสนิท แต่ครั้งนี้ เหมือนฉันกำลังนั่งรถไฟเหาะอยู่ กับคนสนิทไม่กี่คน แล้วก็แบบงงๆ มีพี่พยาบาลที่เห็นเป็นคนสุดท้ายอยู่ด้วย.. แล้วจู่ๆ หมอกับพยาบาลก็ปลุกฉันกันใหญ่ คุณหมอถามด้วยน้ำเสียงตกใจว่า “ปกติหายใจไม่ค่อยดีเหรอครับ? ปกติหายใจหยุดเหรอครับ?” ยิงคำถามมาไม่หยุดเลยค่ะ ฉันก็ครึ่งหลับครึ่งตื่นแล้วตอบว่า “ถ้าเครียดจะหายใจไม่ค่อยออกค่ะ” แล้วเขาก็บอกว่า “ต้องหายใจนะครับ ต้องไปโรงพยาบาลนะครับ” พร้อมกับคอยชวนฉันคุยตลอด ระหว่างนั้นฉันถามว่า “ฉันจะตายเหรอคะ?” แล้วก็ดันพูดแบบน่าขำว่า “ช่วยทำให้สวยนะคะ” อะไรกันเนี่ย~ จากนั้นฉันนั่งแท็กซี่กลับบ้าน ผ่านไป 3 วัน อาการบวมก็ไม่ค่อยมี รอยช้ำก็ไม่มี เลยดีใจมากค่ะ แต่เย็นวันถัดจากวันที่เอาสำลีที่อุดจมูกออกมา จู่ๆ เลือดกำเดาก็ไหลพรวด.. ไม่มีเวลาจะห้ามเลือดเลย ไม่รู้ว่าเปลี่ยนทิชชู่ไปกี่ครั้ง ฉันตกใจเลยโทรไปโรงพยาบาล เขาบอกให้รีบมาโรงพยาบาลทันที แต่ไกลเกินไป ไปไม่ได้ เลยจำใจไปคลินิกหูคอจมูกแถวบ้าน เขาบอกว่าห้ามเลือดไม่ได้ เหมือนเส้นเลือดด้านหลังจมูกแตก ให้ไปห้องฉุกเฉิน.. ฉันเลยไปห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลใหญ่ แล้วก็เอา ของแข็งๆ ที่อุดไว้เมื่อวันก่อน กลับมาอุดรูจมูกอีกครั้งแล้วกลับบ้าน เพิ่งได้หายใจครบหนึ่งวันเต็ม ก็ถูกอุดอีกแล้ว.. อาจเพราะเสียเลือดไปมาก ตั้งแต่วันนั้น ก็เริ่มบวมตึงขึ้นมา คุณหมอยังบอกว่า “บวมมากเกินไปนะ” แล้วฉันก็ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ที่หดหู่แบบนั้น.. อาการบวมยิ่งหนักขึ้น หมอห้องฉุกเฉินบอกให้พักนิ่งๆ อย่างเด็ดขาด ห้ามออกกำลังกาย ห้ามกินของที่ต้องเคี้ยวเยอะ ข้อควรระวังเยอะมาก... แล้วยังขู่ด้วยว่าถ้าเลือดกำเดาไหลอีก ก็ต้องมาห้องฉุกเฉินอีก.. ยังไงก็ตาม พอผ่านไปวันสองวัน ฉันก็คิดว่า “เอาเถอะ ไม่สนแล้ว” แล้วก็ออกกำลังกายอีก.. เดินเร็ว.. ปรากฏว่าตั้งแต่นั้นอาการบวมก็ยุบลงเร็วมาก แปลกมาก..พ่อแม่ฉันก็ยังแปลกใจ.. ตอนนี้ฉันแต่งหน้าแล้วออกไปไหนมาไหนได้ตามปกติค่ะ จมูกไม่ได้โด่งขนาดนั้น เลยค่อนข้างเสียดายอยู่มาก แต่เพราะเดิมทีผิวก็บางและจมูกก็เตี้ย ฉันเลยพยายามพอใจค่ะ ขอแค่ไม่เกิดการอักเสบก็พอ.. เพื่อนๆ ชมกันมากว่าดูไม่ออกเลยว่าทำมา และทำออกมาดี บอกว่าดีกว่าเดิมเยอะมากค่ะ ตอนนี้ยังมีอาการบวมเล็กๆ บริเวณหว่างคิ้วอยู่ แต่คงค่อยๆ ยุบไปเอง...^^ สิ่งที่รู้สึกจากการผ่าตัดครั้งนี้ เด็ดขาดเลย.. จะไม่ผ่าตัดอีกแล้ว มันลำบากจริงๆ ค่ะ