ย้อนกลับไปประมาณฤดูหนาวปี 2009 ตอนนั้นฉันเป็นคนจากโรงพยาบาลกองทัพ เลยเข้ารับการรักษาได้ค่อนข้างอิสระค่ะ แต่ทุกครั้งที่ยืนเวรยามกลางคืน ตาจะแสบมากและน้ำตาไหลไม่หยุด เลยคิดว่าตามีปัญหา จึงไปแผนกจักษุ เขาบอกว่าเป็นเพราะขนตาทิ่มตา แล้วถ่ายรูปตาให้ดูค่ะ ดังนั้นคุณหมอทหารบอกว่าต้องทำตาสองชั้น แล้วก็พูดว่าทำทั้งทีทำเปิดหัวตาด้วยเลย เพราะมีพังผืดมองโกเลียนโฟลด์? รุนแรง แต่ตัวฉันเองก็เคยอยากทำเปิดหัวตาตอนอยู่ข้างนอกเหมือนกัน เลยคิดแล้วคิดอีก แต่ไม่อยากทำตาสองชั้นจริงๆ ค่ะ ดังนั้นหลังจากบอกว่า ขอทำแค่เปิดหัวตา ฉันก็ไปรายงานผู้บังคับกองร้อยแบบไม่สมเหตุสมผลว่า ต่อมน้ำตาถูกผิวหนังบังอยู่ ต้องตัดด้านหน้า ไม่อย่างนั้นตาจะแห้งและสายตาจะแย่ลง เขาก็บอกว่า “ได้! ถ้าทำเพื่อสุขภาพก็ช่วยไม่ได้ ทำเถอะ!” ฉันเลยนัดผ่าตัดในอีกหนึ่งสัปดาห์และทำเปิดหัวตาค่ะ แปลกใจมากเพราะเจ็บน้อยกว่าที่คิด พอมองตัวเองก็เห็นไหมเย็บอยู่ตรงด้านหน้า แล้วเขาก็ติดเทปให้ บอกให้ปล่อยไว้จนกว่าจะหลุดเองและห้ามล้างค่ะ แล้ว 15 วันต่อมา ปัญหาก็เกิดขึ้นค่ะ ด้วยลักษณะของกองทัพ... หิมะตกหนักมาก มีประกาศตอนเช้ามืดว่าต้องไปกวาดหิมะ ฉันก็บ่นไป ขณะกวาดหิมะอยู่ แต่ดันเบิกตากว้างเกินไป ทำให้บริเวณตาดัง “ปึก” แล้วรู้สึกแปลกๆ ใช่ค่ะ ไหมเย็บเส้นหนึ่งหลุดออก.. พอถึงเวลาตรวจ ฉันก็รีบวิ่งไปเป็นคนแรก คุณหมอทหารบอกว่า “โอ๊ย หลุดแล้วนะ แต่ไม่น่าจะเป็นแผลเป็นหรอก” แล้วบอกว่าไม่เป็นไร ฉันก็เชื่อค่ะ เทปก็หลุดออก และตอนตรวจครั้งสุดท้าย เขาบอกว่าทำออกมาดี ไม่มีความไม่สมมาตรและไม่เป็นแผลเป็น พอดูจากรูป ฉันก็พอใจค่ะ แต่ปัญหาเกิดขึ้นหลังปลดประจำการ.. พอผ่านไปครบ 1 ปี ตรงที่ไหมเคยหลุดเริ่มนูนขึ้นมานิดหน่อยค่ะ แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็พอใจค่ะ! ภายหลังได้ยินจากทหารรุ่นน้องในแผนกจักษุว่า อย่างที่คิด ฉันเป็นหนูทดลองจริงๆ ~ คาดไว้แล้ว แต่ดันใช้ฉันเป็นหนูทดลองจริงๆ.... แต่ก็โชคดีที่พอใจกับผลลัพธ์ค่ะ
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือปัญหาขนตาทิ่มตาหายไปหลังทำเปิดหัวตาค่ะ.;; แปลกดีเหมือนกัน