บันทึกการผ่าตัดแก้หน้าอกของฉัน (ครบ 1 เดือน)

สิ่งที่อยากย้ำตั้งแต่ต้นคือ ㅡทุกคน ได้โปรดดดด ทำกับที่ที่มี AS ตลอดชีพเถอะㅡ แค่อยากพูดประโยคนี้ ส่วนที่เหลือจะเขียนเน้นเรื่องที่เคยเจอมา จิตใจและความรู้สึกที่ผ่านเจอมา เลยจะเขียนแบบภาษาพูดสั้นๆ นะ เข้าใจแล้วอ่านกันด้วย 1. ตอนที่ได้รับการวินิจฉัยว่ารั่วครั้งแรก ตอนนั้นมีช่วงสั้นๆ ที่จำอะไรในโรงพยาบาลไม่ได้เลย ไม่ได้พูดเกินจริงนะ เหมือนตอนนั้นมึนไปชั่วขณะ คำอธิบายที่เขาพูดให้ฟังก็ไม่ค่อยเข้าหู แต่แปลกมากที่ยังจำสีหน้าของผู้อำนวยการที่ดูอัลตราซาวด์ให้ได้ เหมือนท่านมองด้วยความสงสารนิดๆ (ไปดูที่คลินิกศัลยกรรมเต้านมใกล้บริษัท) พอได้ยินว่าควรหาข้อมูลโรงพยาบาลที่จะผ่าตัด ฉันก็เลยติดต่อโรงพยาบาลที่ผ่าครั้งแรก เขาบอกว่าหมดระยะ AS แล้ว ถ้าจะผ่าตัดแก้ต้องคิดค่าใช้จ่ายใหม่ ค่าใช้จ่ายผ่าตัดครั้งแรก + ค่าใช้จ่ายผ่าตัดแก้ สำหรับฉันรู้สึกว่าเกือบ 1.5 เท่า? ประมาณนั้น แล้วต่อให้ทำที่นี่อีก AS ฟรีก็มีแค่ 1 ปีอยู่ดี ถ้ายังไงก็ต้องผ่าตัด ฉันเลยคิดว่าหาที่ใหม่น่าจะถูกกว่า จึงเริ่มหาข้อมูลโรงพยาบาลใหม่ 2. การหาข้อมูลออนไลน์และเดินปรึกษาเริ่มขึ้นอีกครั้ง เกณฑ์ที่ตั้งไว้คือ 1. โรงพยาบาลเฉพาะทางหน้าอก 2. AS ตลอดชีพ 3. สามารถตรวจเต้านมได้ โครงหลักคือสามอย่างนั้น และที่คัดไว้มีสองที่ แต่พอไปปรึกษาที่นั่นแล้วก็ยังอยากรู้ที่อื่นด้วย เลยเพิ่มที่ที่อยากไป รวมแล้วไปมาทั้งหมดสี่ที่ แต่ชัดเจนเลยว่า คลินิกส่วนตัว + ที่มีแพทย์เฉพาะทางศัลยกรรมเต้านม ผู้อำนวยการคนเดียวเป็นคนดูอัลตราซาวด์ให้เองด้วย เขาบอกว่า AS ฟรี 1 ครั้งตลอดชีพ และผู้จัดการให้คำแนะนำแบบไม่หวงเลย เลยรู้สึกได้ชัดว่าเป็นโรงพยาบาลที่มีความรับผิดชอบมากกว่า ส่วนโรงพยาบาลที่ค่อนข้างใหญ่ ก็มีผู้อำนวยการที่ดูอัลตราซาวด์แยกต่างหาก และผู้อำนวยการที่ผ่าตัดแยกต่างหาก ระบบดูวางไว้อย่างดี แต่ก็ห่างจากภาพโรงพยาบาลแบบที่ฉันคิดไว้ เลยไม่ค่อยดึงดูด ดังนั้นตัวเลือกของฉันคือ คลินิกส่วนตัว + ศัลยกรรมเต้านม + มี AS ตลอดชีพ + ขอเปิดดู CCTV ที่บันทึกเต็มได้ + ดูแลหลังผ่าตัด 1 ปี = ㄱㄹ 3. สภาพจิตใจ + ความรู้สึกก่อนผ่าตัดแก้ แม้จะตัดสินใจผ่าตัดแก้แล้ว แต่จริงๆ คงเพราะเครียดถึงขีดสุด เลยกลายเป็นคนไวต่อความรู้สึกมาก ที่บริษัทก็เหมือนกัน ถ้ามีใครส่งงานมาผิดนิดเดียว ปกติแค่พูดดีๆ ให้แก้ก็ พอแล้ว แต่ฉันคุมสีหน้าไม่ได้เลย.. กับครอบครัวยิ่งแย่กว่า ยังไงก็ตาม ช่วงนั้นแย่มากจริงๆ ช่วงที่นิสัยแย่สุดๆ ฝันร้ายทุกวันว่าซิลิโคนแตกแล้วไหลออกมา และยังฝันร้ายว่ากำลังผ่าตัดแก้อยู่กลางทางแล้วสะดุ้งเฮือกขึ้นมาทั้งที่หน้าอกยังเปิดอยู่ เหมือนตอนนั้นสติไม่ปกติเลย เคยคิดว่าจะเอาออกไหม แต่คงคิดอยู่ประมาณ 10 วินาที เพราะตายยังไงก็ไม่อยากใช้ชีวิตกับหน้าอกเล็ก เลยปัดทิ้งแล้วเริ่มควบคุมใจตัวเอง วันก่อนผ่าตัด ตั้งใจไม่ให้ตัวเองคิดอะไรเลย เปิดวิดีโอออกกำลังกายที่บ้านแล้วใช้ร่างกายหนักๆ เพื่อให้นอนสลบไป แล้วก็ไปผ่าตัดด้วยใจที่เคร่งขรึมเหมือนคนกำลังจะไปทำสงคราม 4. ปัจจุบันครบ 1 เดือน ก่อนอื่นคือไม่เจ็บเลย ไม่ลำบากเลย ฟื้นตัวเร็วมากจนสงสัยว่านี่ถูกแล้วเหรอ เคยกังวลมากเรื่องแผลเป็นตรงรอยพับใต้เต้านม แต่พอแกะเทปแล้วดูจริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แผลอยู่ตามแนวใต้ราวนม เลยรู้สึกว่าถ้าดูแลเข้มๆ สัก 1 ปี น่าจะโอเค เขาบอกว่า 1-2 สัปดาห์อย่าใช้แขน แต่ฉันไม่ฟังและทำตัวโลดโผนมาก จนถึงตอนนี้ยังไม่มีอะไรผิดปกติ แต่เพิ่งมารู้สึกกลัวทีหลัง เลยกำลังระวังตัวอยู่ การดูแลของโรงพยาบาลดีมาก และผู้อำนวยการทำแผลให้เองทั้งหมดด้วย ความรู้สึกเหมือนเคยไปแต่โรงแรมระดับโมเต็ลที่แค่เขียนคำว่าโรงแรมไว้ แล้วได้ไปโรงแรม 4 ดาวขึ้นไปของจริงครั้งแรก ทรงก็สวยขึ้นมาก และรอยพับใต้เต้านมที่เคยไม่สมมาตรนิดหน่อยก็ถูกปรับให้เท่ากัน ในเมื่อยังไงก็ต้องจ่ายค่าผ่าตัด ฉันกำลังปรบมือให้ตัวเลือกของตัวเองที่ตัดสินใจหาโรงพยาบาลดีๆ ใหม่แล้วทำที่นั่น รู้สึกว่าสิ่งที่เครียดและลำบากมาตลอดได้รับการชดเชยแบบนี้เอง หลังจากได้รับการวินิจฉัยว่ารั่ว ฉันแอบร้องไห้ที่บ้านเยอะมาก พร้อมความหวังว่าต่อไปจะมีเรื่องให้หัวเราะมากกว่าเรื่องให้ร้องไห้ จบบันทึกผ่าตัดแก้ ทุกคนที่กำลังลำบากหลังทำศัลยกรรม สุดท้ายพวกเราต้องมีความสุขให้ได้นะ!! ทุกคนสู้ๆ ถูกใจ 0 อีโมติคอนแสดงความเห็นใจ กำลังแปล คุณต้องการบันทึกรีวิวนี้หรือไม่? +0 รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นการสร้างใหม่