นานมากแล้วจริงๆ ทั้งๆ ที่ตอนนี้ฉันก็ยังอายุยี่สิบกว่าๆ อยู่ แต่วันนี้กลับเขียนเหมือนคนที่ใช้ชีวิตมาทั้งชีวิตแล้ว ไม่รู้ว่าคุณหมอยังเป็นคนเดิมอยู่ไหม แต่สมัยนั้นเหมือนท่านจะเข้ามาตรงเวลา ยิงเลเซอร์ตามจำนวนที่ต้องทำ แล้วก็ออกไปแบบคูลๆ ฉันจำได้ชัดที่สุดคือความรู้สึกอับอายและรู้สึกผิดที่ไปทำสิ่งที่คนอื่นบอกว่าอย่าทำ แล้วต้องเสียเงินก้อนโตมาเพื่อลบออก เลยไม่ค่อยมีความทรงจำละเอียดๆ ว่าคุณหมอเป็นยังไง พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ก็ไม่ค่อยสุภาพ ทางกลับบ้านหลังไปลบรอยสักมักจะรู้สึกเหงาเสมอ.. มันเจ็บแบบโคตรๆ เหมือนคว้านเนื้อแล้วเอาไฟเผา เพราะงั้นอย่าไปสักเลยนะ ฉันยังไปควักเอาทั้งบัญชีเงินฝากกับหัวใจของแม่ออกมาพร้อมกันอีก
- แพทย์
- แพทย์ (ไม่เปิดเผย)
- ราคา
- ไม่เปิดเผย