(ลบรูปแล้ว)
สวัสดีค่ะ ที่นี่เป็นที่ที่ฉันเคยเข้ามาเวลาว่างๆ จนถึงช่วง 3 เดือนหลังถอดออก และนี่ก็เป็นครั้งแรกในรอบนานมากที่กลับเข้ามาในชุมชนนี้ค่ะ มากกว่าจะเป็นโพสต์ให้ข้อมูล ฉันแวะเข้ามาเพราะคิดว่าอาจยังมีคนที่กำลังทุกข์ทรมานกับรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปหลังทำจมูก และกำลังรอวันผ่าตัดถอดออกหรือผ่าตัดสร้างใหม่อยู่ที่นี่ค่ะ ที่นี่เป็นที่ที่ช่วยฉันไว้มากตอนที่ฉันลำบากและสิ้นหวังมากๆ พอผ่านไป 6 เดือนหลังถอดออก ฉันก็คิดอยู่ในใจตลอดว่าจะต้องมาเขียนรีวิว แต่การเข้ามาในพื้นที่นี้ทำให้รู้สึกต่อต้าน เหมือนเป็นการบ้าน และเหมือนคอยเตือนให้นึกถึงทรงจมูกที่น่ากลัวนั้นอยู่เรื่อยๆ เลยไม่ได้เขียนรีวิวค่ะ ตอนนี้ฉันอยู่ในระดับที่โอเคจริงๆ แล้ว (ทั้งจมูกและใจ) เลยมาเขียนรีวิวค่ะ ถึงจะไม่เปิดเผยตัวตน แต่คิดว่าน่าจะมีเพื่อนคนหนึ่งที่จำชื่อเล่นของฉันได้พอดี ถ้าเพื่อนคนนั้นยังเข้ามาที่นี่เป็นครั้งคราว ก็คงจะเห็นโพสต์นี้ด้วยใช่ไหมคะ ฉันคิดถึงเพื่อนคนนั้น เพราะตลอด 6 เดือนที่รอถอดออก ฉันพึ่งพาเขามากค่ะ เข้าเรื่องเลยนะคะ ฉันผ่าตัดตอนช่วงต้นวัย 20 ในหน้าร้อน ทำการยืดผนังกั้นจมูก + ซิลิโคน + กระดูกอ่อนใบหูค่ะ เดิมทีใบหน้าที่เรียบง่าย ไม่ฉูดฉาด คือเสน่ห์ของฉัน แต่ฉันโง่มากที่นอนบนเตียงผ่าตัดโดยคิดลอยๆ ว่าถ้าผ่าตัดแล้วจะสวยขึ้น ตั้งแต่วันที่ถอดเฝือกออกมา ก็เป็นวันเวลาเหมือนตกนรกต่อเนื่องกันค่ะ สถานที่ที่ทำผ่าตัดครั้งแรกนั้น ทุกวันนี้แค่คิดถึงก็ยังเกลียดจนกัดฟัน และน้ำตาไหลออกมาก่อนเลยค่ะ หลังผ่าตัด จมูกของฉันเหมือนแยกออกจากใบหน้าโดยสิ้นเชิง ดูเหมือนผู้ชาย น่ารังเกียจ และจมูกก็กลายเป็นน่ากลัวและแปลกมากจนคนที่รู้จักฉันมาก่อนยังตกใจ ถึงขั้นที่คนอื่นชี้นิ้วลับหลังค่ะ ความสูงของซิลิโคนก็เป็นสองเท่าของจำนวนมม.ที่คุยกันในการปรึกษาก่อนผ่าตัด และยังทำการยืดผนังกั้นจมูกที่ฉันไม่ได้ยินยอมด้วย ทำลายใบหน้าของฉันไปหมดค่ะ ตลอด 5 เดือน 3 สัปดาห์เต็มๆ ฉันคิดฆ่าตัวตายทุกวัน ในช่วงนั้น ฉันสบตาใครไม่ได้แม้แต่คนเดียว สูญเสียเพื่อนที่คิดว่าเป็นฝ่ายเดียวกับฉัน และทุกวันก็พยายามหาเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่แทบไม่ไหว โดยยึดความคิดว่า ถึงจะตาย ก็ขอถอดออกก่อนแล้วค่อยตายค่ะ สิ่งที่ทรมานที่สุดคือการเกลียดตัวเองที่เดินขึ้นเตียงผ่าตัดด้วยตัวเอง ทั้งที่ไม่รู้ข้อเสียของการทำจมูกอย่างถูกต้อง และคิดเพียงว่าหน้าตาก็พอใช้ได้อยู่แล้ว ถ้าทำก็คงสวยขึ้น โรงพยาบาลที่ว่ามีชื่อเสียงด้านการถอดออก ฉันไปปรึกษาครบทุกที่ไม่เว้นเลยค่ะ ตอนเดือนแรกอยากถอดออกเร็ว ตอนเดือนที่สามรู้สึกเหมือนจะตายจริงๆ และตอนใกล้ครบ 6 เดือน มองจมูกที่ไม่ได้ดูเป็นธรรมชาติขึ้นแม้แต่ 1% จากจมูกตอนเพิ่งถอดเฝือก แล้วคิดว่าถ้าถอดออกแล้วยังล้มเหลว ก็จะตายทันทีค่ะ ผลของการผ่าตัดถอดออก ไม่ใช่ทั้งความล้มเหลวหรือความสำเร็จค่ะ ฉันกลับไปเป็นใบหน้าเดิมที่เกิดมาพร้อมไม่ได้แล้ว ความน่ารักสวยแบบเมื่อก่อนหายไปแล้วค่ะ ฉันดูแย่ลงจริงๆ แต่ก็ยังมีบรรยากาศของใบหน้าเดิมอยู่ประมาณ 50% จึงดีกว่าจมูกตอนมีวัสดุเสริม และฉันก็ยังใช้ชีวิตอยู่ค่ะ ถึงอย่างนั้น ในสายตาคนอื่นเขาก็บอกว่าอย่างไรก็ “สำเร็จ” และบอกว่าแทบจะเป็นฉันคนเดิมแล้วค่ะ ก่อนผ่าตัดถอดออก ฉันตั้งความคาดหวังไว้ต่ำตั้งแต่แรกอยู่แล้ว คิดแค่ว่า ถ้าไม่ใช่จมูกนี้ ฉันก็อยู่ได้ค่ะ หลังถอดออก ฉันมีทั้งปลายเสาระหว่างรูจมูกสั้นลง เนื้อเยื่อแผลเป็น และจมูกดูบานๆ พองๆ แต่ฉันจะอยู่แบบนี้ค่ะ ไม่สวยเท่าเมื่อก่อน แต่ฉันได้ตระหนักแล้วค่ะ ฉันคิดว่าการทำจมูกควรเป็นสิ่งที่คนที่เห็นข้อเสียของการทำจมูกอย่างเพียงพอแล้วก็ยังอยากทำ และศึกษาผลข้างเคียงทั้งหมดแล้วก็ยังคิดว่าจะยอมรับและทนได้ จึงค่อยทำค่ะ ฉันดูแย่ลง แต่หลังถอดออก ค่านิยมและชีวิตของฉันเปลี่ยนไปค่ะ ฉันเกิดนิสัยไม่ดีคือเวลามองหน้าคน จะไม่ได้สบตาแต่มองจมูกแทน แต่ก็ได้รู้ว่าการดูแลตัวตนภายในจริงๆ และพัฒนาศักยภาพของตัวเองในฐานะคนคนหนึ่ง มีค่ามากกว่าการตกแต่งแค่เปลือกนอกหนาๆ ฉันได้รู้ถึงความสำคัญของครอบครัว และความสำคัญของเวลาและโอกาสด้วย ตอนนี้กลับรู้สึกขอบคุณที่ได้รู้เรื่องเหล่านี้ตั้งแต่อายุยังน้อยค่ะ คนที่พลาดเหมือนฉัน แก้ตัวใหม่ได้ค่ะ อาจมีคนคิดว่ามันง่ายเหมือนพูดหรือไง แต่ฉันเองก็ตั้งแต่ลืมตาจนหลับคิดแต่เรื่องจมูก ไปพบจิตแพทย์ และร้องไห้ทุกวันค่ะ เพราะฉะนั้นฉันเข้าใจหัวใจของคนที่กำลังลำบากค่ะ ถึงอย่างนั้น.. ถ้ามีคนที่ลำบากจนเหมือนจะตายอยู่ อย่าคิดเรื่องตายนะคะ ถ้ามีคนที่รอวันถอดออกจนใจแห้งเหือดอยู่ ลองวาดภาพอนาคตที่ผ่าตัดถอดออกแล้วเริ่มชีวิตใหม่ดูค่ะ จะมีวันที่คุณนิ่งสงบขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ จะมีวันที่คิดว่า ถ้าตอนนั้นตายไปคงแย่มาก คงน่าเสียดายมาก เพราะฉันก็เคยเป็นแบบนั้นค่ะ คำพูดจากคนรู้จักที่ทำให้ฉันเจ็บที่สุดคือ “ตัวเองอยากศัลยกรรมเองแท้ๆ พอพังแล้วก็มางอแง พูดว่าจะตายจะอยู่” ค่ะ คนอื่นไม่มีทางรู้จริงๆ เพราะไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ไม่ใช่ใบหน้าของตัวเอง เขาจึงปลอบแค่ภายนอก แต่ถึงอย่างนั้นอย่าเจ็บปวดเพราะคำเหล่านั้นนะคะ ขอให้เอาชนะมันให้ได้จริงๆ และใช้ชีวิตใหม่ด้วยใจใหม่ค่ะ ฉันไม่อยากบอกโรงพยาบาลผ่าตัดครั้งแรกหรือโรงพยาบาลที่ถอดออกค่ะ เพราะทั้งสองการผ่าตัดไม่ใช่ความสำเร็จ ฉันได้รับการปลอบใจมากจริงๆ จากโพสต์ที่อ่านคนเดียวที่นี่.. ถ้ามีใครที่ก่อนถอดออก เหมือนฉัน ที่ไม่อาจตายได้แต่กำลังใจแห้งเหือดจนล้มป่วยอยู่ ส่งข้อความมาหาได้นะคะ ถึงฉันจะให้กำลังไม่ได้มาก แต่ฉันฟังคุณได้ค่ะ โพสต์นี้เรียบเรียงไม่ค่อยดีจริงๆ แต่อากาศเริ่มหนาวแล้ว ทุกคนระวังอย่าเป็นหวัดนะคะ!
ถูกใจ 25