มีใครผ่าตัดแล้วพังบ้างไหม

ฉันตายไปพร้อมกับตาแบบนี้ไม่ได้ ยังไงก่อนครบ 6 เดือนฉันก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว เลยคิดแค่ว่าจะออกไปปรึกษาหลายๆ ที่กับหาข้อมูลออนไลน์ แล้วก็เอากระจกไปทิ้ง

เป็นโพสต์ลับค่ะ

[@ไม่บอกหรอกนะ] จริงๆ ฉันเองก็รู้สึกได้ว่าผ่าตัดพัง แล้วร้องไห้อยู่ตลอด 2 เดือนเลย

*ผู้โพสต์ลบแล้ว

ก็แค่ลืมมันไป ทำงาน แล้วก็เจอเพื่อนๆ ใช้ชีวิตแบบนั้นแหละ!

เป็นโพสต์ลับค่ะ

[@] เหมือนฉันเลย..ผ่านมากี่เดือนแล้วเหรอ..? มันทรมานมากๆ จริงๆ

[@Jjeriririri] เท่จัง..

[@] สายตาฉันไม่ค่อยดี เลยใส่แว่นค่าสายตาสูงออกไปไหนมาไหนด้วย แล้วอาจเพราะทุกคนชินแล้วมั้ง เขาเลยไม่ค่อยสนใจเท่าไร..! (ฉันเองก็เป็นเคสที่พังหนักจริงๆ เหมือนกัน เป็นการทำตาสองชั้นแบบกรีด แต่เส้นชั้นตาถูกวางไว้สูงมากถึง 12 มม. แถมการแก้กล้ามเนื้อตาก็ตกอยู่ในสภาพที่ล้มเหลวด้วย พอจะนึกออกไหมว่าประมาณไหน...?) ฉันเองก็ทำงานที่ต้องเจอคนเยอะเหมือนกัน แต่ก็พยายามไม่โฟกัสแค่เรื่องตา! กลับกัน เวลายุ่งๆ ก็จะคิดเรื่องตาน้อยลงหน่อย ฉันคิดว่าเธอก็คงสบตาคนอื่นยาก และสภาพจิตใจก็คงหนักมากเหมือนกัน! แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าเอาแต่อยู่บ้านและไม่เจอใครเลย เธออาจจะยิ่งเอาแต่สนใจเรื่องตาของตัวเองมากขึ้น แล้วก็ยิ่งลำบากกว่าเดิม ไม่ใช่ความผิดของเธอ แต่เป็นความผิดของหมอที่ผ่าตัดให้ต่างหาก เพราะฉะนั้นอย่าคิดว่า ทำไมฉันไม่หาข้อมูลให้มากกว่านี้นะ? ทำไมฉันถึงไปผ่าตัดนะ? ทำใจให้สบาย ใช้เวลาไปก่อน แล้วค่อยหาข้อมูลเรื่องผ่าตัดแก้ให้ดีๆ ฉันหวังว่าเธอจะสำเร็จแน่นอนนะ:)

มันไม่ได้ง่ายเหมือนพูดหรอก.. ในสายตาตัวเอง แค่นิดเดียวที่ไม่ดีก็ดูถูกขยายใหญ่ไปหมด ทำได้แค่ต้องก้าวข้ามมันไปเท่านั้น เฮ้อ...

[@] ปีนี้ฉันอายุครบ 20 ปี

[@] อืออือ..เหมือนฉันเลย แม่ง ไม่ยิ่งโมโหเหรอ..? อายุเท่านี้ควรได้ออกไปเที่ยวเล่นแท้ๆ แต่เพราะความโลภเลยไปทำ แล้วตอนนี้ใช้ชีวิตแบบฮิคิโคโมริอยู่..

[@쩨리리리리] คนรอบข้างมีปฏิกิริยายังไงบ้าง? ปกติเขาดูออกแล้วบอกว่าแปลกไหม?