ฉันตัดสินใจผ่าตัดเพราะไม่พอใจกับรูปหน้าค่ะ
โดยเฉพาะโหนกแก้ม...
เมื่อ 8 ปีก่อนเคยไปปรึกษามาครั้งหนึ่งแล้ว เลยไม่ได้ลังเล
แค่ไปปรึกษาแล้วก็ตัดสินใจผ่าตัดทันทีเลยค่ะ
ขอวันที่เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ และเป็นเคสแรกของช่วงเช้า...
เพราะอยู่ต่างจังหวัด เลยตื่นตั้งแต่เช้ามืด นั่งรถไฟไปถึงก่อน 8 โมง
เปลี่ยนเสื้อผ้า พบคุณหมอ ให้คุณหมอวาดมาร์กบนใบหน้า แล้วเข้าห้องผ่าตัดค่ะ
ไปคนเดียวโดยไม่มีผู้ดูแลไปด้วย ไม่รู้ทำไมถึงสั่นขนาดนั้นㅠㅠ
พอบอกว่าสั่นและกลัว พี่พยาบาลก็จับมือฉันไว้แน่นเลยค่ะ
คุณหมอวิสัญญีมาแล้วบอกว่าจะเริ่มดมยาสลบ จากนั้นกลิ่นยาก็พุ่งขึ้นมาแรงมาก
แล้วฉันก็หมดสติไปค่ะ พอลืมตาขึ้นมาก็กำลังถูกย้ายไปห้องพักฟื้น แต่หนาวมาก
ฉันสั่นงั่ก ๆ อยู่ พี่พยาบาลเลยเอาผ้าห่มที่อุ่นไว้
มาห่มให้ค่ะ พออุ่นขึ้น ก็เหมือนฤทธิ์ยาสลบค่อย ๆ คลายลง
พอเริ่มได้สติขึ้นมาหน่อย ฉันก็ขอโทรศัพท์จากพี่พยาบาล แล้วถ่ายรูปก่อนเลย
เพราะต้องเช็กก่อนว่าหน้าตัวเองเป็นยังไงㅎㅎ
วันแรก
ทรมานมาก ๆ ค่ะ สติยังมึน ๆ แต่ความเจ็บก็อยู่ด้วยตลอด
คิดเลยว่าทำไปทำไมนะ น่าจะอยู่แบบเดิมไปก็พอㅎㅎ
ฉันขอให้ฉีดยาแก้ปวดทุก 4 ชั่วโมง และก็ได้ฉีด แต่ยาแก้ปวด
ไม่ค่อยได้ผลเลยค่ะ ทำได้แค่รอให้เวลาผ่านไปท่ามกลางความเจ็บ
และเพราะเขาบอกว่าดื่มน้ำได้ ฉันเลยดื่มแต่น้ำอย่างหนัก
เขาบอกว่าเดินบ่อย ๆ จะดี ฉันเลยเดินไปกดน้ำจากเครื่องกรองน้ำ ดื่มน้ำ
วนอยู่ทั้งคืน เหมือนทนไปจนถึงเช้ามืดเลยค่ะ วันหนึ่งยาวนานมาก ๆ...
ไม่มีคำจะพูดนอกจากว่าทรมานมากㅠㅠ
วันถัดมา
ก่อนออกจากโรงพยาบาล ได้ถ่ายเอกซเรย์ใบหน้า และเพราะอยู่ต่างจังหวัด มีจองรถไฟไว้แล้ว
เลยรีบขึ้นรถไฟใต้ดิน ต่อรถไฟ แล้วกลับถึงบ้าน คิดเหมือนกันว่าจะนั่งแท็กซี่ดีไหม
แต่พอนึกได้ว่าเขาบอกให้เดิน ก็เลยตัดสินใจเดินค่ะ เมื่อเทียบกับวันแรก เจ็บน้อยลง
มากค่ะ ถ้าบอกว่าไม่เจ็บเลยก็คงโกหก แต่เพราะวันแรกเหมือนฝันร้าย
ความเจ็บระดับนี้ก็พอไหว... พอกลับถึงบ้านก็เริ่มประคบเย็นก่อนเลย
และไม่รู้สึกหิวด้วยค่ะ ทำโจ๊กฟักทองไว้จนเกือบเหมือนข้าวต้มเหลว ๆ เลยกินอันนั้น
กินยา แล้วพยายามจะนอน แต่การนั่งหลับไม่ใช่เรื่องง่ายเลยㅠ
รู้สึกเหมือนนอนไม่ได้เป็นอาทิตย์ นอนหนึ่งสองชั่วโมงก็ตื่นㅠ
ความเจ็บยังเป็นเรื่องรอง... ต้องนอนให้หลับลึก อาการบวมถึงจะยุบ แต่กลับนอนไม่ได้...
เหนื่อยมากค่ะ... อาการบวมก็นิดหน่อย?
ฉันคิดว่าวันที่สามบวมมากที่สุดค่ะㅠㅠ
วันที่สี่ก็ดูเหมือนจะบวมมากที่สุดเหมือนกัน
อาการเจ็บค่อย ๆ ลดลงจนพออยู่ได้ แต่ความบวมนี่....
ถึงขั้นคิดว่าฉันผ่าตัดมาเพื่อดูใบหน้านี้เหรอ...
หน้าดูเหมือนฟักทองมาก ๆ จนไม่อยากส่องกระจกเลยㅎㅎ
เขาบอกว่าเดินจะดี ฉันเลยเริ่มเดินประมาณหนึ่งชั่วโมงตั้งแต่วันที่สี่ค่ะ
ตั้งแต่วันที่ห้า เริ่มเห็นว่าอาการบวมค่อย ๆ ยุบลง
เดิน ดื่มน้ำฟักทอง และประคบอุ่นไปเรื่อย ๆ ตอนนี้เลยเหมือนในรูป
ยังมีบวมเหลืออยู่ค่ะ วันที่ 15 ไปตัดไหมในช่องปาก
ว้าว~ เจ็บมากค่ะ เหมือนมีเข็มฉีดยาจิ้ม ๆ อยู่ในปาก...
มือกับหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อㅠㅠ พอตัดออกหมดแล้ว ก็รู้สึกโล่งอยู่เหมือนกัน?
เพราะไหมนี่แหละ กินอะไรก็ลำบาก อ้าปากก็ลำบาก และไหมแถวฟันล่าง
คอยดึงอยู่ตลอด เหงือกเลยเจ็บมาก.. หลังตัดไหม
ได้ทำการดูแลลดบวม พี่เจ้าหน้าที่บอกว่าอาการบวมยุบลงเยอะแล้วㅎ
ฉันคิดว่ายุบเร็วกว่าคนอื่นนิดหน่อยค่ะ เพื่อฉลองที่ตัดไหมแล้ว มื้อเย็นเลยกิน
เนื้อวัวㅎㅎ เพราะเคี้ยวไม่ถนัด เลยเคี้ยวสองสามทีแล้วกลืนเลยㅠ
ไม่ได้กินเนื้อมานาน อร่อยมาก ๆ เลยค่ะㅎㅎ
ตอนนี้ครบ 4 สัปดาห์กับ 3 วันแล้วค่ะ
ยังมีอาการบวมที่โหนกแก้มซ้ายและแนวกรามล่างอยู่
มีแค่โหนกแก้มข้างเดียวที่ไม่ค่อยยุบㅠㅠ
เขาบอกว่าเวลาผ่านไปจะดีขึ้น ก็ต้องรอดูค่ะ
ฉันถามว่าทำไมบริเวณแผลผ่าหน้าหูถึงนูนออกมา
เขาบอกว่าเป็นอาการบวมร่วมกับเนื้อแผลเป็น แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเป็นกระดูก...
เขาบอกว่าส่วนนี้ใช้เวลานานกว่าจะยุบ
มีใครที่บริเวณแผลผ่าหน้าหูนูนออกมาเหมือนฉันไหมคะ?
อาการบวมต้องผ่านไปประมาณไหนถึงจะยุบคะㅠㅠ
ถูกใจ 12