วันที่ 0 (วันผ่าตัด) ตื่นเต้นมาก จนไม่รู้เลยว่านี่คือฝันหรือเรื่องจริง.. ไม่ค่อยรู้ตัวเท่าไหร่ เข้าไปในห้องผ่าตัดแล้วถอดชุดคลุมออก หนาวมากจนตัวสั่นงั่กๆ แล้วเขาบอกให้หายใจลึกๆ 5 ครั้ง ทำไปถึงครั้งที่ 4 ก็หมดสติไป พอรู้สึกตัวอีกที การผ่าตัดก็เสร็จแล้ว และมีผ้าพันแผลกดรัดพันอยู่บนตัว เขาให้น้ำกับโจ๊กฟักทองมากิน บอกตรงๆ ว่าง่วงมากจริงๆ แต่ เพราะรู้ว่าต้องตื่นไว้ เลยตั้งใจหายใจลึกๆ ยังอยู่ในสภาพที่ตื่นไม่เต็มที่นิดหน่อย แต่มีผู้ดูแลมาด้วย เลยได้ออกจากโรงพยาบาล ตอนอยู่นิ่งๆ ไม่เจ็บเลยสักนิด ตอนขยับก็แค่รู้สึกหนักๆ เลยคิดว่า ‘อะไรเนี่ย ก็พอไหวนี่? ’ นอนหลับ
วันที่ 1 ตัวฉันเมื่อวานที่ทำอวดดีบอกว่าพอไหว หายไปไหนแล้ว.. ปกติฉันเป็นคนทนเจ็บได้ค่อนข้างดี แต่ก็เจ็บอะ.. ตอนเช้าลำบากมากจนฟุบหลับบนโต๊ะ (ตื่นมาเรอออกมา ท้องเลยดีขึ้นนิ้ดดดนึง) ไปโรงพยาบาลแล้วรับแค่ SmartLux ส่วนความดันสูงขอผ่าน เพราะนอนลงแล้วลุกขึ้นเองไม่ได้
วันที่ 2 ปกติจะเอาเทปออกวันที่ 3 แต่เพราะเป็นช่วงวันหยุดยาว โรงพยาบาลปิด เลยเอาเทปออกเร็วกว่าหนึ่งวัน ตอนแกะผ้าพันแผลแล้วลอกเทปออก รู้สึกโล่ง~ และหายใจได้ เลยใช้ชีวิตได้ดีขึ้นมาก แล้วก็ได้เจอกับหน้าอกของตัวเองที่ใหญ่ขึ้นเป็นครั้งแรก.. โอ้ รู้สึกไม่คุ้นมาก แต่คุณหมอผู้อำนวยการกับพยาบาลใจดีมากๆๆ จนรู้สึกฮีลใจ ตอนลอกเทป นอกจากบริเวณที่ปลูกถ่ายไขมันเจ็บ 1 วินาทีแล้ว บริเวณอื่นทั้งหมดไม่เจ็บเลย และยังช่วยยืดเหยียดให้ด้วย เลยรู้สึกสบายตัว.. เปลี่ยนเป็นบรากระชับทรง + สายรัดด้านบน รับการดูแลด้วยออกซิเจนความดันสูงและ SmartLux เป็นวันประวัติศาสตร์ที่ครั้งแรกหลังผ่าตัดไม่ได้กินโจ๊ก แต่กินอาหารปกติ สภาพร่างกายก็ค่อนข้างโอเค ตั้งแต่วันนี้ถ่ายอุจจาระสำเร็จ
วันที่ 3 สภาพดีๆ ของเมื่อวานเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น เจ็บอีกแล้ว.. แน่นอนว่าเทียบกับวันที่ 1 แล้วยังพอไหว! ยังลุกขึ้นเองไม่ได้ แต่ก็พยายามยืดเหยียดและเดินเต็มที่ (เดินช้ามากๆๆ...) เนื้อเยื่อค่อนข้างแน่น แถมเดิมทีแทบไม่มีไขมันหน้าอกเลย คิดว่าน่าจะเลยยิ่งลำบาก
วันที่ 4, วันที่ 5 หลังกับไหล่เจ็บมากจนตื่นหลายครั้งตอนเช้ามืด ไม่คิดเลยว่าการต้องนอนหงายตัวตรงอย่างเดียวจะทรมานได้ขนาดนี้ หลังเจ็บกว่าหน้าอกอีก คิดว่าน่าจะเพราะเตียงแข็งเลยเมื่อยตึง (หลังจากวันนั้นซื้อท็อปเปอร์นุ่มๆ มา แล้วก็นอนหลับดีไม่ตื่นเลยสักครั้ง ^_^) ตอนเช้าลำบากที่สุด และยิ่งถึงตอนเย็นก็ยิ่งพอไหว
วันที่ 6 เพราะวันถัดไปต้องไปทำงาน เลยตัดไหมเร็วกว่าหนึ่งวัน กลัวมาก แต่ตอนเอาไหมออกไม่เจ็บเลยสักนิด ดีใจมาก พยาบาลถ่ายรูปไว้ให้คุณหมอผู้อำนวยการตรวจ ปรับขนาดบรากระชับทรงให้อีกครั้ง และได้เป็นอิสระจากผ้าพันแผลด้านบน ฮัลเลลูยา รับ Caps, SmartLux และการดูแลด้วยออกซิเจน ความอยากอาหารกลับมา เลยกินข้าวได้ดีมาก ไม่มีอาการเจ็บ แค่ช่วงการขยับแขนยังไม่อิสระเท่านั้น? ประมาณปวดกล้ามเนื้อทั่วไป?
วันที่ 7 ตอนเช้าเท่านั้นที่รู้สึกตึงๆ นิดหน่อย ไม่นานก็ดีขึ้น ไปทำงาน ใช้ชีวิตประจำวันได้ทั้งหมด ยังมีส่วนบนนูนอยู่และยังตึงแน่น แต่มีความรู้สึกว่าถ้ายุบแล้วน่าจะสวย >< ผ่านไป 1 สัปดาห์แล้วจะดีขึ้นแบบพรวดๆๆ เลยค่ะ ตอนนี้ก็มีแต่หวังว่าเวลาจะผ่านไปเร็วๆ จนถึงครบ 1 เดือนค่ะ