ฉันเข้ารับคำปรึกษาผ่านอีเวนต์ใน Gangnam Unni (ต้นขา 1.29 ล้านวอน) ตอนแชต เขาบอกว่าต้นขา/ไลน์สะโพก 1.39 ล้านวอน และเพิ่มไลน์ Chanel แยกต่างหากอีก 400,000 วอน (รวม VAT, ค่ายาสลบ / ชุดรัดแยกต่างหากเท่านั้น) เขาบอกว่าถ้าผ่าตัดภายใน 2 วัน จะลดให้ 100,000 วอน
ก่อนเริ่ม ฉันเป็นคนแทกู โรงพยาบาลที่ไปผ่าตัดอยู่ที่โซล
Wiz&Me ชุดรัดแยกต่างหาก รวม VAT และค่ายาสลบ ต้นขา/ไลน์สะโพก+Chanel 1.59 ล้าน (จ่ายมัดจำ 200,000 วันผ่าตัด 1.39 ล้าน) การดูแลหลังทำ: คลื่นความถี่สูง 5 ครั้ง, Lipoderm 1 ครั้ง (เว้นช่วง 2 สัปดาห์), เลเซอร์แผลเป็นทำได้หลัง 6 เดือน เขาว่าอย่างนั้น
29/10 ปรึกษา ปรึกษากับคนที่เรียกว่าหัวหน้าที่ปรึกษา? ไม่ได้บังคับให้เพิ่มอะไรเป็นพิเศษ ไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมด้วย ฉันเป็นนักศึกษา ตารางที่ผ่าตัดได้คือวันถัดไปทันที เลยถามว่าทำได้ไหม เขาบอกว่าพอดีมีคนหนึ่งยกเลิกผ่าตัด จึงทำได้ ฟังดูเหมือนโกหกมาก แต่ฉันก็พูดว่า “อ๋อ ค่ะ~ อย่างนั้นเหรอคะ~” แล้วจ่ายมัดจำ 200,000 วอน
30/10 ผ่าตัด วันผ่าตัด ตอนกำลังปรึกษาอยู่ มีผู้ป่วยคนหนึ่งตะโกนอยู่ที่เคาน์เตอร์ ร้องไห้และทะเลาะกับพวกหัวหน้าที่ปรึกษา รู้สึกไม่สบายใจเลยจะออกไปดู แต่เขาไม่ให้ดู (ตั้งแต่ตรงนี้เริ่มสงสัย) ใบยินยอม - ผู้จัดการทั่วไป / ออกแบบ - ผู้อำนวยการใหญ่ หลังรับใบยินยอม ฉันถามหัวหน้าที่ปรึกษา? ว่าคนที่รับใบยินยอมเป็นใคร เขาบอกว่าไม่ใช่แพทย์ แต่เป็นผู้จัดการทั่วไป (ดูเหมือนจะไม่ใช่พยาบาลด้วย) ตำแหน่งแผลผ่า - ด้านหน้า 2 จุด ใต้ก้น 2 จุด (เขาบอกว่าเป็นไหมละลาย)
3/11 ด้านในต้นขาทั้งสองข้างปูดนูนออกมา (เริ่มมีน้ำคั่งตั้งแต่ตอนนี้)
7/11 โทรไปหลายครั้งเพราะน้ำคั่ง (น่าจะประมาณ 5 ครั้ง) แต่ไม่รับสาย เลยส่งรูปและอาการทางข้อความ คุยกับหัวหน้าที่ปรึกษา (บอกว่าจะส่งเรื่องให้ผู้อำนวยการ บอกว่าต้องรีบพบผู้อำนวยการ บอกว่าอาจเกิดกรณีแบบนี้ได้เพราะดูดออกในปริมาณมากเกินไป และต้องใช้เข็มดูดออก บอกว่ามีอาการปวดและร้อน อาจมีการติดเชื้อเผื่อไว้ จึงต้องรีบมาตรวจ นัดตรวจ 10/11)
10/11 12:30 ใช้เข็มดูดน้ำออกจากด้านในต้นขาทั้งสองข้าง แล้วพันกดด้วยผ้าพันแผล ฉีดยาที่ก้น 3 เข็ม, IV 1 เข็ม, จ่ายยาปฏิชีวนะและยาแก้อักเสบแก้ปวด 5 วัน ขาซ้ายผู้จัดการทั่วไป (ไม่ใช่แพทย์) เป็นคนทำหัตถการ ขาขวาพยาบาลเป็นคนทำ ไม่ได้ตรวจโดยผู้อำนวยการ (แพทย์) นัดดูอาการอีกครั้งหลังหนึ่งสัปดาห์
12/11 จุดเดิมมีน้ำคั่งอีก เลยโทรไปแต่ติดต่อไม่ได้ (ตอนนั้นก็น่าจะโทรประมาณ 3 ครั้ง?) ผ่านไปหลายชั่วโมงถึงโทรกลับมา ตกลงว่าจะไปวันถัดไป
13/11 รองผู้อำนวยการ (แพทย์) ดูดน้ำออก (ไม่ใช่แพทย์ที่ผ่าตัดให้ แล้วตกลงเป็นใครกัน) ดูดออกซ้าย 60cc ขวา 40cc ทำคลื่นความถี่สูง (?) caps (capsulitis) 1 ครั้ง แล้วพันผ้าพันแผล จ่ายยาปฏิชีวนะเพิ่มอีก 5 วัน ยังถอดไหมไม่ได้
15/11 ถอดไหมและได้รับยาปฏิชีวนะเพิ่มอีก 5 วัน
3/12 ได้รับการดูแลหลังทำเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย (นักศึกษาพยาบาลที่ลาพักการเรียนเป็นคนทำให้)
หลังจากนั้นก็ไม่ไปแล้ว * เขาบอกว่าเป็นไหมละลาย แต่ไม่ใช่ ไหมแข็งๆ โผล่ออกมา เป็นหนองและอักเสบ เลยไปคลินิกผิวหนังแถวบ้าน หมอบอกว่าไม่ใช่ไหมละลาย ดังนั้นจึงฉีดยาชาเฉพาะที่แล้วเอาออก (16/12 แทกู)
* ก่อนผ่าตัด ตอบข้อความไวมาก แต่หลังผ่าตัดกลับทำเหมือนไม่รับรู้ ตอนน้ำคั่ง โทรไป 5 สายแต่ไม่รับ เลยส่งรูปทางข้อความ แล้ว 2-3 ชั่วโมงต่อมาถึงโทรมา ฉันโทรไป 3 สายเพราะคิดว่าน่าจะไปนัดดูแลหลังทำไม่ได้ แต่ก็ไม่รับ โมโหเลยไม่ไปดูแลหลังทำ
* สิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือ ตอนน้ำคั่ง ทางโทรศัพท์บอกว่าน่าจะต้องพบผู้อำนวยการตรวจ แต่สุดท้ายคนที่เรียกว่าผู้จัดการทั่วไป? กับพยาบาลไม่กี่คนมาดู แล้วก็ดูดน้ำออกเลย อยากรู้จริงๆ ว่าผู้จัดการทั่วไปเป็นบุคลากรทางการแพทย์จริงหรือเปล่า ตอนถามหัวหน้าที่ปรึกษา เขาบอกชัดเจนว่าไม่ใช่ทั้งพยาบาลและแพทย์ การทำหัตถการที่รุกล้ำร่างกาย แต่ให้คนที่ไม่ใช่บุคลากรทางการแพทย์ทำ มันสมเหตุสมผลเหรอ
* ตอนนอนบนเตียงในห้องผ่าตัด พยาบาลที่ช่วยฉีดยา ฆ่าเชื้อ ให้ออกซิเจน และช่วยเรื่องยาสลบดูเหมือนเป็นคนจีน แต่ใจดี หัวหน้าที่ปรึกษาก็ใจดี แต่ดูเหมือนเป็นคนจีน
* อีกอย่าง ใบสั่งยาปฏิชีวนะก็เป็นคนที่เรียกว่าผู้จัดการทั่วไปสั่งให้ ทั้งที่ไม่ได้พบแพทย์ตรวจด้วยซ้ำ
* สถานะตอนนี้: มีแต่พังผืดแข็งๆ เยอะ แผลเป็นแทบไม่ค่อยเห็น (เพราะไปทำทรีตเมนต์แผลเป็น 5 ครั้งที่คลินิกผิวหนังอื่นในแทกู และฉันเองเป็นพยาบาล จึงดูแลอย่างจริงจังมาก)
* สรุป: เฉพาะคนที่คิดว่า “ฉันโอเคกับความรู้สึกไม่ชอบมาพากล ความคุ้มค่าสำคัญ ไม่ได้รับการดูแลหลังทำก็ไม่เป็นไร ผลลัพธ์แล้วแต่ดวง ฝากไว้กับโชคชะตา คนจีนเยอะก็ไม่เป็นไร จะเสี่ยงชีวิตเข้าผ่าตัด” เท่านั้นที่ควรทำที่นี่ ถ้าไม่ใช่ ขอร้องไปโรงพยาบาลอื่นเถอะ
* เหตุผลที่ฉันเลือกที่นี่: ไม่มีอะไรนอกจากราคา และรีวิวที่เห็นใน Gangnam Unni ก็มีเคสที่ดูทำออกมาได้ดีพอสมควร ถามว่าเสียใจไหม? ใช่ มากด้วย ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ฉันคงยอมจ่ายเพิ่มอีกนิด แล้วไปทำในที่ที่เป็นมืออาชีพและปลอดภัยกว่านี้ พอทำเสร็จแล้วมองย้อนกลับไป รู้สึกเหมือนเอาชีวิตไปเสี่ยงเลย