<สับปะรด><หลังตัดไหม ใส่ผ้ารัดหน้า><หลังตัดไหม ไม่ใส่ผ้ารัดหน้า>ก่อน<ก่อนผ่าตัด>สวัสดีค่ะ!! ฉันทำโครงหน้า 3 จุดพร้อมกับหน้าอกค่ะ พี่ๆ ที่รู้จักแนะนำให้ เลยไปปรึกษาวันที่ 19 ค่ะ พอบอกผู้จัดการปรึกษาว่าอยากทำบริเวณไหนและงบประมาณเท่าไร เธอก็ช่วยเช็กอย่างใจดีมากว่าควรใช้ซิลิโคนแบบไหนถึงจะเข้ากับงบ และการปรึกษาก็จบลงแบบสนุกๆ พร้อมรอยยิ้ม ㅋㅋㅋㅋㅋ แล้วก็ได้พบคุณหมอใหญ่ที่รอคอยและปรึกษาต่อ คุณหมออธิบายละเอียดมากว่าต้อง削ตรงไหนและทำอย่างไรถึงจะได้โครงหน้าที่ฉันต้องการ อธิบายเหมือนกำลังบรรยายเลย ทำให้รู้สึกใช่ขึ้นมาทันที! ต้องทำที่นี่แหละ!!! ฉันตั้งใจมาผ่าตัดอยู่แล้ว เลยอยากได้วันที่เร็วที่สุด และได้ผ่าตัดในวันพุธที่ 21 สองวันหลังจากนั้นค่ะ
คืนก่อนผ่าตัด อาจเพราะกังวลที่ต้องทำผ่าตัดใหญ่ถึงสองอย่าง ท้องก็ปวดและนอนหลับไม่ลึก พอมาคิดตอนนี้ ความรู้สึกตอนนั้นน่าจะเป็นความกลัวมากกว่าความกังวลค่ะ ถึงจะเป็นสิ่งที่ฉันอยากทำ แต่ก็มีความกลัวอยู่เหมือนกัน ฉันอดทนไปถึงคังนัม ฉีดยา เปลี่ยนเสื้อผ้า ฆ่าเชื้อ ออกแบบครั้งสุดท้าย แล้วนอนบนเตียงผ่าตัด พอคุณหมอดมยาสลบบอกว่า “จะรู้สึกหนักๆ ตึงๆ นะครับ/ค่ะ” ฉันก็หมดสติไปเลย ตื่นมาการผ่าตัดก็เสร็จแล้ว หลังผ่าตัด ฉันกลายเป็นสับปะรด และไม่รู้ว่าเพราะคอแห้งหรือฤทธิ์ยาสลบ เสียงเลยไม่ออกค่ะ คอก็แห้งมาก อยากดื่มน้ำ แต่เขาบอกว่ายังห้ามดื่มน้ำ เลยเศร้ามาก ㅜㅜㅜㅜ แต่คุณพยาบาลสังเกตได้ว่าฉันพูดไม่ออก เลยเอาโพสต์อิทมาให้ ฉันจึงเขียนเพื่อสื่อสารได้ เขียนลำบากก็จริง แต่ดีใจที่ยังสื่อสารได้ค่ะ ในห้องพักผู้ป่วยมีปุ่มกดเรียกอยู่หนึ่งอัน พอกดแล้วคุณพยาบาลก็มาเร็วแม้เป็นตอนเช้ามืดและดูแลให้ แต่ก็รู้สึกเกรงใจที่เรียกตอนเช้ามืดค่ะ อ้อ แล้ววิวกลางคืนสวยมากจริงๆ แต่เพราะฉันทำหน้าอกกับคางพร้อมกัน ร่างกายขยับไม่ได้ เลยมองออกไปข้างนอกไม่ได้ ㅜㅜ สายน้ำเกลือ ยาปฏิชีวนะ และสายเดรนก็เสียบคาไว้ตลอดค่ะ พอถึงกลางวัน หลังจากให้น้ำเกลือกับยาปฏิชีวนะวนไปเรื่อยๆ ก็พบคุณหมอใหญ่ แกะผ้าพันแผล นอนต่ออีกหน่อย แล้วออกจากโรงพยาบาลค่ะ หลังออกจากโรงพยาบาล ฉันไปพักที่บ้านพี่ที่รู้จัก แต่ร่างกายขยับไม่ได้ โจ๊กก็กลืนไม่ลง เลยนอนเหมือนศพและดื่มแต่โพคาริ พอวันถัดมาปรากฏตัวในสภาพซอมบี้ พี่เขาตกใจ เลยได้ฉีดยาและนอนพักสักพักก่อนกลับมาค่ะ
วันที่ 3 แกะเทปออก และเริ่มกินโจ๊กตั้งแต่ตอนนั้น พอประมาณวันที่ 5-6 ก็เริ่มพอขยับได้ค่ะ วันที่ 7 กลับไปโรงพยาบาลเพื่อตัดไหม เขาบอกว่า “จะไม่สบายตัวนิดหน่อยนะคะ” แต่เจ็บมากเลยค่ะ ㅜㅜㅜㅜ โดยเฉพาะไหมในปากเจ็บที่สุด เจ็บมากจนระหว่างตัดไหม ฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมาเลย ㅠㅜㅜㅠㅠㅠㅠ คุณหมอใหญ่ตรวจสภาพให้อีกครั้ง แล้วพอกลับบ้านไปกินโจ๊ก ถึงการตัดไหมจะเจ็บ แต่พอตัดออกแล้ว การกินและการบ้วนปากก็สะดวกขึ้นมากจริงๆ อาการเจ็บจากไหมเกี่ยวลดลง เลยดีใจมากที่ไม่ต้องร้องไห้ไปกินไปแล้ว!! ตอนนี้ยังเป็นวันที่ 7 เลยขอเขียนแค่นี้ก่อน รีวิวอื่นๆ จะมาอัปหลังจากเวลาผ่านไปอีกหน่อยค่ะ!
ถูกใจ 3