หลังผ่าตัดได้ 1 เดือนกับ 3 สัปดาห์

ปลายเดือนกรกฎาคมฉันได้ผ่าตัดแก้กระดูกขากรรไกรบนและล่างยื่น รวมถึงปลายคาง (sandwich) และตอนนี้กำลังจัดฟันมาได้ 1 เดือนแล้ว ตลอดเวลากว่า 20 ปีที่มีปากยื่นออกมา ฟันเหมือนหนู ลองไปแทะหัวไชเท้าดูสิ.... ในฐานะผู้หญิง ฉันต้องทนฟังคำพูดที่ยากจะรับไหวมาตลอด ฉันถึงกับร้องไห้ขอร้องพ่อแม่จริงๆ ว่าฉันไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกต่อไป... คงเพราะท่านเข้าใจความรู้สึกอันแรงกล้าของฉัน พ่อจึงบอกให้ไปปรึกษาก่อนอย่างน้อยก็ยังดี ฉันจึงจองคิวทันทีแล้วรีบไปโรงพยาบาล การปรึกษาของคุณหมอเจ้าของคลินิกที่ทั้งอ่อนโยน มั่นใจ และพูดตรงไปตรงมา ดูเหมือนจะทำให้คุณแม่หลงใหลมากกว่าฉันเสียอีก ถึงกับบอกให้จองเลยทันที พ่อบอกว่าให้แม่เป็นคนรับผิดชอบ^^ จากนั้นก็เจาะเลือดกันตรงนั้น...(ฉันรู้สึกว่าตั้งแต่นั้นความเจ็บปวดมันเริ่มขึ้นแล้ว) คืนก่อนผ่าตัด,,, นอนไม่หลับจริงๆ คิดอะไรแปลกๆ มากมายด้วย อืม...จะว่าไงดีนะ ฉันคิดว่าผู้ชายก่อนเข้ากรมทหารน่าจะรู้สึกแบบนี้แหละ นอนอยู่ในห้องผ่าตัด แล้วคุยกับพยาบาลพี่ๆ ไปสองสามคำ - คงจะตั้งใจชวนคุยเพื่อไม่ให้ฉันสั่นแน่ๆ คนที่น่าจะเป็นวิสัญญีแพทย์พูดอะไรบางอย่าง... แล้วพอลืมตาขึ้น การผ่าตัดก็เสร็จแล้ว ถูกย้ายไปห้องพักผู้ป่วย ไม่ใช่เจ็บเท่าไร แต่สมองฉันมึนไปหมด ง่วงตลอดเลย... เลยเหมือนจะหลับยาวไปทั้งอย่างนั้น เช้าวันถัดมาพอตื่นขึ้นมา ตอนนั้นเอง ฉันถึงคิดว่า อ๋อ ในที่สุดฉันก็ได้ผ่าตัดแล้ว แต่...ใบหน้าในกระจกไม่ใช่ฉันเลย มีเทปสี่เหลี่ยมแปะอยู่รอบปาก ระหว่างรอยแยกนั้นมีริมฝีปากบวมๆ โผล่ออกมาเหมือนไส้กรอก ด้วยการดูแล(?) ของพยาบาลพี่คนหนึ่ง ชีวิตการนอนโรงพยาบาล 5 วันของฉันก็สบายมาก ระหว่างนั้นทุกวันก็มีคนมาผ่าตัดกัน เสียงในห้องผ่าตัดที่เหมือนเสียงเลื่อยไฟฟ้า ไม่รู้ว่ากำลังตัดกระดูกหรืออะไร... ตอนเอาเทปออกจากหน้ากลับบ้าน ความรู้สึกกังวลที่อธิบายไม่ถูกนั้น ฉันถึงกับอยากพาพยาบาลพี่คนหนึ่งกลับบ้านไปด้วย เจอครอบครัวครั้งแรกในรอบเกือบหนึ่งสัปดาห์ สีหน้าของทุกคน... ไม่ใช่ทั้งดีใจและไม่ใช่ทั้งตกใจ.... ไม่มีใครสักคนบอกฉันว่าฉันสวยขึ้นเลย ตอนนั้น...ฉันผิดหวังมาก ทุกครั้งที่ไปโรงพยาบาลเพื่อรับการรักษา พี่หัวหน้าก็มักบอกว่าบวมยุบดีมาก แต่ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไร และก็ไม่รู้ว่าตัวเองสวยขึ้นหรือเปล่า... แค่รู้สึกหดหู่นิดหน่อย วันที่ 31 สิงหาคม พอเริ่มแปรงฟันก็ได้ติดเครื่องมือจัดฟัน เจ็บอยู่ 2-3 วัน ทั้งที่ผ่าตัดยังไม่เจ็บเท่านี้เลย ใครจะคิดว่าจัดฟันจะเป็นตัวแปรลับแบบนี้... ประมาณ 3 สัปดาห์หลังผ่าตัด ฉันได้เจอเพื่อน เพื่อนคนนี้...บอกว่าสวยขึ้น กลายเป็นคนใหม่แล้ว เงินนี่มันดีจริงๆ... ไม่ถึงกับแซว แต่ก็ไม่ถึงกับชม... ฉันเขินเพราะเพื่อนคนนั้นพูดเสียงดังมากเลยบอกให้เงียบหน่อย แต่จริงๆ แล้วฉันดีใจมาก คิดดูแล้ว ฉันในกระจกก็ดูสวยขึ้นนิดหน่อยเหมือนกัน อืม...เพื่อนที่ดีจริงๆ...เอาจริงๆ แค่ 3 สัปดาห์จะเปลี่ยนได้มากแค่ไหนกัน คงจะดูแห้งๆ และเก้ๆ กังๆ อยู่บ้าง แต่เพื่อนคงตั้งใจพูดเกินจริงเพื่อปลอบฉัน คนที่ไม่สนิท หรือแม้แต่คนที่เห็นแค่ตอนฉันจัดฟัน ก็มักจะบอกว่าจัดฟันแล้วทำไมสวยขึ้นแบบนี้ เหมือนจะไม่รู้ว่าฉันผ่าตัดมาก่อน แม้ว่าการจัดฟันจะยังอีกนานกว่าจะเสร็จ - ตรงนี้ก็ทำให้ฉันหดหู่จริงๆ - แต่ฉันคิดว่าตัดสินใจผ่าตัดได้ถูกมาก แน่นอนว่ามันลำบาก ทั้งสายตาคนรอบข้าง และเพราะค่าใช้จ่ายสูง ฉันก็รู้สึกผิดกับพ่อแม่ด้วย ไม่สิ เอาเรื่องพวกนั้นไว้ก่อนเถอะ มันน่ากลัวมากจริงๆ และฉันยังเคยหดหู่ว่าทำไมฉันถึงเกิดมาหน้าแบบนี้ จนต้องมาผ่าตัดอีก แต่พอฉันหลับตาปี๋แล้วผ่าตัดไปจริงๆ มันเหมือนว่า 1 เดือนครึ่งที่ผ่านมา ผ่านไปอย่างรวดเร็วเลย ฉันเองก็ลังเลและคิดหนักมากเหมือนกัน ยังอ่านรีวิวจากหลายที่เยอะมากด้วย ดังนั้นหวังว่าข้อความของฉันจะช่วยเหลือ คนที่กำลังพิจารณาผ่าตัดได้บ้างไม่มากก็น้อย ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ