ก่อน<ก่อนผ่าตัด>ก่อน<ก่อนผ่าตัด>หลัง<วันที่ 3>หลัง<วันที่ 3>ดูรูปก่อนผ่าตัดก็คงรู้ได้ว่า มองอย่างเป็นกลางแล้ว การผ่าตัดเสริมหน้าอกสำหรับคนแบบฉัน เป็นการผ่าตัดที่ไม่มีทางเลือกอื่นเลย แค่เป็นปัญหาเรื่องเวลาเท่านั้น… ใช้ชีวิตมา 20 ปีพร้อมความเครียดมาตลอด พอคลอดลูกแล้วก็รู้สึกว่าตอนนี้ถึงเวลาแล้วสินะ เลยรีบหาคลินิกทันที จริง ๆ ไปปรึกษาไม่กี่ที่ก็ตัดสินใจแล้ว ตามรีวิวเลย คุณหมอ G.Y.J ให้คำปรึกษาอย่างใจดีและละเอียดอ่อนจริง ๆ.. ช่วงปรึกษายังกลายเป็นช่วงเวลาที่ได้รับการปลอบใจด้วย ตอนปรึกษา เขาบอกว่าด้วยสรีระแล้ว โครงทรวงอกและโพรงเต้านมของฉันเล็ก เลยไม่ได้แนะนำไซซ์ใหญ่ และฉันเองก็คิดว่าแค่เวลาใส่เสื้อผ้าแล้วดูมีทรงขึ้น ก็น่าจะพอใจมากพอแล้ว
เรื่องซิลิโคน ฉันไม่ได้มีรุ่นที่คิดไว้เป็นพิเศษตอนที่ไป เลยผ่าตัดด้วย Motiva ที่แนะนำมา ข้างซ้าย 315 / ข้างขวา 315cc, full type, แผลใต้รักแร้, วิธี dual-plane
[ วันผ่าตัด] จริง ๆ ไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่ ตอนผ่าคลอดตอนจะไปคลอดลูก น่าจะน่ากลัวกว่านี้ พอตื่นขึ้นมาหลังผ่าตัด เจ็บคอและยังมึน ๆ อยู่ แต่ก็คิดว่า ทั้งที่เป็นแผลใต้รักแร้ ทำไมถึงไม่รู้สึกเจ็บนะ? เขาก็บอกว่าไม่มีเลือดออกด้วย และมากกว่าบริเวณรักแร้ ฉันเห็นรอยช้ำเฉพาะตรงที่ตัดเต้านมส่วนเกินออก หน้าอกก็ไม่บวมด้วย ฉันคิดว่าหรือว่าฉันจะโชคดีได้แบบไม่เจ็บนะ ที่ไหนได้ พอเผลอวางใจ ว้าว.. ตอนนอนแล้วลุกขึ้น ความเจ็บแบบตอนผ่าคลอดนั่น.... ว้าว.. ตั้งแต่ตอนเย็นเริ่มลำบากขึ้น หน้าอกเริ่มบวมตั้งแต่นั้น ผ้าพันแผลก็อึดอัดมาก กลางคืนตื่นตลอด เหมือนมีหินก้อนใหญ่มากดทับ วันแรกสบถออกมาเองเลย เสียใจที่ผ่าตัด
[ วันที่สอง] นั่งรถบัสแล้วก็นั่งแท็กซี่ไป เพื่อถอดเทปและฟังความเห็นของคุณหมอ ก็คิดอยู่ว่า วันถัดจากผ่าตัดเคลื่อนไหวแบบนี้ได้เหรอ? แต่ฉันเคยผ่านมาจากตอนผ่าคลอดแล้วว่ายิ่งขยับเท่าไหร่ การฟื้นตัวก็ยิ่งดี เลยพยายามไป ไปถึงก็แกะผ้าพันแผลที่พันไว้ออก เอาเทปที่ติดอยู่ตรงรักแร้ออก แล้วเห็นหน้าอกครั้งแรกหลังผ่าตัด อย่างแรกคือรู้สึกทึ่งมากที่สิ่งที่ไม่มีถูกสร้างให้มีขึ้นมา หลังจากนั้นก็เริ่มดูรูปทรงและความไม่สมมาตร เรื่องขนาด เพราะโครงทรวงอกฉันเล็กและชั้นกล้ามเนื้อแทบไม่มี เลยจำเป็นต้องใส่เล็ก ซึ่งน่าเสียดาย แต่ถึงอย่างนั้น พอคิดว่าต่อไปหน้าร้อนตอนใส่แผ่นเสริมหนา ๆ กับเสื้อเชิ้ต ฉันคงไม่ต้องติดกระดุมปิดไปถึงคอเพื่อซ่อนอีกแล้ว ก็แอบน้ำตาซึม.. แต่ก็ยังอึดอัด ไม่สบายตัว แปล๊บ ๆ และเหมือนถูกหินกดทับมากกว่าเมื่อวาน ทั้งทึ่ง ทั้งดีใจ ทั้งหงุดหงิด ปนกันไปหมด
[ วันที่สาม] เมื่อเทียบกับเมื่อวาน ความรู้สึกอึดอัดลดลง และในระดับที่ไม่ฝืนเกินไป ฉันก็ทำงานบ้านด้วย แต่สระผมเองนี่คิดว่ายังไงก็ทำไม่ได้แน่ ล้างหน้าและใส่เสื้อผ้าได้แล้ว ยังนอนตะแคงได้ไม่อิสระ และเวลานอนหงายแล้วลุกขึ้น หน้าอกจะรู้สึกแปล๊บ ๆ แบบนี้ มันรู้สึกแย่มากจริง ๆ คงต้องรอให้เวลาผ่านไปเร็ว ๆ เท่านั้น
ประมาณหนึ่งเดือนผ่านไป ตอนนอนหรือใช้ชีวิตประจำวันจะดีขึ้นไหมนะ??