ไม่ฟังแม่แล้วไปทำตาสองชั้นมา

ตั้งแต่เด็ก แม่กับพ่อมีตาสองชั้นกันทั้งคู่ แต่ฉันไม่มี เลยใช้ชีวิตแบบพูดเล่นกันว่า “เก็บฉันมาเลี้ยงหรือเปล่า?” แม่บอกว่าตอนเด็กตัวเองก็ไม่มีเหมือนกัน แต่พอโตขึ้นก็ค่อยๆ มี ฉันเลยอยู่มาแบบนั้น แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีขึ้นมาตอนไหน แล้วการต้องติดกาว/เทปตาสองชั้นทุกวันมันลำบากมาก สุดท้ายก็เลยไปทำตาสองชั้น พูดตรงๆ ก็ไม่มีอะไรรับประกันว่าจะมีขึ้นมาเอง ฉันเลยคิดว่าสู้ทำตาสองชั้นไปเลยให้สบายใจกว่าน่าจะดีกว่า เพื่อนๆ รอบตัวก็ทำตาสองชั้นกันหมดแล้ว ตอนนี้ดูเป็นธรรมชาติและเจอสไตล์ของตัวเองกันแล้ว มีแค่ฉันที่รู้สึกเหมือนช้าไป ก็เลยค่อนข้างรีบและไปปรึกษาหนักมาก ฉันไปตามที่คนแนะนำว่าทำดี แต่การรอก็วุ่นวาย และรู้สึกว่าไม่ค่อยเข้ากับฉัน แต่พอไปที่ที่ฉันหามาเอง ก็รู้สึกว่าใช่ที่นี่แหละ เข้าใจไหม? คุณหมอก็เน้นความเป็นธรรมชาติด้วย แล้วรู้สึกว่าสไตล์ก็เข้ากับฉันดี เลยผ่าตัดทันทีเลย เพราะอย่างนั้น ตอนนี้คนรอบตัวถามฉันกันใหญ่ว่าทำที่ไหนมา ถึงขั้นน่ารำคาญเลย

โพสต์อื่นในหมวดนี้