ก่อนอื่น รูปไว้แกะผ้าพันแผลออกหมดแล้วจะลงให้นะคะ.... การผ่าตัดที่ฉันทำคือ 'ผ่าตัดกรามเหลี่ยมสามมิติ' ค่ะ เป็นการผ่าตัดตัดกระดูกออกค่อนข้างยาวและเยอะ เพื่อให้เห็นผลจากด้านหน้าค่ะ... ทำที่ ㅈㅇㅇㄱ แถวอับกูจองค่ะ * วันผ่าตัด: ฉันไปโดยไม่ได้ตื่นเต้นมาก พี่พยาบาลเลยตกใจค่ะ.. ไปถึงก็ถ่ายรูปก่อนผ่าตัด แล้วก็เอกซเรย์ค่ะ เปลี่ยนเป็นชุดผ่าตัด แล้วนอนอยู่ในห้องพักผู้ป่วย รับยาปฏิชีวนะ ยาสลบ อะไรแบบนี้..(ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง) ในที่สุดก็ขึ้นเตียงผ่าตัด.... ที่นี่มีคนดูแลเรื่องยาสลบแยกต่างหาก เลยรู้สึกไว้ใจได้ค่ะ.. ยาสลบเป็นการฉีดยาอะไรสักอย่าง แล้วทั้งตัวก็ซ่าๆ ชาๆ,, รู้สึกเหมือนมีอะไรแผ่กระจายวูบไปทั่ว แล้วฉันก็หลับไปโดยไม่รู้ตัว ตื่นขึ้นมาก็พบว่านอนอยู่ในห้องพักผู้ป่วยแล้วค่ะ ตอนยาสลบเริ่มหมดฤทธิ์และเดินโซเซ หัวจะปวดนิดหน่อยค่ะ คางก็แสบๆ นิดหนึ่ง... คอก็แสบ......หายใจลำบากนิดหน่อยเพราะคอค่ะ.. แล้วต้องตรวจจนกว่าชีพจรจะนิ่ง เลยต้องใส่เครื่องอะไรสักอย่าง ฉันไม่เหมือนคนไข้คนอื่น อาจเพราะฟื้นจากยาสลบช้าและเพราะยาสลบ เวลาจะหลับ เครื่องเตือนว่าชีพจรหยุด เสียงสัญญาณดังมากๆ พี่พยาบาลสองคนคอยปลุกฉันตลอดเพื่อไม่ให้หลับ แล้วให้หายใจเข้าออกลึกๆ... เพราะอย่างนั้น ทั้งที่ง่วงก็หลับไม่ได้ เป็นแบบนั้นอยู่ประมาณ 4 ชั่วโมง เหนื่อยและทรมานมากๆ จนถึงขั้นเสียใจว่าทำไมฉันถึงทำผ่าตัดนี้...
โชคดีที่พอยาสลบหมดฤทธิ์แล้ว แม้จะหลับ ชีพจรก็ไม่หยุดหรืออะไรแบบนั้น เลยนอนหลับได้สบายค่ะ แต่เพราะผ้าพันแผลกดรัดกับสายท่อ นอนหนึ่งชั่วโมงก็ตื่น ไปเข้าห้องน้ำ...พอส่องกระจกในห้องน้ำ ก็มีสัตว์ประหลาดอะไรไม่รู้อยู่ตรงหน้า ผมก็มันเยิ้มมาก.. ยังไงก็ดื่มน้ำ แล้วก็นอนอีกหนึ่งชั่วโมง ทำวนไปแบบนี้ค่ะ แล้วเพราะวันรุ่งขึ้นออกจากโรงพยาบาลตอน 11 โมง ก็เลยวนแบบนี้ไปเรื่อยๆ กลืนน้ำก็ลำบาก...จะไปเข้าห้องน้ำครั้งหนึ่งก็ต้องเรียกพี่พยาบาล ให้ถอดสายท่อถุงระบายเลือดก่อนถึงจะไปได้.... เหมือนงานหนักเลยค่ะ... เพราะสายท่อถุงระบายเลือด ปากเลยบวมมากค่ะ.. มีตุ่มน้ำพองด้วย... พูดจริงๆ อย่างอื่นไม่ลำบากเท่าไร... แต่เพราะสายท่อถุงระบายเลือด...ลำบากมาก ปากก็อ้าไม่ได้ บวมตุ่ยไปหมด.... จะมีสภาพแย่ๆ แบบนี้อีกไหมนะ.............. โชคดีที่เขาบอกว่าฉันบวมไม่มากค่ะ คนอื่นเห็นว่าบวมจนลืมตาไม่ได้ แก้มตึงเป่งเลย หลังจากฉันฟื้นจากยาสลบแล้ว ไม่เหมือนคนไข้คนอื่น ฉันดื่มน้ำเอง ไปเข้าห้องน้ำเองตลอด.. บ่นพึมพำคนเดียว เล่นโทรศัพท์ ลุกขึ้นมาดูทีวี ดูกระฉับกระเฉง เขาเลยแปลกใจกันค่ะ ฉันนึกว่าจะตายเพราะชีพจรเสียอีก... ยังไงก็พอตอนออกจากโรงพยาบาล เขาถอดสายท่อถุงระบายเลือดออก.. (ตอนถอดท่อ รู้สึกเหมือนเนื้อถูกฉีก...) แล้วก็ทำอะไรเหมือนบ้วนปาก.... รับยาและของต่างๆ แล้วออกจากโรงพยาบาลค่ะ... วันศุกร์แกะผ้าพันแผล.....วันจันทร์เอาเทปออกค่ะ เพราะเรื่องนี้ฉันถึงกับเลิกกับแฟน,,,,, ช่วยอธิษฐานให้ผลออกมาดีด้วยนะคะ อยากแกะผ้าพันแผลเร็วๆ จังค่ะ~ จะสวยขึ้นใช่ไหมคะ? ^^