ฉันผ่าตัดขากรรไกรสองข้างเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2013 และตอนนี้เป็นเดือนสิงหาคม 2020 ก็ผ่านมา 7 ปี 6 เดือนแล้วค่ะ ฉันพอใจค่ะ ถ้าย้อนกลับไป 7 ปีก่อน ก็จะทำแน่นอน เป็นการผ่าตัดที่ไม่ง่าย แต่เหตุผลที่ตัดสินใจทำคือเดิมทีฉันมีภาวะสบฟันผิดปกติรุนแรงมาก และที่โรงพยาบาลก็บอกว่าเป็นภาวะสบฟันผิดปกติรุนแรงในระดับท็อป 3% เป็นสถานการณ์ที่จำเป็นต้องทำทั้งด้านการใช้งานและความสวยงามค่ะ ถ้าเป็นสถานการณ์ระดับเดียวกับฉัน ฉันคิดว่าน่าจะยอมรับความไม่สะดวกในการกินประมาณหนึ่งเดือนหลังผ่าตัด หรืออาการบวมเล็กน้อยได้เพียงพอค่ะ
สรุปคือ ข้อดีพูดตรงๆ ก็คือในด้านความสวยงาม การกลับจากสภาพที่ไม่ปกติมาเป็นปกติเป็นข้อดีที่ใหญ่มาก แน่นอนว่าเรื่องที่กินอาหารลำบากก่อนผ่าตัดก็ดีขึ้นด้วย แต่สิ่งที่ดีที่สุดคือสายตาที่คนอื่นมองเปลี่ยนไปมาก อีกอย่างคือ เมื่อเทียบกับจมูกหรือตาแล้ว นี่เป็นการผ่าตัดใหญ่มากจริงๆ แต่เพราะไม่ใช่ส่วนที่แสดงออกมาภายนอก เลยดูไม่ออกที่สุดค่ะ หลังผ่าตัด ไม่มีใครเคยสงสัยหรือถามฉันเลยว่าทำขากรรไกรสองข้างมาหรือเปล่า ส่วนข้อเสีย ถ้าจะพูดถึงส่วนที่คนที่ยังวางแผนจะผ่าตัดอาจมองข้ามไป คือแม้ว่าฉันจะผ่าตัดกับคุณหมอที่มีชื่อเสียงมากและใกล้เคียงกับระดับผู้นำอันดับหนึ่ง แต่ก็ยังมีอาการชารับความรู้สึกเล็กน้อยที่ใบหน้าข้างหนึ่ง บริเวณข้างริมฝีปากประมาณ 4 ซม. ความรู้สึกช้ามาก และเป็นระดับที่รบกวนใจในชีวิตประจำวัน ฉันลองฝังเข็มและทำหลายอย่างแล้ว แต่ก็ไม่ดีขึ้น เวลาเองก็ไม่ได้ช่วยแก้ค่ะ ถึงอย่างนั้น เพราะหลังผ่าตัดคุณภาพชีวิตของฉันเปลี่ยนไป ฉันเลยใช้ชีวิตโดยยอมรับและคิดว่าจะอยู่กับระดับนี้ไป
ประมาณนี้คือภาพรวมหลังผ่าตัดของฉัน ถ้ามีอะไรสงสัย ฝากไว้ในคอมเมนต์ได้ค่ะ