มีคนในชุมชนที่เป็นคนของโรงพยาบาลนั้นดูอยู่ไหมคะ/ครับ? ได้โปรดติดต่อหน่อยนะ?? (เพิ่มรูป) ประมาณ 3 สัปดาห์ที่แล้ว เพราะกังวลเรื่องคางดับูบ ฉันไปพบแพทย์แล้วฉีดยาที่เหมือนฟิลเลอร์แล้วทำลิฟต์ ㅇㅇ แล้วก็ทำไมไม่ลองโบท็อกซ์ที่คาง เขาบอกว่าดีสำหรับฉัน เลยฉีดไปเลย แต่จู่ ๆ ก็ดูแก่ลงแบบชัดเลย ใครก็ตามเห็นก็ว่าดูเหมือนแก่กว่าเดิม ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครบอกแบบนั้น ใบหน้าของฉันที่เคยกลมแบบเมล็ดถั่ว ถูกพูดถึงว่าดูเหนื่อยล้าและช็อตมากมาก หน้าที่เดิมกลม ๆ กลายเป็นโครงหน้าแบบกระโหลกไปแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ฉีดโบท็อกซ์คาง และไม่มีการอธิบายเรื่องผลข้างเคียงเลย ถ้าเคยอธิบายผลข้างเคียงมาก็ถือว่าเป็นความผิดฉันเองต่อการฉีดต่อไป แต่คุณหมอก็ไม่ได้บอกอะไรสักคำ ฉันกลับมาอีกครั้งเพราะกังวลเรื่องร่องแก้มบุ๋ม/จมูกแก้มยุบ รู้สึกซึมเศร้ามาก แต่ก็ทนมาได้เพราะเขาบอกว่าผ่านไป 3 เดือนจะดีขึ้น แล้วเกิดปัญหาใหญ่: ไม่นานมานี้เพราะรอยบุ๋มแก้มทำให้ไม่ค่อยยิ้มแล้ว พอเจอเพื่อนหลังจากนานและคุยกัน มีคนพูดว่า “ทำไมหน้าคุณเป็นแบบนั้นนะ?” นึกว่ามีอะไรผิด แต่ความจริงแล้วข้างขวาหน้าฉันเริ่มไม่ขยับแล้ว ตอนยิ้มกับเพื่อนเคยมองเห็นว่าข้างแก้มขวาดูเหมือนถูกดึง แต่ไม่คิดเลยว่าจะไม่เคยขยับ ฉันเช็คหน้าตัวเองที่กระจกแต่สุดท้ายก็แค่ยิ้มแล้วร้องไห้ไปเรื่อย ๆ ฉันรู้สึกว่าตัวเองดูเหมือนสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัว ยิ่งมองหน้า ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนคนที่มีอะไรพังไป คืนคืนนั้นทั้งคืนแทบไม่ได้นอน เลือกได้แต่คิดว่าจะตายไปสิ ตลอดชีวิตฉันมักสู้ชีวิตด้วยความคิดบวก เป็นคนที่คนรอบตัวเรียกว่า “วิตามินมนุษย์” ตลกสร้างบรรยากาศ แต่ครั้งนี้ครั้งแรกที่ในชีวิตมีแต่ความคิดทำร้ายตัวเอง ความคิดอยากฆ่าตัวตายและโกรธจนผ่านเวลา ฉันทิ้งข้อความไว้ที่หน้าต่างรับคำปรึกษาของโรงพยาบาล เช้าวันถัดมาได้มีโทรศัพท์จากเจ้าหน้าที่แนะนำให้นิ่งก่อนแล้วไปโรงพยาบาลก่อน หมอท่านบอกว่าอ่านข้อมูลทั้งหมดแล้ว ฉันโกรธจนหัวว่าง แต่ก็ยอมแล้วไป ไปถึงที่นั่นก็ 1 ชั่วโมง 30 นาที เข้าไปในห้องหมอทันทีที่เข้า พูดมาแบบว่า "ทำไมพูดแบบสุดโต่งขนาดนั้น?" ฉันเดาว่าฟังไม่ถูกเองสินะ? นี่ก็หน้าฉันเอง... พอถามวิธีแก้ เขาบอกแค่อยู่รอ โบท็อกซ์ไม่คงที่ตลอด แม้ฉันจะเป็นแบบนี้แล้วก็ไม่ไปรับรู้หาอีกทางได้ยังไง ดูรีวิวแล้วมีคนต้องใช้เวลาหลายปี ฉันจะรอได้นานเท่าไร แล้วจะมั่นใจได้อย่างไรว่าจะดี ช่วงนั้นก็ต้องยิ้มแล้วใช้ชีวิตแบบ "เดี๋ยวก็หายเอง ห้อห้อๆ" ใช่ไหม ทุกครั้งที่พอจะยิ้มจะสะดุด แล้วเห็นหน้าตัวเองแบบสิ่งมีชีวิตเหมือนปีศาจก็หดหู่และดูถูกตัวเอง ฉันที่ชอบถ่ายเซลฟี่ยิ้มสดใส กลับมาถึงขั้นอยากฉีกทำลายหน้าตัวเอง ทางแก้ที่ให้มาแค่ว่าให้ทำเลเซอร์กู้สภาพและรอดูผล แต่ช่วงนั้นสำหรับฉันคือความทุกข์ทรมานเหมือนนรก พูดถึงแค่อยากตาย ถึงจะไม่ใช่คดีอุบัติเหตุทางการแพทย์ แล้วฉันจะนั่งดูเฉย ๆ เอาพร้อมหน้าตาที่เสียไปแบบนี้? สาเหตุก็ชัดเจนแล้วไม่ใช่เหรอ เขาบอกว่าไม่มีทางแก้อีกแล้ว บอกให้รอดูเฉยๆ ระหว่างนั้นฉันจะเหมือนแคปตันแอมเมอริกา ที่ถูกแช่แข็งให้กลับมาอีกทีไหม? ชีวิตประจำวันฉันล่ะ?? โรงพยาบาลหน้าที่รับผิดชอบน้อยมาก แพทย์ก็ดูไม่รับผิดชอบ ตอนฉันเล่าเหตุการณ์นี้ เขาแทนที่ให้ปิดปากแล้วก็ต้องเอากลไกจัดการที่เป็นรูปธรรมออกมา บอกว่าจะคุยกับทีมกฎหมายแล้วติดต่อ ฉันก็รอ แต่ไม่มีการติดต่อใด ๆ เลย ไม่รู้ว่าทำอะไร ตอนนี้ก็ยังคิดอยากตาย คิดเรื่องฆ่าตัวตายตลอด ถ้าฉันเกิดเรื่องอะไรขึ้นจริง ๆ ก็ไม่ใช่แค่ตายเฉย ๆ โปรดช่วยคืนใบหน้าให้ฉัน สิ่งที่อยากได้มีแค่อย่างเดียวนี้ ถ้าได้เจอฉันในตอนนั้น ฉันอยากบอกตัวเองว่า อย่าไว้ใจคนคนนั้นเด็ดขาด ความปลอดภัย 99% พอมีความเสี่ยง 1% ในทางฉันคือ 100% ฉันจะไม่ทำอะไรอีก ครั้งเดียวก็คิดอีกครั้งสิบร้อยพันครั้งก่อนลงมือ +++++ เพิ่มเติม ตอนนี้โรงพยาบาลยืนยันอยู่แล้วว่าไม่ใช่อุบัติการณ์ทางการแพทย์ ไม่มีหน้าที่อะไร และก็บล็อกฉันจากแชตคาทอล์กและโทรศัพท์ แล้วก็สั่งให้มาทำเลเซอร์กู้ฟื้น แต่แล้วนัดจะจองยังไง?
เกินไปจริง ๆ หน้าที่รับผิดชอบใด ๆ แทบไม่มีเลย