แม้ตอนนั่งนิ่ง ๆ ก็ยังบุ๋มลึกอยู่ แล้วพอยิ้มก็กลายเป็นหน้ากรีดร้องตลอดเวลา กว่าจะได้ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติก็ต้องรอไปจนอีกหนึ่งปีครึ่งให้หลัง พอไปผ่าตัดแก้ลักยิ้มที่โรงพยาบาลอื่นแล้วถึงได้กลับมาใช้ชีวิตได้จริง ๆ พอครบ 6 เดือนรู้เลยว่าแบบนี้ไม่ไหวแน่ ๆ เลยสอบถามไป เขาบอกให้มา พอเลยกลับไปโรงพยาบาลแถวสถานีกังนัมอีกที แต่ดันให้ฉันนั่งอยู่ตรงนั้นแล้วก็วีนใส่ ดูถูกกันตลอด บอกว่าต้องรอครบหนึ่งปีถึงจะเป็นธรรมชาติ แล้วทำไมถึงโวยวาย ไม่ใช่แผลเป็นนะ ไม่ใช่แบบนั้น ฯลฯ ทั้งที่จริงเขาไม่ได้เรียกกลับมาเพื่อดูอีกรอบ แต่เรียกกลับมาเพื่อดุซ้ำ ๆ โรงพยาบาลนี้ตอนก่อนและหลังผ่าตัดที่ฉันไปแต่ละครั้งไม่เคยเห็นคนสักคน เงียบเหมือนป่าช้า...
- แพทย์
- แพทย์ (ไม่เปิดเผย)
- ราคา
- ไม่เปิดเผย