นี่คือภาค 2 ค่ะ! ตอนนี้มีหลายวันที่ใช้ชีวิตจนลืมไปแล้วว่าตัวเองเคยผ่าตัด
[ชีวิตประจำวัน]
ตั้งแต่วันผ่าตัดฉันโชคดีที่ไม่ปวดเลย ดังนั้นนอกจากการออกกำลังกายหนัก ๆ ที่ถูกห้ามไว้ ก็ทำได้แบบไม่ลำบาก! สิ่งที่เปลี่ยนไปในชีวิต...ประจำวันก็คือการใส่บราประคองทรงมั้ง..?
[การเปลี่ยนแปลงของทรง & สัมผัส]
พอครบหนึ่งเดือน สิ่งที่เปลี่ยนไปมากที่สุดเมื่อเทียบกับช่วงแรกคือสัมผัส บริเวณด้านข้างและด้านล่างนิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ส่วนเนินอกด้านบนยังแน่นอยู่ แต่กลับช่วยประคองทรงไว้ เลยรู้สึกมั่นคง พอรวบหน้าอกเข้าหากันก็เกิดร่องอกได้เป็นธรรมชาติ ตอนนอนลงหรือตอนใส่เสื้อผ้าก็ไม่มีความรู้สึกว่าเป็นของปลอม เป็นวอลุ่มคนละแบบกับฟิตตอนใส่ Aimerfeel เลย ถึงจะคำนึงว่านี่ยังไม่ใช่สัมผัสสุดท้ายที่เข้าที่สมบูรณ์ ก็ยังรู้สึกเป็นธรรมชาติ โชคดีที่ไม่มีแฟน ถ้ามีใครจับ ตอนนี้ก็น่าจะยังรู้สึกได้ว่าเคยผ่าตัดมา
[ขนาด]
Motiva Mini 245cc การฟังคำแนะนำของผู้อำนวยการคลินิกแล้วเลือกขนาดนี้คือการตัดสินใจที่ยอดเยี่ยมมาก สำหรับรูปร่างผอม ถือว่าได้วอลุ่มที่ไม่มากเกินไป และถ้าโลภเลือกขนาดใหญ่กว่านี้ น่าจะดูเกินไปจนเสียดายภายหลัง Wonderbra เคยใส่ใหญ่สุดที่ 70B แต่ตอนนี้คัพเล็กไปแล้ว คงต้องซื้อ 70C ไม่น่าเชื่อว่าฉันเป็นคัพ C สปอร์ตบราของ Nike แบบมีแผ่นรองบางในตัว ฉันลองไซซ์ M แล้วรู้สึกเล็กไปนิดเดียวค่ะ
[สภาพแผลเป็น]
เพราะเพิ่งครบหนึ่งเดือน เลยยังมีรอยแดงอยู่ และสีก็ยังไม่ได้จางลงสนิท เรื่องนี้น่าจะพูดในรีวิวครั้งหน้าหลังผ่านไปอีกสักหนึ่งถึงสองเดือนจะดีกว่า (ยังเร็วเกินไปที่จะตัดสิน และยังต้องรับการดูแลแผลเป็นด้วยเลเซอร์ด้วยมั้ง..?) ตัวแนวแผลผ่าตัดเองค่อนข้างบางและเรียบร้อย ตอนนี้ใช้แผ่นซิลิโคนร่วมกับยาทาอยู่ แผ่นซิลิโคนสั่งจาก Coupang ส่วนยาทาคือ Dermatix Ultra กับ Noscarna ค่ะ!! ฉันว่าแผ่นซิลิโคนเป็นของดีเลย... แบบหนาที่ขายตามร้านขายยา ถ้าแปะแล้วใส่บราจะหลุดง่าย ส่วนตัวเลยแนะนำแผ่นแบบบาง!
[ความเจ็บ & ความไม่สบาย]
ไม่เจ็บ!! ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่สบายเลย!! ไม่มีอะไรจะเขียนเพิ่มแล้ว ถ้าต้องพยายามหาเรื่องที่ไม่สะดวกจริง ๆ... ก็คงเป็นความไม่สะดวกที่ตอนนี้ยังวิ่งไม่ได้? แค่คิดว่าจะเขียนรีวิวครั้งหน้าก็ตื่นเต้นแล้ว ตื่นเต้นมาก