วันนี้ผ่าตัดแก้

วันนี้ในที่สุด หลังจากผ่าตัดแก้จมูก (ㅇㅇㅎ) เมื่อเดือนที่แล้ว ฉันก็ไปผ่าตัดแก้ตาสองชั้นที่โรงพยาบาลอีกแห่งค่ะ ตอนทำจมูกก็เคยได้รับความช่วยเหลือจากคนในชุมชนหนึ่ง จนผ่าตัดแก้ได้ค่อนข้างสำเร็จ... ตาครั้งนี้ก็เลยอยากขอความช่วยเหลือจากชุมชนเหมือนกัน.... แต่ดูเหมือนข้อมูลเกี่ยวกับการผ่าตัดแก้จะไม่ค่อยมีมากนัก.... ดังนั้นฉันจึงเลือกหนึ่งใน 3 แห่งที่เว็บเฉพาะทางด้านผ่าตัดแก้บอกว่าทำเก่ง แล้วในที่สุดก็เข้าผ่าตัด... กรีดเต็มร่วมกับผ่าตัดกล้ามเนื้อ... เดิมทีฉันตาไม่เท่ากัน มีตาสองชั้นที่สูง ดูปรือ ๆ และดูเลี่ยนค่ะ แผลเป็นก็รุนแรงมากด้วย ดังนั้นเกณฑ์ในการเลือกโรงพยาบาลของฉันคือ ต้องลดความสูงลงให้ชัดเจน ให้ไลน์ดูเป็นธรรมชาติ และให้เห็นตาดำชัดเจน แต่ว่า... วันนี้ซึ่งเป็นวันผ่าตัด ตาที่ผ่าแล้วดูเหมือนจะดีกว่าตาเดิม ทั้งที่เป็นการกรีด แต่แทบไม่บวมจริง ๆ... พอดูรูปแล้ว คนที่เคยผ่าที่นี่หลายคนก็ ไม่ค่อยบวมกันเลย,,, ฉันเลยถามคุณหมอ คุณหมอบอกว่าการใช้ยาชาเฉพาะปริมาณขั้นต่ำที่จำเป็นก็มีผลต่ออาการบวม และวิธีเย็บก็สำคัญด้วย.. คนที่ทำที่นี่บอกว่า เพราะคุณหมอเย็บละเอียดและถี่มาก แผลเป็นจึงเหลือน้อย ด้วยเงื่อนไขของฉัน ไลน์ตาเองไม่สามารถเปลี่ยน จากชั้นนอกเป็นชั้นในแบบสมบูรณ์ได้ แต่ลดลงไปมาก (ประมาณชั้นใน-นอก) ดูเป็นธรรมชาติ และลืมตาสบายขึ้นมาก ๆ... ก่อนหน้านี้เพราะตาสองชั้นสูง ลืมตาก็ไม่สบาย และเยื่อเมือกก็ปลิ้นเล็กน้อยด้วยค่ะ เสียดายที่น่าจะทำตั้งนานแล้ว.. อ่า..คุณหมอที่นี่เหมือนจะยึดสองอย่างเป็นหลักที่สุด คือ การลืมตาได้สบาย และความเป็นธรรมชาติจนคนอื่นจับไม่ได้ว่าไปทำตาสองชั้นมา... (แน่นอนว่าการผ่าตัดแก้อาจยากที่จะเป็นถึงขั้นที่คนอื่นไม่รู้) จริงสิ ฉันอยากให้พอไลน์ต่ำลงแล้วเห็นตาดำมากขึ้น แม้ยังต้องรอดูต่อไป แต่ก็รู้สึกว่าทิศทางที่ฉันต้องการกับผลการผ่าตัด ค่อนข้างตรงกันในระดับหนึ่ง เลยพอใจค่ะ แต่เขาบอกว่าวันผ่าตัดให้นอนได้แค่ 2 ชั่วโมง วันที่สอง 3 ชั่วโมง วันที่สาม 4 ชั่วโมง ค่อย ๆ เพิ่มเวลานอนแบบนี้ถึงจะไม่เกิดพังผืดยึดติด และไลน์จะเข้าที่ดี โรงพยาบาลนี้บอกว่าห้ามนอนตามใจเด็ดขาด นี่มันทรมานด้วยการอดนอนจริง ๆ ค่ะ.... ไม่รู้ว่าเป็นสไตล์ของคุณหมอที่นี่ที่ละเอียดเกินไปหรือเปล่า แต่เรื่องนอนนี่มองไปข้างหน้าแล้วหนักใจจริง ๆ พอฉันถามว่าช่วงเวลาที่ไม่นอนควรทำอะไร เขาบอกว่าในเมื่อปรับปรุงการลืมตาด้วยกล้ามเนื้อแล้ว ให้ส่องกระจกแล้วฝึกลืมตาด้วยตัวตาเอง ไม่ใช่ใช้คิ้วช่วย ให้ทำทุกครั้งที่มีเวลา...คงได้ฝึกเป็นพัน ๆ ครั้งแน่เลยค่ะ.... ฮือฮือฮือ...