ฉันมีตาสองชั้นมาตั้งแต่กำเนิด และเป็นชั้นตาหลายชั้นซ้อนกัน จึงไปพบแพทย์ด้วยจุดประสงค์เพื่อจัดระเบียบให้เรียบร้อย เหตุผลที่ไปคือได้รับคำแนะนำจากเพื่อนที่เคยมีประสบการณ์ผ่าตัดแก้ ที่นั่นมีผู้อำนวยการแพทย์เพียงคนเดียว ตอนนั้นโรงพยาบาลใหญ่ ๆ ถูกมองเหมือนโรงงานศัลยกรรม และมีความกลัวเรื่องแพทย์เงา จึงมองหาคลินิกขนาดส่วนตัวที่มีประสบการณ์ผ่าตัดหลากหลายและเชี่ยวชาญด้านการผ่าตัดแก้ แม้ค่าใช้จ่ายจะสูง แต่ผลลัพธ์ของเพื่อนน่าพอใจ จึงตัดสินใจทำ อย่างที่บอกไปก่อนหน้า ฉันชอบรูปตาของตัวเองและแค่อยากจัดเส้นชั้นตาให้เรียบร้อย จึงตั้งใจจะเย็บ/บีบชั้นตาเบา ๆ แต่เพราะถูกบอกว่ามีรอยพับหัวตา จึงแนะนำให้เปิดหัวตา และบอกว่าตาสองชั้นเดิมของฉันไม่สามารถเรียกว่าตาสองชั้นได้ ให้มองว่าเป็นแค่รอยพับ จากนั้นใช้วิธีกรีดตัดผิวหนังส่วนเกินออกทั้งหมด ทำให้กลายเป็นตาสองชั้นที่บางกว่าเดิม ใกล้เคียงตาสองชั้นหลบใน และทำให้ไม่สามารถผ่าตัดแก้ได้อีก
หลังจากนั้น ทุกครั้งที่ฉันส่องกระจก ฉันรู้สึกเจ็บปวดทางใจมาก และเมื่อคนรู้จักที่รู้สภาพดวงตาเดิมของฉันถามในเชิงลบ ฉันเองก็ยากที่จะยอมรับผลลัพธ์ จึงได้พบทั้งเจ้าหน้าที่ประเมินค่าสินไหมของฝ่ายโรงพยาบาลและทนายความหลายคนเพื่อเตรียมฟ้องร้อง แต่สุดท้ายก็รู้สึกว่าไม่มีความหวัง เพราะไม่มีความผิดปกติจากบาดแผลภายนอกหรือความเสียหายที่เห็นได้ชัดจากการผ่าตัด จึงยากที่จะพิสูจน์ความประมาทที่ชัดเจนและความสัมพันธ์เชิงสาเหตุ และโดยผลลัพธ์แล้ว การทำงานพื้นฐานของดวงตาก็ไม่มีปัญหา
ความจริงคือ คลินิกศัลยกรรมจำนวนมากให้ความสำคัญกับการใช้รีวิวศัลยกรรมที่สวยหรูซึ่งอัตราความสำเร็จไม่ได้สูงเสมอไปเพื่อล่อลวงเป้าหมายรายต่อไป และเร่งนำคนดังมาใช้ในโฆษณา มากกว่าการมีคู่มืออย่างมีจริยธรรมเกี่ยวกับผลข้างเคียงและผลกระทบที่อาจตามมา พวกเขาปกปิดกรณีผลข้างเคียงจากศัลยกรรมจำนวนมาก รวมถึงกรณีผู้เสียหายที่ผลลัพธ์แย่กว่าก่อนผ่าตัด เมื่อผ่าตัดไปแล้ว ก็ไม่สามารถย้อนกลับหรือกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีก ฉันจึงคิดว่านี่คือบทเรียนชีวิตครั้งใหญ่ที่สุดในชีวิต และเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดผู้เสียหายรายอื่น ฉันอยากบอกผู้ที่กำลังลังเลเรื่องศัลยกรรมว่า ต้องตัดสินใจอย่างรอบคอบจริง ๆ..
หากบริเวณที่คุณกำลังคิดจะศัลยกรรม แม้ผลลัพธ์จะออกมาแย่กว่าสภาพปัจจุบัน แต่คุณยังคิดว่า “ก็คงดีกว่าตอนนี้...” การศัลยกรรมแบบนั้นต้องคำนึงถึงกรณีที่เลวร้ายที่สุดเสมอ
ถูกใจ 8