เขียนเล่นๆ เพราะเบื่อตอนทำงานค่ะ วันผ่าตัด: จนถึงวันก่อนผ่าตัดก็ยังไม่รู้สึกจริง ไม่มีความคิดหรือการเตรียมตัวอะไรเลย จนกระทั่งบ้วนปากฆ่าเชื้อด้วย Hexa แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้า ถึงเริ่มรู้สึกจริงครั้งแรก พอนอนบนเตียงผ่าตัดโดยไม่มีการเตรียมใจ ก็เครียดมาก และคิดว่า จะผ่าตัดตอนนี้แบบนี้เลยเหรอ? จนเกือบจะหายใจเกินนิดๆ (ฉันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว...) คุณครู/เจ้าหน้าที่ช่วยปลอบให้หายใจลึกๆ ช้าๆ แล้วพอบอกว่าจะเริ่มมึนๆ ฉันก็รู้สึกตัวอีกทีตอนมีเสียงปลุก คุณผู้ชายคนหนึ่งยกฉันขึ้นแล้วให้นั่งรถเข็น จากนั้นย้ายไปห้องพักฟื้นเลย.. ไม่ใช่เจ็บมากกว่า แต่เพราะความรู้สึกที่ใบหน้าถูกกดรัดทำให้มึนๆ ไปหน่อย แต่ฉันเป็นคนที่ต่อให้ดมยาก็ฟื้นสติไวอยู่แล้ว ไม่ถึง 5 นาทีก็เริ่มเล่นโทรศัพท์.... นั่งดู I Live Alone อยู่ ก็ได้ยินเสียงคนไข้รายต่อไปเข้าไปผ่าตัด และคุณพยาบาลก็แวะมาตรวจ v/s เป็นระยะๆ ทุกอย่างปกติค่ะ spo2 ก็โอเค เลยถอดหน้ากากได้เร็ว หลังจากนั้นสิ่งที่ลำบากที่สุดคือเจ็บคอเพราะดมยาสลบ หลังเสร็จแล้วยังดื่มน้ำไม่ได้อีกนาน.. เฮ้อ เพราะให้น้ำเกลือเยอะมาก เลยเข้าห้องน้ำบ่อยจริงๆ.. ฉันไปเองอย่างกล้าหาญมาก หลังจากนั้นก็รับยาแก้ปวดแล้วรอแค่เวลานอน แต่ฉันเป็นคนที่ปกติก็นอนไม่หลับอยู่แล้ว เลยแทบไม่ได้นอนทั้งคืน... แต่คุณหมอเวรใจดีมากและดูแลดีตลอดทั้งคืนค่ะ
วันที่ 2: ไม่ได้หิวมาก แต่เพราะอดอาหารมาวันที่ 2 แล้ว เลยอยากรีบกลับบ้านไปกินอะไรก็ได้มากๆ ตอน 10 โมง คุณหมอใหญ่มาถอดสายระบายเลือด ไม่รู้เพราะฉันเครียดมากหรือเพราะยาสลบ รู้สึกเหมือนจะอาเจียน เลยบอกไป เขาตรวจชีพจร ให้ฉันนอนลงและช่วยปลอบ จึงจบลงอย่างปลอดภัย อย่างที่บอกข้างบน ฉันเอามาแค่ที่ชาร์จมือถือ หมวกบักเก็ต เสื้อฮู้ด อะไรก็ไม่ได้เอามา เลยนั่งแท็กซี่ไปเลย.... เงินฉัน... แต่สายรัดหน้าถูกพันเหมือนผ้าพันแผลอยู่แล้ว ยังไงหมวกหรือหน้ากากก็คงไม่ช่วย แนะนำให้รับยาแล้วรีบขึ้นแท็กซี่เลย... ยังไงก็ตาม กลับมาบ้านแล้วรอแค่บ่าย 2... อดอาหารมาตั้งแต่วันก่อนผ่าตัดจนถึงบ่ายวันที่ 2 เลยนะ.. พอบ่าย 2 เป๊ะ ก็สั่งโจ๊กแล้วใช้ช้อนเด็กกินหมดหนึ่งที่ หลังจากนั้นแปรงฟันและกินยา ที่ร้านขายยา ฉันซื้อ Elas A มาด้วย กินอยู่หนึ่งสัปดาห์ ตอนนี้เปลี่ยนเป็น Newvein กับชาลดบวมแล้ว.! อาจเพราะอย่างนั้น ฉันคิดว่าฉันเป็นคนบวมไม่มากนะ!
วันที่ 3~: พอกินยาลดบวม ทั้งที่ฉันเป็นคนเปิดแอร์นอนหนาวๆ ก็ยังเหงื่อออกท่วม + ปัสสาวะไม่หยุด เหมือนตื่นทุก 3 ชั่วโมงไปเข้าห้องน้ำ? และอย่างที่บอก ฉันเป็นคนหลับยากอยู่แล้ว เลยนอนหนุนหมอน 2 ใบ... เดินเล่นเฉลี่ยวันละประมาณ 5000 ก้าว ไม่ได้เยอะมาก... ร้อนจะตาย.. ทุกคนควรผ่าตัดหน้าหนาวกันนะ,,,, สายรัดหน้าของโรงพยาบาลเด่นเกินไป ฉันเลยซื้อสายรัดหน้าสีดำอันเล็กจาก Coupang ใส่ตอนออกไปข้างนอก แล้วใส่หมวก+หน้ากากเดินเล่น ทุกคนซื้อไว้สักอันก็ดีนะ!
หลังจากนั้นก็เป็นชีวิตประจำวันซ้ำๆ เลยไม่มีอะไรมาก! เดินเล่น+ยาลดบวม ครอบครัวบอกว่าบวมยุบลงทุกวัน! ตอนนี้ก็ยังยุบลงเรื่อยๆ! ยังบวมเยอะอยู่ แต่หน้าดูเล็กลงชัดเจน ตอนนี้มีบวมแบบอมลูกอมเล็กน้อย และใต้คางบวมค่อนข้างเยอะ เป็นบวมแข็งๆ เลยพยายามประคบร้อนบ่อยๆ อยู่.. อาหารก็กินทุกอย่างยกเว้นสิ่งที่กินไม่ได้ เนื้อ แหนมเนือง/ปอเปี๊ยะเวียดนาม ราเมน... ไก่ทอด.. เด็กดีห้ามทำตามนะคะ เพราะติดวันหยุดยาว ยังไม่ได้ตัดไหม แต่ก็แปรงฟันไปเลย ใน Coupang มีแปรงสีฟันเด็กหลัก 1000 วอน! แนะนำ! คนรอบข้างก็บอกว่าทำออกมาดีมาก และพอเห็นฉันทำก็อยากทำบ้าง ฉันเองก็คิดว่าแทนที่จะมัวลังเล น่าจะทำตอนอายุน้อยกว่านี้สักปีหนึ่งก็ยังดี.. ตอนนี้ขากรรไกรขวาชาและจี๊ดๆ อยู่ แต่ไม่ได้รบกวนชีวิตประจำวันมาก แค่อยากให้บวมหายเร็วๆ จะได้แต่งหน้าเต็มแล้วออกไปเที่ยว~ ถ่ายรูปเยอะๆ ด้วย~ ภายในไม่กี่วันนี้จะลองลงรูปดูค่ะ~
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ