เป็นโพสต์ยาวนะคะ หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับคนที่กำลังลังเลเรื่องผ่าตัดค่ะ คางยาว + ปากยื่น เป็นปมในใจมาตั้งแต่เด็กค่ะ เมื่อ 20 ปีก่อนเคยจัดฟันแก้ปากยื่นอย่างเดียว ถึงจะดีขึ้นเล็กน้อยจากการจัดฟัน แต่ฉันไม่ชอบตัวเองที่คอยกังวลเรื่องคางอยู่ตลอด เลยผ่าตัดเมื่อ 10 ปีก่อนค่ะ ตอนนี้พอใจค่ะ ตอนนั้นระหว่างไปดูโรงพยาบาลดังๆ ทุกโรงพยาบาลแนะนำให้ผ่าตัดขากรรไกรสองข้าง และมีปฏิกิริยาว่าถ้าไม่ได้จัดฟันมาก่อน ผลน่าจะเปลี่ยนชัดเจนกว่านี้ ฉันตัดสินใจครั้งใหญ่และผ่าตัดที่โรงพยาบาลดังในตอนนั้นค่ะ หมอบอกว่าเส้นประสาทอยู่ค่อนข้างต่ำ จึงดันเข้าไปมากไม่ได้ และฉันบอกว่ารูปหน้ายาวของฉันก็ไม่ได้แย่ เลยอยากได้แบบธรรมชาติ ทำโหนกแก้มไปพร้อมกันด้วยค่ะ (ตอนนั้นโหนกแก้มไม่ได้ยื่นมาก แต่ผ่าตัดเพราะคาดว่าหลังผ่าตัดขากรรไกรสองข้างแล้วจะดูเด่นขึ้น)
ถ้าพูดถึงผลลัพธ์ด้านบวก ใบหน้าสั้นลงและเล็กลงอย่างชัดเจน และได้ยินคนชมบ่อยว่ารูปหน้าสวย ปมในใจทั้งหมดที่เกี่ยวกับรูปหน้าหายไปหมดค่ะ
ถ้าพูดถึงข้อเสีย ความรู้สึกกลับมาเกือบหมดแล้ว แต่ยังมีข้างหนึ่งที่ยังรู้สึกจางๆ อยู่บ้าง ก่อนผ่าตัดก็ไม่สมมาตรอยู่แล้ว แต่ผลผ่าตัดก็ยังเหลือความไม่สมมาตรค่ะ เดิมทีโหนกแก้มขวายื่นมากกว่า แต่ตอนผ่าตัด กลับกลายเป็นว่าโหนกแก้มขวาเข้าไปมากกว่า จึงมีอาการมุมปากขวาตกด้วยค่ะ เส้นประสาทของฟันหนึ่งซี่หายไปค่ะ
(แนะนำให้คนแบบไหน?)
ถึงจะมีผลข้างเคียงแบบนี้ แต่ฉันพอใจกับการผ่าตัดมากค่ะ ฉันไม่ได้ใส่ใจผลข้างเคียงเลยด้วยซ้ำ ตั้งแต่แรกฉันไม่ใช่คนที่สนใจรูปลักษณ์มากนัก แต่เพราะมีอาชีพที่เกี่ยวข้องกับใบหน้า จึงรู้ขีดจำกัดของการเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าตัวเอง และคำนวณไว้ด้วยว่าการผ่าตัดที่มนุษย์ทำคงไม่สมบูรณ์แบบ ฉันก็ไม่ได้คาดหวังสูงมากค่ะ และเพราะมันเป็นปมในใจมากๆๆ แค่ส่วนนั้นได้รับการแก้ไขก็สมบูรณ์แบบแล้วค่ะ หลังผ่าตัด ฉันแต่งตัวน้อยลงกว่าเดิมและไม่แต่งหน้าด้วย แต่ความพึงพอใจในชีวิตดีค่ะ
ฉันคิดว่าการผ่าตัดทุกอย่าง ยิ่งมีความคาดหวังมากเท่าไร ก็ยิ่งทำให้เจ็บปวดทางใจได้มากเท่านั้น
ฉันแนะนำการผ่าตัดขากรรไกรสองข้างให้กับคนที่จำเป็นอย่างจริงจังค่ะ ฉันเห็นมาหลายคนที่จริงๆ ไม่จำเป็นต้องผ่าตัดขากรรไกรสองข้าง แต่ไปผ่าแล้วต้องใช้ชีวิตกับผลข้างเคียง ควรทำเฉพาะคนที่ทุกโรงพยาบาลแนะนำให้ผ่าตัดขากรรไกรสองข้างเท่านั้นค่ะ และฉันแนะนำการผ่าตัดขากรรไกรสองข้างให้กับคนที่รับผลข้างเคียงได้ด้วย งานที่มนุษย์ทำไม่สามารถสมบูรณ์แบบได้ และแพทย์ก็เป็นมนุษย์ค่ะ ฉันคิดว่าการประนีประนอมทางใจในระดับหนึ่งจะทำให้ตัวเองทรมานน้อยลง ขอบคุณที่อ่านโพสต์ยาวๆ นี้ค่ะ