รีวิวหลังถอด 7 เดือน ไม่มีอะไรพิเศษ

ตามชื่อเรื่องเลยค่ะ จริง ๆ แล้วก็ไม่มีเนื้อหาใหญ่อะไร แต่คิดว่าอาจจะมีคนที่สงสัยว่า ถ้าถอดแล้วผ่านไปนาน ๆ จะเป็นยังไง เลยมาเขียนไว้ ตอนนี้ก็ครบ 7 เดือนแล้วตั้งแต่ผ่าตัดเอาออก อีก 5 วันก็จะครบ 7 เดือนพอดี,, เวลาผ่านไปเร็วจริง ๆ ตอนแรกนี่เหมือนเวลาเดินช้ามากเหมือนอยู่ในนรก แต่ไม่รู้ตัวอีกทีก็ไหลผ่านไปเรื่อย ๆ แล้ว อีกไม่นานปี 2011 ก็จะมาถึง แต่ฉันกลับไม่ค่อยรู้สึกอะไรเลย คิดว่าเพราะช่วงเวลากว่าครึ่งปีที่ผ่านมาเหมือนเป็นช่วงเวลาที่ไม่มีตัวตนของฉันอยู่เลย รู้สึกเหมือนเมื่อวานยังเป็นปีใหม่อยู่เลย,,, ขม ๆ หน่อย,, เอาเป็นว่าอาการตอนเช้าก็ยังรู้สึกว่าใหญ่ขึ้นนิดหน่อยเหมือนเดิม แต่แทบไม่มีความคลาดเคลื่อนเลย,,, ยังไม่ถึงขั้น “เป็นจมูกเดิมของฉันแบบสมบูรณ์~ ไม่รู้สึกอะไรเลย~~” แต่เอ่อ,,,,,,,, ถึงระดับนี้แล้ว,,,, พอผ่านเดือนหน้าไปก็คงแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงแล้ว,,,, คิดว่านะ ถ้าอย่างนั้นก็รวม ๆ แล้วประมาณ 8~9 เดือน,, เรื่องรูปทรงจมูก,,, ถ้าความอวบที่ปลายจมูกลดลงอีกนิดเดียวก็คงไม่มีอะไรให้ต้องกังวลแล้ว ส่วนนี้ฉันไม่ได้กังวลมาก เพราะที่ผ่านมาก็ค่อย ๆ ลดลงมาตลอด เลยคาดว่าน่าจะเป็นแบบนั้นต่อไป และถ้าเป็นอย่างนั้นปัญหาเรื่องความอวบก็น่าจะจบ สิ่งที่หวังคือพอความอวบลดลงแล้ว เนื้อส่วนที่หนา ๆ ใต้จุดปลายจมูก (จุดที่นูนที่สุดของปลายจมูก) จะไม่หายไป เพราะตอนนี้มันนูนออกมาพอดีมาก ฉันก็ไม่ได้หวังมากไปกว่านี้แล้ว (ถ้าโลภไปก็ไม่มีวันจบ) ช่วงที่ผ่านมาพอส่วนนี้หายไปก็มีตรงอื่นดูเหมือนยกขึ้น ปลายจมูกด้านล่างก็ดูโล่ง ๆ จนฉันแทบจะเป็นจะตายเลย ข้างในเหมือนมันร้อนรุ่ม เพราะคอลูเมลล่าก็เป็นแบบยุบเข้าไปนิดหน่อยอยู่แล้ว เลยดูเป็นแบบนั้นมากขึ้น ตอนนี้มันออกมามากขึ้นแล้ว,,, มองอีกแง่หนึ่งก็อาจจะอธิบายได้ว่าปลายจมูกที่เหมือนยกขึ้นมันลงมานิดหนึ่งแล้ว~~~ เทียบกับจมูกเดิมแล้ว ในบางแง่ตอนนี้ดีกว่า ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาปั้นทรงอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน หรือเพราะรวบรวมพังผืดแผลที่อยู่สองข้างตลอดเวลาหรือเปล่า แต่ตอนนี้ปลายจมูกมีมิติขึ้นกว่าเดิม ไม่ใช่แค่ใหญ่ขึ้นเฉย ๆ แต่เหมือนส่วนที่นูนออกมาของปลายจมูกเด่นขึ้นกว่าเมื่อก่อน ช่วงหนึ่งส่วนนี้หลังถอดกลับเหมือนถอยไปด้านหลังมากกว่าจมูกเดิมเสียอีก (เพราะแผลหดรั้งทำให้ข้างในหดตัว) จนฉันรู้สึกเหมือนปลายจมูกหายไปเลย แต่ไม่รู้ว่าเพราะปรับทรงเยอะเกินไปหรือเปล่า สรุปแล้วตอนนี้กลับนูนออกมามากกว่าจมูกเดิมนิดหน่อย อีกมุมหนึ่งถ้ามีอะไรที่เสียไป ก็ถือว่าแย่กว่าเดิม รูจมูกดูหลวมขึ้นนิดหน่อย;;;; เหมือนจะใหญ่ขึ้นนิดหนึ่ง,, รูจมูกที่เคยเรียบร้อย ขี้อาย และเล็ก ๆ ตอนนี้,,, กลายเป็นอะไรที่ดูมีความเคลื่อนไหวมากขึ้นนิดหน่อย,, ยาวขึ้นนิดเดียว ใหญ่ขึ้นนิดเดียว ไม่ได้ใหญ่ขึ้นมาก แต่จากด้านหน้ารูจมูกที่เคยนอนตะแคงอยู่ ตอนนี้,, ไม่ได้นอนตะแคงแล้ว แต่ให้ความรู้สึกเหมือนตั้งขึ้นนิด ๆ,, (ถ้ารูจมูกยาวขึ้น เวลามองจากด้านหน้าจะรู้สึกเหมือนมีรูกลม ๆ โป่งออกมา) ตอนนี้ก็ต่างจากเมื่อ 3 อาทิตย์ก่อนอีก,, คิดว่าหลังจากนี้การเปลี่ยนแปลงน่าจะช้าลงเรื่อย ๆ แต่ขอแค่อย่าแย่ลงไปกว่านี้ก็พอ ฉันก็ยังดูเรื่องผ่าตัดคอลูเมลล่าอยู่ แต่คงไม่มีทางแตะจมูกก่อนแน่นอน ถ้ามัวแต่จ้องจมูกแล้วไปแก้ตรงนั้นอย่างเดียว จริง ๆ แล้วถ้าไม่ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ มันก็จะดูแปลกไปเรื่อย ๆ อยู่ดี,,, ถ้าเอาแต่ส่องกระจกมองจมูกอย่างเดียว ต่อให้จมูกปกติก็ดูแปลกได้ หลังจากทำให้ปัญหาเรื่องผิว เนื้อ และโหนกแก้มทุกอย่างน่าพอใจแล้ว,,, (ฉันทำโหนกแก้มก่อนเพราะมีเรื่องต้องแก้ตรงนั้นก่อนด้วย,, อา,,, ถ้าแต่แรกฉันไม่ทำอะไรเลยและใช้ชีวิตไปเฉย ๆ ตอนนี้คงทำไปได้เยอะมากแล้ว,,,,,,,, ฉันเคยเสียใจเรื่องนี้หนักมาก,,,,, ตอนนี้บางทีก็ยังเป็นอยู่,,, ฮือ) พอจัดการทุกอย่างให้พอใจหมดแล้วและพยายามเต็มที่แล้ว,,,,, ค่อยกลับมาดูจมูกตอนนั้น,,, เพราะถ้าไปแตะจมูกก่อนทั้งที่ไม่จำเป็น,,, แล้วมีปัญหาเกิดขึ้น ฉันคงจะบ้าไปเลย,,, จริง ๆ แล้วถ้าผิวดี ตัวผอม ตาก็โอเค,,, รูปหน้าก็ไม่เหลี่ยมจนเกินไป,,, ถ้าจมูกไม่แย่แบบแย่มาก ๆ มันก็ไม่ได้มีผลมากนัก,,,, มันควรจะเป็นแบบนี้สิ,,, เฮ้อ,,,,,,,,,, anyway,,, ตอนที่ฉันหมกมุ่นอยู่กับความล่อใจของการทำจมูก จมูกสวย ๆ มันสะดุดตาขนาดนั้นเลย,,, อารมณ์คงเหมือนมีหน้าม้าก็จะมองผมที่ไม่มีหน้าม้า พอไม่มีหน้าม้าก็จะมองผมที่มีหน้าม้า มั้งคะ,, จิตใจคนเราก็คงแบบนี้,, ฮึ,,,,,,,,, สำหรับคนที่ทำแบบไม่เปิดแผล ฉันคิดว่าควรทาโลชั่นตรงส่วนแผลด้านในจมูกไปเรื่อย ๆ ด้วยก็น่าจะดี,,, ตอนนี้ล้างแล้วก็ยังรู้สึกตึงอยู่เลย,, ถ้าไม่สนใจก็จะไม่รู้สึก แต่ถ้าตั้งใจมาก ๆ หลับตาแล้วรับรู้ปลายจมูก,, () ตรงนั้นก็ดูเหมือนต้องชุ่มชื้นอยู่ตลอดเหมือนกัน,, ว่าแต่ตอนนี้นอกจากจมูกแล้ว,,, ฉันยังมีเรื่องใหญ่กว่านั้นที่ต้องแก้,,,,,,, เป็นเรื่องส่วนตัวนะ,,,,, แต่,,,, ทุกแผนที่วางไว้ของฉัน,,,, เปลี่ยนไปหมดแล้ว,,,, เวลาเองก็ถูกเลื่อนออกไปอีก,,,,,, hmm,,,,,,,,,, คิดว่าถ้ามองชีวิตให้ยาวขึ้นอีกนิด ความใจร้อนกับความเศร้าที่รู้สึกว่าตัวเองตามหลังอยู่ก็น่าจะเบาลงได้บ้าง,,,, จริง ๆ แล้ววัยนี้แหละเป็นช่วงที่ต้องทำอะไรเยอะที่สุด แต่ฉันกลับมองการผ่าตัดเบาไปเลยต้องลำบากหนัก แต่ก็ยังอยากทำให้แผนที่แก้ใหม่ไว้สำเร็จให้ได้...... ถ้าชีวิตจะหักเหไปในทางที่ไม่คาดคิดอีก,,,,, ฉันคงจะเป็นซึมเศร้าจริง ๆ แล้ว,,, เฮ้อ,,,,,,,,, เอาเป็นว่า ทุกคน,,, ยังไงก็,,, สู้ ๆ นะ!!!!!!!!!!!!!!!