ตอนแรกฉันอยากทำมาก ปรึกษาก็ดี ทุกอย่างก็ดี
แต่สุดท้ายพ่อแม่คอยถามอยู่เรื่อยว่าจะทำจริงเหรอ…
เรื่องนี้แหละที่ใหญ่ที่สุด
พอเขาพูดว่า “มันเป็นชีวิตของลูก แต่พ่อแม่เป็นห่วงว่าทำแล้วลูกจะเสียใจทีหลัง และมันก็ไม่ได้รับประกันว่าจะออกมาดีเสมอไป”
ฉันเลยรู้สึกแปลกๆ… ตัวฉันเองก็ยังตัดสินใจไม่ได้…. จริงๆ ไม่รู้เลย ว่าควรทำยังไง…… วันนี้กำลังคิดว่าจะคุยกับเขาแบบจริงจังดีไหม แล้วควรพูดว่าอะไรดี…
พอเขาพูดว่า “ลูกก็ไม่ใช่อายุ 20 ต้นๆ แล้ว ตอนนี้ 30 แล้ว ไม่ได้จะไปเป็นดาราสักหน่อย ยังจะทำอีกเหรอ” เหมือนโดนความจริงฟาดเข้าเต็มๆ…
เฮ้อ ใจวุ่นวายมาก