สวัสดี เราทำศัลยกรรมโครงหน้าเมื่อวันศุกร์ที่แล้ว และตอนนี้ผ่านเสาร์ อาทิตย์มาแล้ว เป็นวันที่ 3 แล้ว เราอายุปลาย 20 แล้วจะเริ่มเล่าตั้งแต่เหตุผลที่ตัดสินใจทำศัลยกรรมโครงหน้านะ โหนกแก้มจริงๆ เป็นความเครียดใหญ่ของเราตั้งแต่สมัยมัธยมปลายแล้ว แต่ที่ผ่านมาเราเป็นคนมีเนื้อแก้ม เลยจริงๆ มันไม่ได้ดูเด่นมาก แต่ช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา เราลดน้ำหนักด้วย และทำหัตถการที่ช่วยลดเนื้อบนหน้าอย่าง InMode, Shurink, Botox กรามควบคู่ไปด้วย พออายุมากขึ้น ไขมันหน้ามันลดลงเมื่อเทียบกับน้ำหนักตัวใช่ไหม? อาจเพราะแบบนั้น กระดูกโหนกแก้มเลยเริ่มดูเด่นขึ้น ทุกครั้งที่ถ่ายรูป เราไม่ชอบโหนกแก้มที่เด่นออกมามากๆ และในรูปที่ถ่ายตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นเดือนธันวาคมก็เห็นชัดมากเหมือนกัน ตอนนั้นเราเลยกึ่งๆ หุนหัน ค้นหาคลินิกศัลยกรรม 3-4 ที่ จองคิว แล้วเริ่มไปปรึกษา จริงๆ ไปมาทั้งหมด 5 ที่ แต่ไม่มีที่ไหนที่รู้สึกถูกใจแบบชัดเจนเลย... เราเลยตัดที่ที่ผู้จัดการให้คำปรึกษาดูเหมือนพี่สาวสายโหดออก แล้วค้นหาผลข้างเคียงอย่างจริงจัง จากนั้นเลือกที่ที่มีประสบการณ์ยาวนาน พอไปปรึกษา ก็ได้รู้เรื่องความไม่สมมาตรของกระดูกใบหน้าที่ตัวเองไม่เคยรู้มาก่อนด้วย ดีเหมือนกัน แล้วอีกอย่างที่รู้สึกคือ คนที่กำหนดวันผ่าตัดไว้ในระดับหนึ่งแล้ว เหมือนเขาจะให้คำปรึกษาละเอียดกว่า สองที่แรกที่ไป ตอนนั้นเรายังไม่ได้มั่นใจเต็มที่กับการผ่าตัด และเป็นที่ที่จองแบบหุนหัน เลยบอกว่ายังไม่กำหนดวันผ่าตัด พอเป็นแบบนั้น คุณหมอผู้อำนวยการทั้ง 2 คนก็ออกจะ...จะว่ายังไงดี เหมือนให้แค่คำอธิบายเชิงหลักการทั่วไป ตั้งแต่ที่สามเป็นต้นไป เราบอกช่วงเวลาที่สามารถผ่าตัดได้ แล้วตั้งแต่นั้นเขาก็เริ่มบอกหลายอย่าง เช่น ความไม่สมมาตรของใบหน้าบน CT คิดเองแล้วก็รู้สึกว่าส่วนนี้คงช่วยไม่ได้จริงๆ..! คนที่ยังลังเลตั้งแต่จะผ่าหรือไม่ผ่า เขาจะบอกอะไรเพิ่มได้อีกล่ะ โดยรวมแล้ว 4 ที่แนะนำศัลยกรรมโครงหน้า 1 อย่าง (โหนกแก้ม) และ 1 ที่แนะนำศัลยกรรมโครงหน้า 2 อย่าง (โหนกแก้ม ปลายคาง) ส่วนปลายคาง จริงอยู่ว่าเราเป็นคางถอย แต่เวลาเม้มปากไม่ได้ตึงมากอย่างที่คิด เขาเลยแนะนำประมาณว่า ลองคิดดูอีกทีไหม? สรุปเราเลยตัดสินใจทำแค่โหนกแก้ม 1 อย่างแล้วเข้าไปผ่าตัด จริงๆ จนถึงตอนนอนในห้องผ่าตัด จนถึงตอนฉีดยา ก็ไม่ได้ตื่นเต้นมาก.. พูดให้ถูกคือไม่ใช่ตื่นเต้น แต่น่าจะยังไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องจริง แม้แต่นอนบนเตียงผ่าตัดก็ไม่ได้สั่นหรืออะไรแบบนั้น มองดูยาที่เขาบอกว่าเป็นยาฉีดให้ง่วงไหลเข้าไป แล้วพอรู้สึกตัวอีกที เราก็ผ่าตัดเสร็จแล้วและนอนอยู่ในห้องพักฟื้น จากตรงนี้จะเล่าความรู้สึกที่มีจนถึงตอนนี้นะ
D-day (วันที่ 1 ของการผ่าตัด) ก่อนอื่น ความทรงจำสุดท้ายของเราคือเห็นน้ำยาสลบสีขาวไหลเข้ามาในแขน พอตื่นขึ้นมาก็อยู่บนเตียงห้องพักฟื้นแล้ว และเพื่อนอยู่ข้างๆ คลื่นไส้มากๆ และเจ็บคอ อย่างที่รู้กัน ถ้าทำศัลยกรรมโครงหน้า ช่วงหนึ่งจะนอนราบไม่ได้ นอนราบไม่ได้ ต้องนอนแบบค่อนข้างตั้งตัวขึ้น แต่พอพยุงคอได้ไม่ดี เลยลำบากมาก แล้วคลื่นไส้หนักมาก คอก็เจ็บ และมีเสมหะเยอะ คล้ายๆ ความรู้สึกตอนป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่? คอก็เจ็บ แล้วจะว่ายังไงดี รู้สึกลอยๆ มึนๆ มาก ไม่ได้หิว.. อาจเพราะวันก่อนกินเยอะ ทำอะไรรรรไม่ได้เลย บริเวณที่ผ่าตัดกับคอเจ็บ.. คลื่นไส้ วิงเวียน.. แล้ว ถ้าเราได้รับยากันอาเจียน จะมีอาการนั่งไม่ติดนิดหน่อย ครั้งนี้ก็รู้สึกไม่สบายคล้ายๆ กัน.. ทนแบบนั้นอยู่ 4 ชั่วโมง พอผ่านไป 4 ชั่วโมง เขาบอกว่ากลับบ้านได้แล้ว เราเลยกลับบ้าน พอกลับถึงบ้าน สิ่งที่ลำบาก 1. คลื่นไส้ 2. ปวด 3. น้ำลายไหลออกมาตลอด (น้ำลายเหนียว) 4. มีสารคัดหลั่งออกมาจากเยื่อเมือกทุกจุดในคอและจมูก ทำให้ในจมูกกับคอรู้สึกเหมือนมีเสมหะติดเต็มไปหมด ลำบากจนพยายามจะนอนก็ยังตื่นทุก 2 ชั่วโมง ตื่นมากินยา เช็ดน้ำลาย.. ไม่รู้ว่าเพราะระบบประสาทซิมพาเทติกหรือเปล่า แต่น้ำลายเหนียวมากจริงๆ แม่มาส่งแล้วกลับไป เราพยายามหาท่าที่สบายที่สุดเพื่อจะหลับ เป็นช่วงเวลาที่ทรมานจริงๆ ก่อนผ่าตัดเราไม่ได้คิดถึงเรื่องความเจ็บแบบนี้เลย
D+1 (วันที่ 2 ของการผ่าตัด) ที่น่าแปลกคือยิ่งเวลาผ่านไป ความเจ็บอะไรพวกนี้ก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ทีละช่วง ตื่นแล้วหลับใหม่วนไป พอถึงเช้าวันเสาร์ อย่างแรกคืออาการคลื่นไส้ดีขึ้นมาก แค่นั้นก็รู้สึกเหมือนพอมีชีวิตขึ้นมาหน่อย แต่ความเจ็บก็ยังค่อนข้างหนักอยู่ เลยกิน Tylenol เพิ่มนอกจากยาที่หมอสั่ง แล้วพอนอนกลางวันตื่นขึ้นมา ความเจ็บก็ลดลงอีกนิด เลยแปลกใจที่ยิ่งเวลาผ่านไปก็ยิ่งดีขึ้นแบบชัดๆ และพอทนไหวมากขึ้น.. น้ำลายก็แทบไม่ไหลแล้ว.. คอยังเจ็บอยู่แต่ก็ดีขึ้น แต่เสียงแหบจนบางทีก็ไม่มีเสียงออกมา เหมือนถ้าดมยาสลบทั้งตัวอาจเป็นแบบนี้ได้ ที่น่าแปลกคือ แม้จะบวมเป่งอยู่ แต่พอลองถอดผ้าพันกดไว้แป๊บหนึ่ง ก็เห็นว่าโหนกแก้มที่เคยยื่นเด่นยุบเข้าไปแล้ว แล้วก่อนหน้านั้นเรานอนทีละ 2-3 ชั่วโมงแล้วตื่น วนแบบนั้นตลอด แต่ตลอดวันเสาร์ อาการโดยรวมค่อยๆ ฟื้นขึ้นมาก จนคืนวันเสาร์นอนยาวได้
D+2 (วันที่ 3 ของการผ่าตัด) พอนอนยาวแล้วตื่นขึ้นมา หน้าบวมที่สุดเท่าที่เคยบวมมาเลย ความเจ็บดีขึ้นมากแล้ว แต่ตอนนี้เป็นความรู้สึกเจ็บเพราะบวมตึงมาก.. จนถึงเมื่อวาน ลำบากมากจนคิดเรื่องเดินไม่ออกเลย แต่สภาพร่างกายดีขึ้นมาก เลยออกไปเดินเล่นตอนเช้ามืดนิดหน่อย เสียงก็เริ่มกลับมาออกได้บ้าง แล้วจริงๆ เราว่าการเดินเล่นนี่ได้ผลตรงๆ กับอาการบวมมาก เดินประมาณ 1 ชั่วโมง ก็เห็นเลยว่าอาการบวมดีขึ้นแบบเรียลไทม์ แต่ถ้ากลับไปนอนอีก ก็รู้สึกว่ามันกลับขึ้นมา ความเจ็บดีขึ้นมากขึ้น คอยังเจ็บอยู่นิดหน่อยแต่ดีขึ้นมากจริงๆ พรุ่งนี้อาการคงดีขึ้นกว่านี้ใช่ไหม? เราเขียนสิ่งที่รู้สึกจนถึงวันที่ 3 หลังผ่าตัด ตามที่นึกออก หวังว่าจะเป็นข้อมูลอ้างอิงให้คนที่กำลังจะผ่าตัดเร็วๆ นี้
สิ่งที่รู้สึกก่อนอื่น - เพราะคอพยุงได้ไม่ดี เลยเจ็บมาก > หมอนสามเหลี่ยมจำเป็น ซื้อหมอนรองคอแบบแน่นๆ มาเหมือนกัน แต่กลับเจ็บกว่าที่คิด ตอนนี้เลยไม่ค่อยใช้ กำลังเสียดายว่าน่าจะซื้อหมอนรองคอที่นุ่มกว่านี้ ขวดซอส > กว่าที่คิด..? ถ้ามีก็ใช้ แต่ไม่มีก็กินและดื่มด้วยแก้วกระดาษกับช้อน Baskin-Robbins ได้ปกติดี แผ่นโทนเนอร์กับคลีนซิ่งวอเตอร์ Bioderma > ใช้อยู่ดีมาก ใช้เช็ดรอยปากกาดีไซน์บนหน้าได้ดี Tylenol > ไม่ได้คิดว่าความเจ็บจะมากขนาดนี้ เลยมีแค่ที่เคยซื้อไว้เพราะปวดประจำเดือน แล้วก็เสียใจทันที มันเจ็บ... รีบซื้อ Tylenol เพิ่มอีก 2 แพ็ก Tylenol จำเป็นมากๆ จริงๆ คอตตอนบัด > ต้องใช้ตอนฆ่าเชื้อบริเวณแผล
ตอนกิน!!! New Care เบื่อง่ายมากจริงๆ เรากิน New Care เป็นวันที่สองเอง แต่เบื่อแล้ว ซื้อมาเหมือนจะ 24 แพ็ก แล้วจะกินหมดเมื่อไหร่ แล้วตอนนี้กินโจ๊กอยู่ แต่โจ๊กเนื้อวัวผัก <<< อันนี้เคี้ยวเม็ดๆ ไม่ได้ และเหมือนจะติดนิดหน่อย เลยไม่สะดวก ครั้งหน้าจะกินโจ๊กฟักทอง หรือไม่ก็กิน New Care ไปเลย แล้วน้ำยาฆ่าเชื้อสำหรับบ้วนปาก รสชาติแย่มากจริงๆ อยากให้ผ่านไป 2 สัปดาห์ไวๆ จะได้แปรงฟันสบายๆ~~ ยังไงก็ตาม นี่คือรีวิวถึงวันที่ 3 และสิ่งที่รู้สึกจนถึงตอนนี้ รู้สึกจริงๆ ว่าไม่ใช่การผ่าตัดที่ง่ายเลย นี่คือสิ่งที่รู้สึกจนถึงวันที่ 3 และถ้ารู้ว่ามันทรมานแบบนี้....... ก็คงไม่กล้าตัดสินใจง่ายๆ แบบนี้ แต่ตอนนี้เราอายุปลาย 20 แล้ว และนี่เป็นส่วนที่เครียดหนักมากแทบจะตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย ดังนั้นจนถึงตอนนี้เราไม่เสียใจกับการตัดสินใจ หวังว่ารีวิวของเราจะช่วยได้มากนะ!