ฉันเป็นหนึ่งในคนที่ไม่มีหน้าอกจริงๆ แล้วเครียดหนักมากกับเรื่องนี้ ตัวสูงแล้วก็มีโครงร่างนะ แต่ช่วงบนโล่งมาก ทำให้ใส่เสื้อผ้าแล้วทรงพังสุดๆ ถ้าไม่มีบราเสริมฟองน้ำก็ดูไม่เป็นผู้เป็นคนเลย ก่อนผ่าตัดฉันเลยใส่แบบเสริมฟองน้ำทุกวัน แต่การใส่ฟองน้ำเสริมมันก็ไหวแค่วันสองวันแหละ มันรัดมากจนไม่สบายตัวㅠ แถมคนรอบตัวก็ชอบพูดเล่นว่าฉันเหมือนผู้ชาย พอได้ยินสะสมไปเรื่อยๆ ก็หงุดหงิดมากจนสุดท้ายถึงขั้นไปผ่าตัด วัสดุใช้ Motiva ใส่ข้างละ 375cc แล้วฉันเลือกผ่าทางรักแร้ ปกติฉันก็ไม่ค่อยใส่เสื้อแขนกุดอยู่แล้ว และฉันไม่ชอบให้มีแผลเป็นเหลือบนหน้าอกมากกว่า เลยเลือกผ่าทางรักแร้ที่ว่ากันว่าอย่างน้อยก็ดูไม่ค่อยออก เรื่องแผลผ่าตัดน่าจะขึ้นอยู่กับความชอบเป็นหลักมั้ง? แล้วเรื่องพังผืดหดรัดกับการยึดติดอะไรพวกนี้ฉัน xxกลัวมาก แต่โรงพยาบาลบอกว่ามียาป้องกันการยึดติดขายด้วย ฉันเลยซื้อเพิ่มแยกต่างหาก ขนาดตอนปรึกษา เขาดูอัลตราซาวนด์แล้วแนะนำให้ พอฉันบอกว่าอยากได้วอลุ่มใหญ่ เขาก็เลือกขนาดที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ทำได้ภายในขอบเขตปลอดภัยให้ ฉันเลยน่าจะโอเคแทบจะทันที? วันผ่าตัดฉันก็มึนๆ แล้วรู้สึกตึงๆ แต่ความเจ็บจริงๆ คือวันที่ 2-3ㅋㅋ เพราะผ่าทางรักแร้ เลยใช้แขนไม่ได้ อันนี้น่าหงุดหงิดที่สุด จะทำอะไรสักอย่างก็ถอนหายใจ ทุกครั้งที่ยกแขนก็รู้สึกถูกดึงและไม่สบายตัว ช่วงสั้นๆ ชีวิตเลยค่อนข้างลำบาก แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นทนไม่ไหว พอเวลาผ่านไปก็ค่อยๆ ดีขึ้นㅋㅋ ไม่ว่าเรื่องอะไร เวลาก็เป็นยาเสมอจริงๆ …ㅋㅋㅋ พูดตรงๆ 375cc ก็ถือว่าฉันโลภเอาเรื่องเหมือนกัน แต่พอเห็นผลลัพธ์แล้วก็คิดว่า หรือฉันจะกลัวไปเองเปล่า อาจเพราะเดิมทีฉันตัวสูง มันเลยดูเป็นธรรมชาติกว่าที่คาดไว้มาก และเข้ากับตัวเองเหมือนหน้าอกของฉันเองเลย ตอนนี้เลยพอใจอยู่ㅎ อย่างแรกคือทรงเสื้อผ้าเปลี่ยนไปเลย พอนึกถึงเมื่อก่อนก็แอบคิดว่าทำไมเพิ่งมาทำเอาตอนนี้ ทั้งที่อยากได้ใหญ่ แต่ก็หวังว่าจะไม่ดูออกว่าเป็นหน้าอกเสริม และฉันว่าความรู้สึกเวลาสัมผัสคือดีที่สุด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะยาป้องกันการยึดติดที่ซื้อจากโรงพยาบาลหรือเปล่า ด้านในหน้าอกก็ไม่ได้รู้สึกเหมือนแข็งๆ ติดกัน แต่โดยรวมรู้สึกว่ามันกำลังเข้าที่อย่างนุ่มนวล พอเวลาผ่านไปคงจะเป็นธรรมชาติมากขึ้นแหละ ตอนนี้ฉันก็พอใจอยู่ㅋㅋ
ยังไม่มีความคิดเห็น