ในที่สุดฉันก็ได้เขียนรีวิวผ่าตัดเสริมหน้าอกแล้ว (วันผ่าตัด～วันที่ 7)

ในที่สุดฉันก็ได้เขียนรีวิวผ่าตัดหน้าอกแล้ว!!! ณ วันที่ 10 ตอนนี้พอใจมากๆๆ ค่ะ[ก่อนผ่าตัด – การเลือกซิลิโคน & โรงพยาบาล]จริงๆ แล้วฉันมีทั้ง*ความรู้สึกต่อต้านการผ่าตัดหน้าอกแบบเลือนๆ และความปรารถนาที่จะมีหน้าอกมีวอลุ่มที่ไม่หย่อนคล้อยสองความรู้สึกนี้อยู่ร่วมกันมาหลายปีแล้วค่ะ เพราะออกเวทมากว่า 3 ปีเพื่อระบายความโกรธที่สะสมจากที่ทำงานไขมันเลยลดลง แต่กล้ามเนื้อมาเต็ม… ช่วงบนของร่างกายค่อยๆ กลายเป็นหุ่นผอมแบบมีกล้ามมากขึ้นเรื่อยๆ(ข้อมูลร่างกายของฉัน)> สูง 160 / น้ำหนักแกว่งไปมาระหว่าง 50～55 กก.> โครงอกค่อนข้างเล็ก ช่วงตัวสั้น ช่วงล่างยาว ไหล่ตรงเป็นมุม> หน้าอกคัพ A เล็กๆลังเลอยู่หลายปี จนวันหนึ่งเหมือนโดนอะไรเข้าสิง นัดปรึกษาไป 3 ที่ในวันเดียวเลยค่ะไปโรงพยาบาลใหญ่ๆ มาสามแห่ง… พูดตรงๆ ว่าค่อนข้างผิดหวัง ทั้งที่เน้นความเป็นธรรมชาติแล้วแต่ไซซ์ที่แนะนำทั้งหมดเป็นทางที่หนักและใหญ่ (ประมาณ 380cc) และแทบไม่รู้สึกว่าอธิบายโดยคำนึงถึงรูปร่างของฉันเลยค่ะถึงอย่างนั้นก็พอจับเกณฑ์คร่าวๆ ได้ และคิดว่า “เรื่องนี้ต้องศึกษาก่อนออกไปตระเวนปรึกษา” เลยเริ่มรวบรวมข้อมูลใหม่ตั้งแต่ต้นฉันคิดว่าถ้าคนช่วงตัวสั้นและมีแต่ไหล่กว้างติดหน้าอกเหมือนแตงโมไว้ ทั้งด้านความสวยงามและการใช้ชีวิตน่าจะเป็นข้อเสียทั้งหมดจึงตัดไซซ์เกิน 300cc ออกอย่างเด็ดขาดค่ะ[การเลือกซิลิโคน – เหตุผลที่ตัดสินใจเลือก Motiva]ตอนแรกเพราะค่าใช้จ่าย ฉันก็เคยพิจารณา Mentor Xtra ด้วยแต่ยิ่งค้นหาข้อมูล จุดเด่นของ Motiva ก็ยิ่งเข้าตาค่ะข้อดีของ Motiva ที่ฉันรู้สึกได้มีดังนี้1. ผิวเปลือกมีโครงสร้างปุ่มละเอียด จึงให้ความรู้สึกมั่นคงกว่าเมื่อเทียบกับ Mentor2. มีช่วงไซซ์กว้าง สามารถเลือกให้เหมาะกับรูปร่างได้3. ใส่ได้แม้แผลผ่าตัดสั้น (แน่นอนว่าฝีมือแพทย์สำคัญ)4. รุ่นที่มีชิปสามารถติดตามและดูแลจัดการได้5. เป็นซิลิโคนที่ค่อนข้างเป็นรุ่นใหม่หลังจากตัดสินใจไปทาง Motiva แล้ว คราวนี้ฉันไปปรึกษาโดยเน้นโรงพยาบาลเฉพาะทางหน้าอก & โรงพยาบาลที่มีผู้อำนวยการคนเดียวค่ะ [เหตุผลที่เลือกโรงพยาบาล]สรุปแล้วเหตุผลที่เลือกโรงพยาบาลปัจจุบันมีห้าข้อ1. จับความต้องการของฉันได้ตรงว่าให้ความเป็นธรรมชาติเป็นอันดับ 1  * แนะนำ Motiva Mini  * อธิบายจากการจำลองว่าทำไมไซซ์อื่นถึงมากเกินไป2. เป็นโรงพยาบาลเฉพาะทางหน้าอก  * เคสเยอะ และระบบดูแลหลังผ่าตัดดี3. เสนอวิธีผ่าตัดที่ฉันคิดไว้ว่าเป็นอุดมคติก่อน  * ใต้พังผืดกล้ามเนื้อ / แผลใต้ราวนม / แผลเล็กขั้นต่ำ 2～3 ซม.4. บรรยากาศของคุณหมอผู้อำนวยการ & พนักงาน  * เกณฑ์ที่เป็นความคิดส่วนตัวมากๆ ว่าบรรยากาศโรงพยาบาล = ผลลัพธ์ & การดูแลหลังผ่าตัด5. แค่รู้สึกว่าใช่ตรงนั้นฉันตัดสินใจทันทีว่า “Motiva Mini 245cc / ใต้พังผืดกล้ามเนื้อ / แผลใต้ราวนม”แล้วจองคิวเสร็จเรียบร้อย!!![วันผ่าตัด]สงสัยว่า “นับกี่วินาทีแล้วจะหลับ” เลยนับถึง 11 แล้วก็แบล็กเอาต์ พอลืมตาขึ้นมาคุณหมอบอกว่าผ่าตัดเรียบร้อยดี พร้อมยิ้มอย่างพอใจ ฉันเลยสบายใจค่ะเห็นรีวิวบอกว่า “รู้สึกเหมือนช้างเหยียบอยู่” แต่ฉันโชคดี ไม่ปวดเลยค่ะฉันแวะ Kyobo Book Centre ดูหนังสือนิดหน่อย แล้วนั่งรถไฟใต้ดินกลับบ้าน (ทำได้เพราะหลบช่วงเวลาเลิกงาน ตอนคนไม่แน่น)ตั้งแต่วันนั้นดื่มชารอยบอส + น้ำฟักทอง 2 ซองทุกวัน และฝืนทำท่ายืดเหยียดที่โรงพยาบาลสอน มีแค่ตอนลุกจากเตียงที่ตึงๆ นิดหน่อย นอกนั้นโอเคค่ะ[วันที่ 1 หลังผ่าตัด]ไม่ใช่ว่าหน้าอกเองเจ็บ แต่รู้สึกอึดอัด + มีแรงกดที่อธิบายยากอยู่ตรงไหนสักแห่งด้านในช่วงลำตัวส่วนบนเชื่อคำพูดที่ว่า “การผ่าตัดทุกอย่าง วันถัดไปจะเจ็บกว่า” แล้วกินยา ก็รู้สึกดีขึ้นจริงๆ ค่ะ นั่งรถไฟใต้ดินไปรับการดูแลหลังผ่าตัดแล้วก็ยังไปเดินดู Olive Young ที่คังนัมมาด้วย [วันที่ 2 หลังผ่าตัด]ตอนเช้าได้ยินเสียงนกแล้วตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นและปกติมากจนงง..?คุณหมอมือทองหรือคะ หรือว่าฉันเป็นคนที่ร่างกายเหมาะกับการผ่าตัดกันแน่เป็นวันลาพักร้อนเลยตั้งใจจะพักที่บ้าน แต่สุดท้ายก็ไปร้านกาแฟเอาโน้ตบุ๊กไปทำงาน แล้วตอนเย็นไปกินข้าวกับเพื่อนมาอีกท่ายืดเหยียดก็ทำได้ดีแบบไม่ตึง เหมือนนกอินทรีกระพือปีกค่ะ※ ฉันปฏิบัติตามข้อห้ามที่โรงพยาบาลแจ้งอย่างเคร่งครัด เช่น ห้ามอุ้มแมว ห้ามยกของหนัก เป็นต้น[วันที่ 3 หลังผ่าตัด]ไปทำงาน! ฉันเชื่อว่าไม่มีใครรู้เรื่องที่ฉันผ่าตัดค่ะตอนบ่ายไปโรงพยาบาลเอาเทปออก และติดแผ่นปิดหัวนมลองเอาบราตัวเก่าๆ ที่บ้านมาทาบดู รู้สึกเหมือนลูกพี่ลูกน้องผู้ชายที่ใส่ไซซ์ 2XL กำลังลองทาบเลกกิ้งของฉัน เลยส่งลงถังขยะเงียบๆ ค่ะ[หลังวันที่ 7 หลังผ่าตัด]รู้สึกว่าอาการบวมใหญ่ๆ ยุบไปเกือบหมดในวันที่ 4～5 และตั้งแต่วันที่ 6 เป็นต้นมา แม้ลองกดหน้าอกก็แทบไม่เจ็บเลยเพราะตารางเวลา วันที่ 8 เลยไปตัดไหมและรับการดูแล จากวันนั้นสัมผัสเปลี่ยนไปชัดเจนมากโดยเฉพาะด้านข้างและด้านล่างเริ่มรู้สึกถึงความนิ่ม จนคิดว่า ฟื้นตัวเร็วได้ขนาดนี้เลยเหรอ??ครบหนึ่งเดือนแล้วจะมาโพสต์ไว้เป็นบันทึกด้วยค่ะ