สวัสดีค่ะ เราชื่อ 까탈레나 วันนี้ไปโรงพยาบาลและตอนคุยกับคุณหมอเราขอให้ท่านอธิบายวิธีผ่าตัดอีกครั้ง เลยได้ฟังย้ำอีกรอบพร้อมตรวจสอบให้แน่ใจ คิดว่าคุณหมอน่าจะเห็นสภาพของเราแล้วคงรู้ว่าตลอดมานั้นเราแทบทำอะไรไม่ได้เลย เอาแต่เก็บตัวอยู่บ้าน ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวกับกินยา (Rukio) อย่างขยันสุดๆ แถมยังอ้วนขึ้นจนดูออกมากๆ เลยคงเข้าใจสินะว่า ในตอนคุยท่านก็บอกเสมอว่าในสถานการณ์แบบนี้ ต่อให้ไม่ต้องมองอยู่ข้างๆ ก็พอเดาได้ว่าคงทุกข์ใจแค่ไหน... ใครเห็นก็ หรือใครที่เคยเจอมาก็... มันเป็นสถานการณ์ที่หนักมากจริงๆ... ต้องอดทนให้ได้จริงๆ นะ... ท่านคอยเป็นห่วงเราเสมอเลย.. ) สุดท้ายเลยตกลงให้ผ่าตัดในเดือนนี้ (น้ำตาแห่งความดีใจ... ㅜㅜ) แต่พอคุยเรื่องค่าใช้จ่ายกับพี่คออร์ดิเนเตอร์ ใจเราก็วูบลง.. อย่างแรกเลย จำนวนเงินมันมากจนตาโต อาจจะต้องใช้ระบบผ่อนระยะยาว... ครั้งแรกในชีวิตเลยก็ว่าได้... ฮือ ㅜㅜ ทุกคนส่วนใหญ่คงใช้เงินที่เก็บไว้สำหรับเที่ยวมาผ่าตัดกันใช่ไหม? อยู่ๆ ก็อิจฉาพวกผู้หญิงสายอาชีพมากๆ คนที่ความสามารถตัวเองได้รับการยอมรับ และหาเงินจากความสามารถของตัวเอง... เราเคยเป็นฟรีแลนซ์ พอเกิดภาวะหดรั้งขึ้นมา ชีวิตการทำงานสังคม (การหาเงิน รายได้) ก็ขาดหายไปแบบทันทีจนถึงช่วงไม่นานมานี้ แล้วเงินเก็บที่เคยภูมิใจว่าตัวเองเก็บมาอย่างขยันนักหนาก็ค่อยๆ ลดลงเรื่อยๆ มันเป็นประสบการณ์ที่ใจหายและขนลุกมาก (ในบัญชีเหลือเงินจริงๆ น้อยลงทุกที แถมค่าเน็ตยังไปพัวพันเป็นชื่อสมาชิกในครอบครัว เราไม่รู้เรื่อง อยู่ๆ ก็ถูกตัดไปดื้อๆ จนช็อกไปเลย... + ที่สำคัญ หลังผ่าตัดเราต้องฟื้นตัวให้เต็มที่แล้วจะได้เตรียมกลับไปทำงานอย่างแข็งขันในอนาคต อินเทอร์เน็ตกับโน้ตบุ๊กจำเป็นมาก แต่เรากลับโดนแฮ็กแรนซัมแวร์ใน MacBook ติดต่อกันถึงสองครั้ง แถมรอบนี้ไม่มีเงินพอจะเปลี่ยนฮาร์ดดิสก์อีก (แพงกว่าค่าผ่าตัดเอาออกอีก) ต้องลำบากเรื่องเงินจนแทบสิ้นเนื้อประดาตัว เพราะไม่มี Word เราทำงานไม่ได้ ก็เลยกัดฟันซื้อเน็ตบุ๊กราคาถูกมาเครื่องหนึ่ง ปรากฏว่าซื้อมาได้เดือนเดียว น็อตสามตัวก็ค่อยๆ คลายทีละตัว แล้วพอเน็ตหลุดแล้วเชื่อมใหม่ก็เกิดเหตุการณ์ที่อ่านแล้วไม่เข้าใจเลยว่าแปลว่าอะไรที่เขาบอกว่าไม่สามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้... เราสู้กับเครื่องไม่ได้ก็เลยปล่อยมันไว้.. ) มันก็เลยเป็นช่วงที่เก็บตัวและเจอแต่เรื่องแย่ๆ ต่อเนื่องแทบไม่หยุด อยากใช้ชีวิตในเชิงบวกแค่ไหน แต่ทำไมทุกอย่างที่เราทำถึงมีคนคอยขัดขวางหนักขนาดนี้.... ประมาณนั้นเลยㅜㅜ เพราะฉะนั้นก็คงต้องขอใช้โอกาสยืมเงินจากคนในครอบครัวที่พอจะรับรู้สภาพเราอยู่บ้าง ถึงจะรู้สึกขอโทษและอายมากๆ ก็ตาม.. คงต้องค่อยๆ ยืมทีละนิด (จริงๆ เราก็ไม่รู้ว่าจะได้ไหม เพราะเราไม่ใช่วัยยี่สิบต้นๆ แล้ว...) แบบนี้ถึงจะไม่กลายเป็นคนเครดิตเสีย.. หนี้ธนาคารก็น่ากลัวไม่ใช่เหรอ?... ค่าเทอมมหาลัยของเราก็เคยทำงานแทบไม่หยุดเลย ตรากตรำสุดชีวิตจนจ่ายหมดทีเดียวได้ แล้วหลังจากนั้นก็ต้องลำบากแบบเอานิ้วแหย่ปากอยู่พักใหญ่.. ㅜㅜ ทุกคน วันนี้เราขอบคุณมากๆ สำหรับคุณหมอคนปัจจุบันที่หัวใจอบอุ่น และเราอยากให้ท่านเป็นหมอประจำจมูกของเราไปตลอดชีวิตจริงๆ รวมถึงพี่คออร์ดิเนเตอร์ที่ไม่ใช่คนประจำของเราปกติ แต่วันนี้ได้เจอเป็นครั้งแรก (พี่คออร์ดิเนเตอร์ประจำลาหยุด) ที่พยายามทำให้เราไม่อึดอัดและอำนวยความสะดวกให้เต็มที่มากๆ (ในสถานการณ์นั้นพี่เขายุ่งมาก ยังช่วยถือเสื้อคลุมที่ค่อนข้างหนักให้เราด้วยตัวเอง และก็คอยรับฟังอย่างดี) เลยรู้สึกขอบคุณมาก วันนี้เราได้ตรวจ ECG + เจาะเลือด แล้วก็วางมัดจำไว้เรียบร้อย! (เขาบอกว่ามัดจำจะคืนให้เต็มจำนวนถ้าเราไม่ผ่าตัด ยกเว้นค่าตรวจนะคะ) แปลกมากเลย พอเราไปโรงพยาบาลนี้ทีไร ใจที่พันกันยุ่งเหยิงจนแทบคลุ้มคลั่งก็เหมือนละลายหายไปเหมือนหิมะละลาย เราเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน เราไม่ใช่คนง่ายแบบนั้นหรอก ปกติก็ระแวงคนอื่นมาก แถมค่อนข้างจุกจิกในแบบของตัวเอง และเป็นผู้หญิงที่แต่ก่อนถึงขั้นดูฉากศัลยกรรมตกแต่ง รวมถึงฉากผ่าตัดแปลงเพศต่อเนื่องได้แบบไม่ค่อยสะทกสะท้าน สำหรับคนที่อยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับโรงพยาบาล ค่าผ่าตัดเอาออก หรือข้อมูลคุณหมอที่จะผ่าตัดให้เรา เราอาจจะเข้าไม่บ่อยจริงๆ ช่วงนี้เลยอาจตอบไม่ได้ทันทีทุกครั้ง แต่จะพยายามตอบให้ครบทุกคนไม่ให้ตกหล่นสักคน.. และเราเข้าใจว่าตัวย่อชื่อโรงพยาบาลเขียนได้ เลยถ้าเราพิมพ์ว่า ‘ㅂㄴㅂ* สี่ตัวอักษร (สระ a.o.a.i.)’ ถ้ามันไม่ได้ รบกวนคอมเมนต์เตือนให้ลบด้วยนะคะ ข้อมูลที่เป็นความจริงมีไว้ให้แชร์ร่วมกันนี่แหละ เราไม่อยากให้แม้แต่คนเดียวโดนหลอกแล้วไปโรงพยาบาลแปลกๆ เลย ถ้าเป็นเราเองแล้วไปโรงพยาบาลผิดจริงๆ จนกลายเป็นหนูทดลองจะทำยังไงนะ; อื้อ.. แล้วก็อาจจะเป็นคำพูดซ้ำซากที่เราพูดบ่อย แต่... สำหรับผู้หญิงหรือผู้ชายที่เหมือนเรา ที่จู่ๆ ก็เจอผลข้างเคียงอย่างภาวะหดรั้งที่ไม่เคยคิดฝันมาก่อน ต้องตกใจและสิ้นหวังหนักจนรู้สึกเหมือนชีวิตกำลังอยู่ในวิกฤต... ทุกคนจะต้องมีช่วงเวลาเหมือนตกนรกที่ต้องรออยู่ระดับหนึ่ง และก็มีปัญหาทางการเงินด้วย แต่ขออย่าคิดร้าย.. อีกนิดเดียว อีกนิดเดียว ขอให้เราทนผ่านช่วงเวลาที่ไม่แน่นอนเหมือนยาวเป็นนิรันดร์ที่เรารู้จักกันนี้ไปให้ได้ดีๆ ได้ผลลัพธ์ที่ดี และสุดท้ายก็ยิ้มออกมาได้จริงๆ ก่อนผ่าตัดเราจะมาเมาท์ทิ้งไว้อีกนะคะ ขอโทษที่พออยู่บ้านคนเดียวแทบตลอดไม่มีเพื่อนคุย คำก็ยาวขึ้นเรื่อยๆ... อันนี้ออกแนวบ่นมากกว่าจะช่วยอะไรได้... ยังไงทุกคนที่เข้ามาอ่าน สู้ๆ นะคะ :) หวังจากใจจริงว่าทุกคนจะได้แก้ปัญหากันครบถ้วนโดยไม่มีใครตกหล่นเลย
PS. เราเลิกกับแฟนไปนานแล้วนะ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราไปผ่าตัดจมูกมา และเขาเป็นชาวต่างชาติ วันที่เราได้รับการยืนยันว่ามีภาวะหดรั้ง ตอนเดินออกจากโรงพยาบาลเราตกใจจนรีบจัดการทุกอย่างเองหมดเลย แต่แน่นอนว่าก็ต้องมีคนที่มีแฟนอยู่ด้วย... เราอยากรู้มากว่าแต่ละคนเป็นยังไงกันบ้าง ㅜㅜ ช่วงนี้เขายังติดต่อมารัวๆ อยู่เลย (จริงๆ จะพูดว่า “เราจมูกหดรั้งแล้วนะ ถ้าเธอเห็นคงหมดความรู้สึกแน่ๆ” ก็ไม่ได้ใช่ไหม........) ถ้าใครพอจะเล่าได้ รบกวนส่งข้อความมาบอกเราหน่อยนะคะ!
좋아요 3