(เน้นดีเทล) รีวิวผ่าตัดปรับรูปหน้า 3 อย่างครบ 4 เดือน -2- นี่แหละของจริง…

กว่าจะได้นั่งหน้าคอมก็ช้ากว่าที่คิดไว้ ^;^ ขอเริ่มเลยนะคะ ตอนที่เพิ่งพันผ้าพันแผลครั้งแรก หน้าตัวเองนี่บอกตรงๆ ว่าดูน่ามองแทบไม่ได้เลยค่ะ ริมฝีปากบวมหนักมากจนปิดปากไม่ได้ดี แก้มก็บวมมากจนลืมตาได้ไม่สุด ตอนนั้นยังคาบสายระบายเลือดอยู่ น้ำลายเลยไหลออกมาตลอด แต่คางแทบไม่มีความรู้สึก เหลือความรู้สึกนิดหน่อยแค่ที่ริมฝีปากเท่านั้น ช่วงนั้นแม้จะพอเตรียมใจเรื่องบวมมาบ้างจากหลายๆ ช่องทางแล้ว แต่ก็ยังแอบคิดลอยๆ ว่าตัวเองน่าจะบวมน้อยกว่าคนอื่นนิดหน่อย.. พอมาเป็นหน้าสภาพนี้ก็ไม่รู้เลยว่าจะกลับบ้านยังไง จะบอกพ่อแม่ยังไง รู้สึกมืดแปดด้านมากค่ะ เราผ่าตัดโดยไม่บอกที่บ้าน แล้วก็เตรียมทุกอย่าง รวมถึงค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด เลยต้องรีบทำให้ยุบลงให้ได้มากกว่าคนอื่นอีก เราผ่าตัดวันอังคาร แล้วตอนนั้นก็ประมาทไปเอง คิดว่ายันวันอาทิตย์น่าจะยุบลงพอสมควร (เราอยู่คนเดียว แต่คืนวันหยุดเสาร์อาทิตย์จะกลับบ้านไปแวะพักนิดหน่อย) เราอ่านรีวิวที่เขาโพสต์กันจนแทบจำได้ แถมยังแคปภาพเก็บไว้ดูการเปลี่ยนแปลงของอาการบวมด้วย แต่เช้าวันถัดมา เช้าวันที่สองอันน่ากลัวก็มาจนได้ บอกเลยว่า สภาพน่าเวทนามากจริงๆ เราพูดแต่ประโยคเดิมซ้ำๆ ว่านี่คงไม่ใช่เรื่องจริงแน่ ทั้งหน้า บวมจนไม่มีเส้นเดิมของหน้าเหลืออยู่เลย พองออกมาเป็นทรงสี่เหลี่ยมเหมือนกล่องข้าว เหมือนถูกวาดเป็น 2D เลยด้วยซ้ำ สันจมูกเราก็ถือว่าสูงพอสมควร แต่พอบวมแล้วมันกลบหมด ดูเหมือนเหลือแค่เบ้าตา รูจมูก แล้วก็ปากที่ถูกเจาะออกมาเท่านั้น จนถึงวันที่สอง หลังออกจากโรงพยาบาลเรายังต้องต่อสายน้ำเกลือยาแก้ปวดอยู่ 48 ชั่วโมง ความรู้สึกไม่สบายเหมือนความเจ็บหลังยาชาเริ่มซึมเข้ามาเรื่อยๆ แล้วพอเจอกระจก ถึงจะเตรียมใจไว้แล้วก็ยังรู้สึกสิ้นหวังอยู่ดี บางคนอาจจะคิดว่า ผ่ากระดูกมาทั้งก็บโหนกแก้ม คางหน้า แล้วก็กรามเหลี่ยมหลังหูแบบนี้ จะหวังไม่ให้บวมได้ยังไง? บ้าไปแล้วเหรอ? มันไม่สมเหตุสมผล ฯลฯ ใช่ค่ะ แน่นอนว่าเราก็เตรียมใจเรื่องบวมไว้แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่าหน้าของเราที่คุ้นเคยมาตลอด 24 ปี จะบวมจนเหลือแค่ตากับปากพอเห็นได้แบบนี้ เราเสียใจมากว่าตกลงเราทุ่มเงินไปเพื่อความหรูหราอะไร ถึงได้เอาหน้าตัวเองมาทำเป็นแบบนี้ ถ้าย้อนกลับไปก่อนผ่าตัดได้ ต่อให้เงินมัดจำหายไปก็ยอม เราพยายามปลอบตัวเองว่าหลับไปหนึ่งคืนตื่นมาน่าจะดีขึ้น ทั้งที่หิวแต่ก็ไม่ค่อยมีความอยากอาหาร กินอะไรไม่ได้ เลยกินแค่นมกับโยเกิร์ตก่อนนอน แต่พอตกเย็นวันที่สาม หน้าเราก็ยังเป็นทรงสี่เหลี่ยมเหมือนระเบิดกล่องข้าวอยู่เหมือนเดิม ความรู้สึกตอนคลายที่รัดหน้าแล้วเหมือนอาการบวมที่ถูกขังไว้จะระเบิดออกมานี่น่ากลัวมาก ตอนเช้าตอนลืมตาขึ้นมาจะรู้สึกว่าช่วงครึ่งล่างของหน้าทั้งหมดหนักๆ แข็งๆ .. ตอนนี้นึกย้อนกลับไปยังรู้สึกสยองมากเลยค่ะ นี่ก็วันศุกร์แล้ว แต่วันอาทิตย์ต้องไปเจอแม่ เราแทบจะสติแตกอยู่แล้ว