สิ่งอำนวยความสะดวกของโรงพยาบาลก็ดี.. คนไข้ที่รอเยอะมาก แต่พอดูโน่นนี่ไปเรื่อย ๆ ก็จบแบบงง ๆ ไปเลย แต่ตอนฉีดฟิลเลอร์ปาก นึกว่าจะต้องทายาชาที่ริมฝีปากก่อนใช่ไหม???? พอเรียกชื่อฉันแล้วตามหา ฉันก็กำลังลุกจากที่นั่งเดินไปตรงนั้นอยู่
คุณ OOO ใช่ไหมคะ? ใช่ OOO รึเปล่าคะ? ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องทำอารมณ์เสียใส่ด้วย; ปากฉันมันถูกปิดอยู่ จะให้พูดได้ยังไง.... พอฉันพยักหน้า เขาก็อ้อ~ แล้วสีหน้านั้นฉันไม่มีวันลืมเลย เจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ใจดีหมดเลย คุณหมอก็โอเค! แต่
ฟิลเลอร์ปากของฉัน.. ของถูกจากเกาหลีราคา 65,000 วอน หายหมดภายในแค่ 4 วัน เหลือแค่ตรงมุมปากที่ยังอยู่