ตั้งแต่ตอนตัดสินใจจะผ่าตัดจนถึงวันที่ผ่าตัดจริง ถ้าจะบอกว่าความช่วยเหลือที่ได้รับจากชุมชนนี้มีมากกว่า 80% ก็ไม่เกินจริงเลย ดังนั้นฉันก็เลยมาลงรีวิวในที่สุด^^ ฉันสูง 164 หนัก 43 กิโล เป็นคนที่แบนราบมากๆ (พอนึกถึงตอนพูดเป็นอดีตก็รู้สึกแปลกดีนะ เหะๆ) ผอมเกินไปจริงๆ -_- ตอนพยายามหาข้อมูลไปเรื่อยๆ แทบไม่มีรีวิวจากคนที่ผอมแบบฉันแล้วไปผ่าตัดเลย และเพราะผอมมาก สิ่งที่ต้องคิดก่อนตัดสินใจก็มีไม่ใช่น้อยๆ~ ผอมเกินไปก็เป็นคอมเพล็กซ์ของฉันเหมือนกัน แต่ยังไงชีวิตคนเราก็มีแค่ครั้งเดียว เลยคิดว่าอยากลองใส่ทั้งชุดชั้นในน่ารักๆ ชุดชั้นในเซ็กซี่ๆ และบิกินีที่อยากใส่ให้หมด~ ฉันมีปมเรื่องหน้าอกมาตั้งแต่มัธยมปลาย แบกความกังวลนี้มาราว 10 ปี ในที่สุดก็ลงมือจนได้ ฉันตัดสินใจโรงพยาบาลหลังจากไปปรึกษา 2 ที่ ทั้งสองที่ก็เป็นที่ที่ฉันหาข้อมูลจากชุมชนนี้แล้วคิดว่าน่าสนใจ เลยเลือกไปปรึกษาค่ะ~ ถึงอย่างนั้น พอเป็นการผ่าตัดใหญ่ ก่อนผ่าฉันก็ยังคิดอยู่ว่าตัดสินใจจากแค่ 2 ที่มันง่ายเกินไปหรือเปล่า แต่ตอนนี้รู้สึกว่าตัดสินใจถูกแล้ว~ เพราะผ่าตัดผ่านไปได้อย่างปลอดภัยไม่มีปัญหา^^ เห็นบางคนถามบ่อยว่าเอาเงินค่าผ่าตัดมาจากไหน สำหรับฉันจ่ายครึ่งหนึ่งจากโบนัสปลายปีกับเงินสดที่เก็บทีละน้อย อีกครึ่งจ่ายด้วยบัตร (ผ่อน 3 เดือน 0%)~ ฉันใส่ซิลิโคน Motiva textured และเปิดแผลใต้รอยพับใต้ราวนม จริงๆ แล้วความกังวลเรื่องการนวดและความเจ็บมันหนักมาก ถ้าใช้แบบ smooth แล้ววางใต้กล้ามเนื้อก็จะออกกำลังกายที่ใช้กล้ามเนื้อหน้าอกไม่ได้เลย ถ้าจะใช้ textured แล้ววางใต้กล้ามเนื้อเหนือพังผืด (ประมาณว่าระหว่างกล้ามเนื้อ) ก็ต้องเปิดแผลใต้ราวนม แต่คุณหมอบอกว่ายังเล่นกีฬาที่ใช้กล้ามเนื้อหน้าอกอย่างพวกสกีน้ำหรือเวคบอร์ดได้ ปัญหาคือรอยแผลเป็น แต่ฉันคิดว่าไม่ว่าจะเป็นแผลที่รักแร้หรือแผลใต้ราวนม ถ้าใส่เสื้อกล้ามแล้วชูแขนสูงไม่ได้ก็ต้องปิดเหมือนกัน เลยตัดสินใจไปเลย^^; โง่ไหมคะ? ㅡ.ㅡ ยังไม่เห็นแผลเป็นเลย ตอนนี้ก็เลยยังคิดว่าทำถูกแล้ว และก็ไม่อยากเสียดายทีหลัง~ ขนาดที่ใส่คือ 203 cc~ เพราะช่วงบนไม่มีเนื้อและรอบอกมีแค่ 67 คุณหมอก็บอกว่าควรใส่ประมาณ 200~ จริงๆ ตอนอ่านรีวิวก็มีหลายคนบอกว่าให้ใส่ใหญ่ๆ แล้วคนที่ผอมๆ ปกติก็มักใส่เกิน 200 กันเยอะ เลยแอบผิดหวังนิดหน่อย แต่ฉันไม่ได้อยากทำให้ใหญ่มาก แค่อยากผ่าตัดแบบปลอดภัย เลยฝากการตัดสินใจไว้กับคุณหมอแล้วก็เข้าไปในห้องผ่าตัด~ <วันผ่าตัด> เข้าไปเวลา 9:50 / ตื่นจากยาชาเวลา 12:45? ปากแห้งมากแล้วก็เวียนๆ แต่พอคิดว่าเสร็จปลอดภัยแล้วก็โล่งใจและดีใจมาก เพราะมีแม่อยู่ข้างๆ ด้วย^^ ฉันค่อยๆ จิบน้ำก็ไม่มีปัญหา เลยสั่งซุปสาหร่ายมากินด้วย ไม่ได้คลื่นไส้หรือพะอืดพะอมมาก ก็เลยลำบากน้อยลง~ โชคดี^^;; ฉันเข้าห้องน้ำบ่อย แล้วคุณหมอบอกว่าถ้าปัสสาวะได้สบายๆ ก็จะให้กลับบ้าน แต่ครั้งสุดท้ายมันไม่ค่อยโล่งเลยลำบากนิดหน่อย กลับบ้านได้อย่างปลอดภัยแล้วฉันก็ไปกินเนื้อ ไม่รู้ทำไมถึงอยากกินขนาดนั้น;; คุณหมอบอกให้ระวัง เพราะถ้ากินของมันๆ เผ็ดๆ เค็มๆ อาจอาเจียนได้ เลยกินช้าๆ อย่างระวัง แต่ก็ยังได้กินคอหมูย่างเกลืออย่างอร่อย แล้วก็ซื้่อโจ๊กฟักทองกลับบ้านด้วย พอเริ่มย่อยแล้วก็ยังกินโจ๊กฟักทองต่ออีกนิด.. กินเก่งจริงๆ ทั้งที่ต้องนอน แต่วันแรกคุณหมอบอกให้นอนยกช่วงบนสูงขึ้น ฉันเลยเอาหมอน 3 ใบซ้อนกัน นอนหลับๆ ตื่นๆ ง่วงๆ ตลอด แต่ความเจ็บไม่ได้หนักอย่างที่คิด เลยไม่ได้กินยาแก้ปวดเพิ่ม~ <วันที่ 2 หลังผ่าตัด> ออกไปข้างนอกไปเจอแฟนแล้วก็กินข้าวกัน~ ฝนตกหนักมาก เลยซื้อร่มมา แต่พับไม่ได้ เพราะออกแรงมือไม่ได้^^; ยังไงก็ตามฉันไปโรงพยาบาล ถอดผ้าพันกดทับออกแล้วส่องกระจก อายจัง;; ที่โรงพยาบาลอายเลยไม่กล้าพูดอะไร แต่กับแม่ฉันยังแกล้งว่า “ใหญ่มากกก~~” ฉันพอใจมาก~ ฮ่าๆๆๆๆ;; จากคนที่แบนราบมากๆ แล้วกลายเป็นแบบนี้ได้มันน่าทึ่งจริงๆ พออาการบวมยุบลงก็คงจะเล็กลงอีกนิด แต่ฉันอยากพอใจกับแบบนี้แล้วใช้ชีวิตต่อไปเลยจริงๆ^^ ไม่ใหญ่ไม่เล็กเกินไป.. มีความสุขค่ะ~ ฉันพันผ้าเบาๆ แล้วออกจากโรงพยาบาล~ พี่บอกว่าพรุ่งนี้จะใส่สปอร์ตบรานะ ให้ไปซื้ออันนี้มา เลยพุ่งไปชินเซเกเลย~ มีร้านลดราคาชุดชั้นในอยู่ แต่แค่คิดว่าสักวันฉันก็จะใส่ชุดชั้นในสวยๆ แบบนั้นได้ แค่ดูก็ยิ้มออกมาเอง.. ปุ๊บ;; คิดว่า “อันนั้นค่อยซื้อทีหลัง” แล้วก็ซื้อสปอร์ตบรา กับฮู้ดดี้ซิปที่ใส่ง่ายถอดง่าย แล้วค่อยๆ ช้อปปิ้งต่อ~ กลับมาแถวบ้านก็ได้ดูดีวีดีกับแฟน แล้วก็ไปนั่งร้านเกมอีกชั่วโมงสองชั่วโมง^^;; ฉันดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยใช่ไหม;; ฉันกังวลเรื่องความเจ็บมาก และเป็นคนเกลียดความเจ็บสุดๆ เลยเครียดมากจริงๆ แต่ก็ทำทุกอย่างที่ต้องทำได้หมด อาจจะเพราะไม่ได้เป็นแผลเปิดที่รักแร้ เลยเจ็บน้อยกว่าก็ได้~ วันนั้นนอนทั้งหงายทั้งตะแคง และนอนยาว 12 ชั่วโมงแบบสบายมาก~ <วันที่ 3 หลังผ่าตัด> ผมมันเยิ้มมากจนคิดว่าจะต้องไปทำผมที่ร้านไหม แต่แม่กลับให้ฉันนอนพาดอยู่ที่ธรณีประตูห้องน้ำแล้วสระผมให้;;
สมแล้วที่แม่คือที่สุด สระผมแล้วก็รู้สึกสดชื่นมากเลย; ฉันออกจากบ้านคนเดียว เปลี่ยนรถสองต่อ นั่งรถไฟใต้ดินประมาณ 50 นาทีไปโรงพยาบาล~ กลัวว่าคนข้างหน้าจะสะบัดศอกไปโดน แต่ก็ไปถึงโรงพยาบาลอย่างปลอดภัย~ พอใส่สปอร์ตบราแล้วสบายขึ้นมาก ฉันคงเป็นเพราะเป็น textured ล่ะมั้ง; คุณหมอบอกให้ใส่สปอร์ตบราตั้งแต่ตอนนี้ได้แล้ว แล้วสัปดาห์หน้าจะตัดไหม คืนนั้นก็กินข้าว คบหาดูใจกัน แล้วก็กลับบ้านโดยไม่มีปัญหาอะไร~ <วันที่ 4 หลังผ่าตัด วันนี้> วันนี้ก็นอนเต็มอิ่มแล้วตื่นขึ้นมา ยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย พอนึกถึงชุมชนนี้ก็เลยมาเขียนรีวิวแบบนี้~ พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแล้ว แต่เผื่อโดนใช้ให้ไปซื้อของด้วยรถ ฉันเลยจะพันผ้าบอกว่ามือเจ็บแล้วไป -_-;;; เขาบอกว่าไม่ควรใช้แรงแขน; ถึงจะเจ้าเล่ห์หน่อยแต่ฉันก็กลัวการอักเสบ.. มีคนจำนวนมากที่ลำบากหลังผ่าตัด แต่ฉันกลับมาเล่าว่าตัวเองไม่มีปัญหาใหญ่ๆ เลยก็แอบรู้สึกขอโทษอยู่เหมือนกัน.. แต่พอนึกถึงคนที่กำลังกังวลเรื่องหน้าอกเล็กอยู่คนเดียว ฉันก็อยากลงไว้สักหน่อยให้ช่วยได้บ้างและเป็นกำลังใจให้~ ฉันแค่อยากมั่นใจในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น และตอนนี้ก็รู้สึกว่าน่าจะคุยกับคนอื่นได้อย่างมั่นใจมากขึ้นแล้ว~ คนที่กำลังพักฟื้นหลังผ่าตัดทุกคนสู้ๆ นะคะ~ พอฉันเข้าที่เข้าทางและฟื้นตัวมากกว่านี้ จะลงรูปแน่นอนค่ะ~ (เพราะผอมมากเลยน่าจะเห็นชัด แต่สำหรับคนที่มีความกังวลเหมือนฉัน;;;) ขอบคุณที่อ่านข้อความยาวๆ นะคะ~
ชอบ 0