ควรทำฟื้นฟูหัวตาดีไหม

เคยทำตาสองชั้นสองครั้ง แล้วก็เปิดหัวตา เปิดหางตา ตาเดิมมีภาวะหนังตาตกค่อนข้างหนัก แล้วตาดูอึดอัดมาก

ตอนผ่าครั้งแรกคือพังยับจริงๆ เป็นตาไส้กรอก ลืมตาได้ไม่สุด แล้วใครเห็นก็ดูออกว่าเป็นตาสองข้างไม่เท่ากันแบบแปลกๆ แผลผ่าตัดเป็นรอยหนักมาก แล้วไลน์แบบ out-line ก็ถูกจับมาแปลกๆ ทำให้รอยพับโดนหนีบตรงนั้นตรงนี้จนวุ่นวายไปหมด ตาดูเหมือนเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าอะไรแบบนั้น ใช้ชีวิตกับตาที่ดูหนักและน่ากดดันมากๆ จนโตเป็นผู้ใหญ่แล้วถึงไปแก้

ตอนนั้นอะไรอย่างการแก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรงยังไม่เป็นที่รู้จักในหมู่คนทั่วไป การเปิดหางตาล่างก็ยังไม่แพร่หลาย… ดังนั้นตอนแก้ ไม่รู้จริงๆ ว่าเขาทำหัตถการอะไรให้บ้าง ตอนนั้นภาวะหนังตาตกก็ยังไม่ได้รับการแก้ 제대로 เลยลืมตาได้ไม่ดีด้วย

จากสภาพนั้น เขาทำให้ลืมตาได้ดีขึ้น จัดรอยพับที่โดนหนีบใหม่ และทำให้เป็นไลน์แบบ in-out พอดีๆ ผลลัพธ์คือ จากตาที่พังสุดๆ แล้ว ถือว่าออกมาดีที่สุดเท่าที่จะทำได้จริงๆ ถึงระดับที่รู้สึกว่า คุณหมอคงตั้งใจทำให้อย่างมากจริงๆ ขอบคุณมากจริงๆ

แต่พออายุมากขึ้นเรื่อยๆ.. เปลือกตาก็เริ่มตก ไขมันก็หายไป ตาเลยเริ่มเปลี่ยนอีก ก็เลยเป็นครั้งแรกที่เริ่มคิดว่า การเปิดหัวตาที่ทำไว้ตอนผ่าครั้งแรกมันอาจจะมากเกินไป รอยพับมองโกเลียนโฟลด์ชอบเกิดขึ้นเรื่อยๆ แน่นอนว่าหลังแก้ก็มีอยู่นิดหน่อย แต่ยิ่งนานยิ่งชัดขึ้น แล้วภาพรวมหน้าดูแปลกๆ อาจเป็นเพราะมาตรฐานความงามของฉันเปลี่ยนไปด้วยก็ได้..

ยังไงก็ตาม พูดยาวไปหน่อย รอยพับมองโกเลียนโฟลด์หรือไลน์มันแปลกถึงขั้นควรทำฟื้นฟูหัวตาไหม? พอสังเกตเห็นครั้งหนึ่งแล้วมันก็คาใจตลอด เลยสงสัยว่านี่เป็นเพราะช่วงนี้ฉันกังวลเรื่องหน้าตามากจนรู้สึกว่ามันใหญ่ขึ้นหรือเปล่า หรือคนอื่นมองแล้วก็รู้สึกว่าหัวตาถูกเปิดมากไปเหมือนกัน เลยลองโพสต์ถามดู