1 ปีครึ่งหลังผ่าตัดโหนกแก้ม

ผ่านไปหนึ่งปีครึ่งแล้วนะคะ ช่วงนี้จู่ๆ มีเสียงก๊อกแก๊กจากบริเวณหน้าหูขวา เลยกลัวและเข้ามาดูในชุมชนนี้ค่ะ แต่พอลองจับดูก็แทบไม่ต่างกันเลย ตำแหน่งก็ตรงกับข้างที่ไม่มีเสียงดีด้วย (ไม่ได้เบี้ยว) ตลอดหนึ่งปีครึ่งนี้การตื่นมาตอนเช้าแล้วเช็กโหนกแก้มกลายเป็นกิจวัตรไปแล้ว แต่ก็ยังติดอยู่ในตำแหน่งเดิมดีค่ะ คงเป็นปัญหาที่เราหวังให้มันเหมือนคนปกติเป๊ะๆ ทั้งที่ผ่ากระดูกจริงแล้วเอามายึดติดกันสินะ เสียงก็เกิดเฉพาะตอนอ้าปากกว้างมากๆ เท่านั้นค่ะ ช่วงนี้ควรระวังอาหารแข็งๆ ใช่ไหมคะ? ฉันแทบไม่มีแก้มห้อยเลย เลยคิดว่าไม่มีผลข้างเคียง แต่ดูเหมือนจะมีอยู่นิดหน่อยค่ะ ผลลัพธ์จากการผ่าตัดไม่ได้ชัดมาก แต่ในแง่ความพอใจของตัวเองก็พอแล้วค่ะ ฉันคิดว่าผ่าตัดโหนกแก้มเป็นการผ่าตัดที่คนอื่นอาจดูไม่ออก แต่ทำให้สวยขึ้นแบบละเอียดๆ ได้ค่ะ ความกว้างด้านข้างไม่ได้ลดลงมากเหมือนดารา... ขมับคือขีดจำกัดค่ะ ถ่ายรูปออกมาก็ยังดูกลมๆ อยู่ เพื่อนฉันก็ทำเหมือนกัน แต่เพื่อนคนนี้พื้นฐานรูปศีรษะใหญ่เองอยู่แล้ว ต่อให้ผ่าตัดแล้วหน้าก็ยังดูกว้าง แม้โหนกแก้มจะหายไปแล้วก็ตาม ต้องยอมรับแก้มห้อยเล็กน้อยมากๆ ค่ะ ส่วนตัวฉันชอบที่โหนกแก้มหายไปมากพอที่จะยอมรับแก้มห้อยเล็กน้อยได้ เลยไม่ได้ไม่พอใจกับการผ่าตัดค่ะ ตัวแก้มห้อยเองแทบไม่มี อาจเพราะฉันผ่าตัดตอนอายุยี่สิบต้นๆ มากๆ... ไม่รู้ว่าเพราะฉันมีไขมันบนหน้าเยอะ (น้ำหนักเกิน) หรือเพราะกล้ามเนื้อยังจำโหนกแก้มอยู่ รูปไข่ที่เกิดเวลายิ้ม (เส้นโหนกแก้มกลมๆ แบบตอนมุนกึนยอง คิมฮีซอนยิ้ม) ก็ยังอยู่ค่ะ อันนี้เป็นสิ่งที่เกลียดที่สุดเลย ฮือ... แน่นอนว่าน้อยกว่าเมื่อก่อนค่ะ อย่างไรก็ตาม หนึ่งปีครึ่งก็ผ่านไปแล้ว... ต่อไปคงต้องเฝ้าดูไปตลอดชีวิต เป็นการผ่าตัดที่ต้องใส่ใจมากจริงๆ ค่ะ ไม่แนะนำค่ะ พูดตรงๆ ผลลัพธ์ก็แค่ระดับความพอใจส่วนตัว และความเสี่ยงก็สูงด้วย คนธรรมดาไม่มีทางกลายเป็นคนสวยได้เพียงแค่ทำโหนกแก้มแน่นอนค่ะ คนที่ทำโหนกแก้มแล้วสวยขึ้นนั้น ก่อนหน้านี้ก็สวยอยู่แล้วค่ะ ทำเฉพาะคนที่รับได้เท่านั้นนะคะ ขอให้ทุกคนผ่าตัดสำเร็จค่ะ~