ก่อน<ก่อนผ่าตัดโครงหน้า (โหนกแก้ม)>ก่อน<ก่อนผ่าตัดโครงหน้า (กรามเหลี่ยม)>ก่อน<ก่อนผ่าตัดหน้าอก><โครงหน้าวันที่ 1><โครงหน้าวันที่ 2><โครงหน้าวันที่ 3><หน้าอกวันที่ 3>ก่อนอื่น.. ค่ะ/ครับ จองวันผ่าตัดแล้วบินจากต่างจังหวัดมาถึงกิมโป มันไม่รู้สึกจริงเลย แบบ วันนี้ผ่าตัดจริงเหรอ? พูดเล่นกับเพื่อน ๆ แล้วเอากระเป๋าไปฝากไว้ที่บ้านเพื่อน จากนั้นมาถึงโรงพยาบาลประมาณบ่ายโมงㅋㅋ จากนั้นก็ปรึกษากับหัวหน้าที่ปรึกษาอีกครั้ง เจอผู้อำนวยการแล้วปรึกษาอีกครั้ง ไปเปลี่ยนชุด ขึ้นไปบนเตียงผ่าตัด ผู้อำนวยการก็วาดดีไซน์โครงหน้าแบบคร่าว ๆ เร็ว ๆㅋㅋㅋ หัวหน้าที่ปรึกษาขึ้นมาจับมือให้แล้วบอกว่าไม่เป็นไร ไม่ต้องเกร็ง หลับให้สบายแล้วตื่นขึ้นมาก็พอ.. คุณหมอวิสัญญี? ก็น่าจะบอกว่าหลับแล้วตื่นมาก็เสร็จㅋㅋ ระหว่างนั้นยังเรียกชื่อพนักงานที่ชื่อเหมือนฉัน แล้วแซวว่าชื่อเหมือนกัน ส่วนฉันกลัวจนด่าในใจหนักมาก แบบบ้าเอ๊ยทำไงดีทำไงดีㅋㅋㅋㅋ แต่แล้วตั้งแต่ปลายเท้าก็มีความรู้สึกเหมือนไฟฟ้าช็อตจี๊ด ๆ ค่อย ๆ ขึ้นมา แล้วพอหลับตาและลืมตาขึ้นมา ก็มีฉันที่กำลังเซอยู่ มีคนพยุงทั้งสองข้างและบอกให้เดิน ฉันก็นอนลงบนเตียง แล้วคิดว่าตั้งแต่นั้นความเจ็บเริ่มค่อย ๆ มา
วันนอนโรงพยาบาล - สื่อสารได้ทันทีค่ะ/ครับ ขอให้เอาโทรศัพท์มาให้ แล้วถ่ายรูปตัวเอง ทันทีที่ตื่น.. ว้าว รอดแล้ว... คิดแบบนั้นㅋㅋㅋ (เพราะเคยดู YouTube เรื่องคนเสียชีวิตระหว่างผ่าตัดจนกลัว) ยังไงก็ตาม พยาบาลบอกว่าห้ามนอน แต่ไม่ใช่เลย นอนไม่หลับเพราะไม่สบายตัวㅠㅠㅠㅋㅋ ไม่ได้เจ็บนะคะ/ครับ ผู้อำนวยการแวะมา พูดนั่นนี่ บอกว่าทำออกมาดี เลือดออกไม่มากด้วย ทำให้สบายใจขึ้น ไม่มีอะไรเหมือนถุงระบายเลือดด้วย อยู่แบบไม่สบายตัวสุด ๆ แบบนั้น แล้วทนความทรมานแบบหลับไปนาน ตื่นขึ้นมาเวลาผ่านไปแค่ 10 นาที จนถึงวันที่ 2ㅋㅋ
ออกจากโรงพยาบาล - เจ็บโคตร ๆ จริง ๆ.. เวลาไม่เดินเลย เหนื่อยและเจ็บมาก แต่ก็พอทนได้ เหมือนไม่เจ็บแต่ก็เหมือนเจ็บ;;;;;;; ยังไงก็ตาม คิดว่าตอนนั้นไม่ค่อยมีสติ กลับบ้านแล้ว นอนก็ลำบาก นั่งก็ลำบากㅋㅋㅋㅋ โครงหน้ารู้สึกเหมือนปวดฟันแบบฟันคุดบีบเข้ามาจากทั้งสองข้าง ส่วนหน้าอกไม่รู้ว่าเพราะผ้าพันกดหรือเปล่า หายใจลำบากและเจ็บหน้าอกแบบถูกบีบรัด... เป็นความเจ็บปวดสุด ๆ เลย
วันที่ 2 - ลำบากไปโรงพยาบาลเพื่อรับเลเซอร์ แล้วกลับมาบ้านก็ได้สัมผัสประสบการณ์เวลาที่ไม่เดินอีกครั้ง
วันที่ 3 ที่รอคอย - ในที่สุดก็แกะเทปที่หน้าและคลายผ้าพันหน้าอก ดีขึ้นมากแบบทันทีเลยค่ะ/ครับ จู่ ๆ ก็นึกถึงของที่อยากกินขึ้นมามากมาย แล้วกลับบ้านอย่างตื่นเต้น พลางคิดว่าจะกินเฝอได้ไหมㅋㅋ ตอนไปขึ้นรถไฟใต้ดิน หน้ารู้สึกหนักนิดหน่อย แต่ก็ยังไปที่ร้านคอมมาด้วยㅋㅋ กินเฝอด้วย (อุ่น ๆ และต้มให้นิ่มมาก) ㅋㅋ กินโจ๊กด้วยㅎ ตอนนี้กินยาและประคบอยู่ค่ะ/ครับ
ทุกคนอดทนแค่ 3 วันนะคะ/ครับ!!!!!! ฮ่า ๆ ฉันเริ่มรู้สึกพอมีชีวิตขึ้นมา เลยมาเขียนรีวิวด้วย จะ添รูปไว้นะคะ/ครับ!
ถูกใจ 10