- Motiva 220 / 355 - เปิดแผลรักแร้ แบบ dual-plane (สองข้างมีความต่างกันมาก เพราะแม้แต่ระดับความสูงของกระดูกก็ไม่เท่ากัน เลยยังเห็นความต่างของสองข้างค่อนข้างชัด)
ความรู้สึกกลับมาเกือบหมดแล้ว และนอกจากตึงที่รักแร้แล้วก็ไม่ปวดอะไรเลย อาจเป็นเพราะเริ่มชินแล้ว ตอนนี้กลับรู้สึกว่าถ้าไม่ใส่บราจะยิ่งไม่สบายใจเสียอีก สบายมากจนวิ่งเบาๆ ได้แล้ว 🏃♂️ สัมผัสก็ค่อยๆ นุ่มขึ้นเรื่อยๆ และมันน่าอัศจรรย์มากที่เริ่มรู้สึกเหมือนเป็นหน้าอกของตัวเอง เพราะความต่างของสองข้างค่อนข้างมาก ความเร็วในการฟื้นตัวก็เลยต่างกันนิดหน่อย แต่ข้างที่ใส่ซิลิโคนน้อยกว่าตอนนี้ก็รู้สึกเหมือนเป็นของตัวเองไปแล้ว lol การดูแลพังผืดก็ทำได้ไม่จำกัด ดังนั้นคงต้องหาเวลาไปบ่อยๆ คุณหมอก็บอกว่าบวมแทบไม่มีแล้ว สัมผัสดี และผลการฟื้นตัวยังดีอยู่เรื่อยๆ 😁✌️ (แต่โดนบ่นนิดหน่อยที่ไม่ค่อยยืดเหยียด.. haha) แผลเปิดที่รักแร้ยิ่งต้องยืดเหยียดให้มากเป็นพิเศษ พอไม่ยืดเหยียด กล้ามเนื้อที่รักแร้ก็ตึงแข็ง..
ครบหนึ่งเดือน.. ในที่สุดก็ลาจากบราเซฟตี้กับสายรัดบนอก แล้วมาอยู่กับ Sway Dorothy กับบราตัวนี้ 👏 เขาบอกว่าเป็นงานสั่งทำเฉพาะ ดูแล้วช่วยพยุงได้ดีจริงๆ 👍 แล้วก่อนหน้านี้พอบอกว่ากำลังเล่นพิลาทิส เขาก็ช่วยดูบราสปอร์ตให้ด้วย 👙 Nike - Indy Light (S) ได้รับคำแนะนำบราสปอร์ตจากผู้จัดการโดยตรง แล้วซื้อมา จากนั้นวันที่ไปคลินิกคุณหมอก็ตรวจให้อีกที แม้แต่การปรับสายก็ช่วยจัดให้ทั้งหมด
💬 จุดที่ไม่สะดวก ตอนนี้ยังยกของหนักหรือออกกำลังกายที่ใช้กล้ามเนื้อหน้าอกไม่ไหว พอเกร็งตรงกล้ามเนื้อหน้าอกใหญ่ หน้าอกจะเหมือนสั่นๆ ? เพราะรักแร้ยังตึง เลยกางแขนสุดไม่ได้ ค่อนข้างอึดอัด.. บางทีเผลอเหยียดแรง พอขยับทุกครั้งก็กลัวว่าจะฉีกเลยใจคอไม่ดี เพราะหมอบอกว่าจะดีขึ้นอีก ก็เลยทำได้แค่ทนใช้ชีวิตต่อไป คงต้องยืดเหยียดให้หนักๆ ทายาลดรอยแผลเป็น แล้วรอให้ดีขึ้นกว่านี้เท่านั้น.. 💦 นอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรไม่สะดวกเป็นพิเศษ ที่สำคัญที่สุดคือทุกครั้งที่มองหน้าอกสวยๆ ของตัวเองก็มีความสุข ^^ บางทีอาบน้ำเสร็จแล้วส่องกระจก อยู่ดีๆ ก็จริงจังขึ้นมาคนเดียว เหมือนเมื่อวันก่อนยังนั่งค้นหาเรื่องแก้หน้าอกไม่เท่ากันอยู่เลย.. ความมั่นใจในตัวเองเพิ่มขึ้นมาก 💪😁
ต่อไปจะเป็นธรรมชาติขึ้นอีกแค่ไหน.. รอติดตาม~