*8 มกราคม - ตัดสินใจผ่าตัดหลังปรึกษา ประมาณ 5 โมงครึ่ง ฉันไปถึงโรงพยาบาล 345 ถ่ายเอกซเรย์และ CT แล้วรับคำปรึกษากับผู้จัดการคิมอารึมและผู้อำนวยการแพทย์พัคจงริมค่ะ ท่านอธิบายทีละอย่างและให้คำปรึกษาอย่างใจดี เพราะรู้สึกสบายใจและเชื่อถือได้ ฉันจึงตัดสินใจผ่าตัดทันที ตรวจที่จำเป็นสำหรับการดมยาสลบล่วงหน้าจนครบ จองวันผ่าตัด ชำระเงินมัดจำ แล้วกลับบ้านค่ะ!
*3 กุมภาพันธ์ - วันผ่าตัด ผ่าตัดนัดไว้ตอนบ่าย 1 โมง ฉันจึงมาถึงประมาณเที่ยง ลงทะเบียน ฝากของ เปลี่ยนเป็นชุดคลุมไว้ก่อน แล้วรอ จากนั้นเขียนใบยินยอมผ่าตัดและพูดคุยกับคุณหมอพัคครั้งสุดท้ายค่ะ เพราะเป็นการผ่าตัดครั้งแรก แน่นอนว่ากลัว แต่คุณหมอปลอบใจจนถึงท้ายสุดด้วยคำพูดดีๆ ว่าไม่ต้องกังวล พอนอนหลับแล้วตื่นขึ้นมา การผ่าตัดก็จะเสร็จเรียบร้อยดีค่ะ ประมาณบ่าย 1 โมงครึ่ง ฉันเข้าห้องผ่าตัดและเริ่มยานอนหลับ... ประมาณ 6 โมง พอตื่นขึ้นมาแบบมึนๆ ก็พบว่ากำลังถูกย้ายไปนั่งเก้าอี้รถเข็นค่ะ เมื่อถึงห้องพักผู้ป่วย ฉันนอนลงบนเตียงแบบมึนๆ และเขาใส่หน้ากากออกซิเจนให้เพื่อช่วยระบายแก๊สยาสลบ จากนั้นประมาณ 2 ชั่วโมง ฉันอยู่ในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่น หลับๆ ตื่นๆ ซ้ำไปมา นอกจากมีเสมหะในจมูกกับคอ มีสายระบายเลือดอยู่ในปาก และความไม่สบายจากริมฝีปาก ช่องปาก และคอแห้งแล้ว หลังผ่าตัดไม่มีอาการเจ็บปวดค่ะ! ประมาณ 1 ทุ่มครึ่ง ฉันรู้สึกตัวขึ้นเล็กน้อย กดปุ่มเรียกที่ติดอยู่บนผนัง แล้วพยาบาลก็มาตรวจอาการให้ และหยิบโทรศัพท์ในตู้มาให้ด้วยค่ะ พยาบาลบอกว่าตั้งแต่ 4 ทุ่มจะดื่มน้ำได้ ให้กดปุ่มเรียกเรียกเธอ แล้วก็ออกไปค่ะ ประมาณ 4 ทุ่ม ฉันเรียกพยาบาลแล้วบอกว่าอยากดื่มน้ำ เธอนำน้ำใส่ขวดซอสมาให้ และบอกให้ดื่มอย่างระวังเพราะอ้าปากกว้างไม่ได้ เธอยังเอากระเป๋าในตู้มาให้ด้วย ใจดีมากจริงๆ ค่ะ ตอนดึกก็ยังมาช่วยเปลี่ยนน้ำเกลือ และให้ยาอย่างยาปฏิชีวนะอย่างดีค่ะ
*4 กุมภาพันธ์ - หลังผ่าตัดวันที่ 1 ฉันนอนหลับในห้องพักได้ดี ไม่มีอะไรไม่สบายค่ะ เช้าวันถัดมาประมาณ 8 โมง เขามาดูว่าสภาพร่างกายโอเคไหม และบอกว่าถ้าถอดสายระบายเลือดแล้วจะกินอะไรไม่ได้ 4 ชั่วโมง จึงให้ดื่มนมถั่วเหลืองตอนนั้นก่อน ฉันบ้วนปาก ถอดสายระบายเลือด และเขายังจัดชุดอุปกรณ์สำหรับใช้ที่บ้านหลังผ่าตัด เช่น น้ำยาบ้วนปาก แพ็กประคบ ฯลฯ ให้ พร้อมอธิบายข้อควรระวังหลังผ่าตัดอย่างใจดีจนถึงท้ายสุดค่ะ ฉันจองเวลามาพบแพทย์สัปดาห์ถัดไป และออกจากโรงพยาบาลตอน 9 โมงค่ะ แวะร้านขายยาไปรับยา ระหว่างทางกลับบ้านแวะไดโซะซื้อขวดซอสเพิ่ม แล้วค่อยๆ เดินกลับบ้านค่ะ กลับถึงบ้านแล้วก็ถอดผ้าพันแผล และตอนเย็นก็ไปเดินเล่นค่ะ เหมือนที่คุณหมอพัคบอกไว้ อาการบวมมากขึ้น แต่แค่บริเวณผ่าตัดรู้สึกไม่สบายเล็กน้อย ไม่ได้เจ็บค่ะ! เพราะสภาพร่างกายโอเค ก่อนนอนจึงอาบน้ำง่ายๆ และสระผมด้วยค่ะ
*5 กุมภาพันธ์ - หลังผ่าตัดวันที่ 2 ประมาณ 8 โมงเช้า คุณหมอพัคโทรติดตามอาการมา ถามว่าร่างกายเป็นอย่างไรบ้าง พอฉันบอกว่าแก้มซ้ายบวมมากกว่าขวา คุณหมอบอกว่าอาการบวมและการยุบไม่ได้เกิดขึ้นเท่ากันทั้งสองข้าง เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดกับทุกคนได้ จึงไม่จำเป็นต้องกังวลมากค่ะ
*6~8 กุมภาพันธ์ ใบหน้ายังบวมอยู่ แต่ไม่มีจุดไหนเจ็บ บริเวณผ่าตัดมีแค่ความรู้สึกตึงๆ และไม่สบายเล็กน้อยค่ะ ฉันเดินเล่นวันละ 2 ครั้งทุกวันด้วยค่ะ ยิ่งวันผ่านไปก็เห็นว่าอาการบวมยุบลง และรู้สึกว่าความรู้สึกในปากกำลังกลับมา มื้ออาหารดื่มอย่างเดียว เช่น นมถั่วเหลือง โยเกิร์ตค่ะ
*9 กุมภาพันธ์ - สัปดาห์ที่ 1 วันนี้เป็นวันที่ตรวจความคืบหน้าหลังผ่าตัดครบ 1 สัปดาห์ค่ะ ประมาณ 11 โมงครึ่ง ฉันไปถึงโรงพยาบาล 345 เขาดูในปากให้ ตรวจว่าบ้วนปากได้ดีไหม และบริเวณที่ผ่าตัดสภาพโอเคหรือไม่ค่ะ แล้วก็อธิบายวิธีใช้ผ้ารัดหน้า รวมถึงทำความสะอาดใบหน้าและดูแลผิวให้ด้วยค่ะ ช่วงหยุดตรุษจีนคงยุ่งกว่าเดิม แต่ยังดูแลอย่างใจดีมาก ฉันขอบคุณมากค่ะ
*16 กุมภาพันธ์ - สัปดาห์ที่ 2 ประมาณ 11 โมงเช้า ฉันไปถึงโรงพยาบาล 345 ถ่ายรูป ถ่ายเอกซเรย์ หลังจากดูสภาพในปากแล้วก็ถอดไหมค่ะ แค่แสบจี๊ดเล็กน้อย ไม่เจ็บค่ะ! เขาบอกว่าเหงือกในปากยังไม่หายสนิทและยังมีช่องเปิดอยู่ ถ้าอาหารเข้าไปติดระหว่างนั้นอาจเกิดการอักเสบได้ จึงขอให้ดูแลดีๆ ค่ะ เขาบอกให้บ้วนปากเบาๆ โดยอมน้ำยาบ้วนปากไว้ในปากเหมือนตอนนี้ ส่วนการแปรงฟันให้แปรงเฉพาะผิวฟัน ระวังอย่าให้โดนเหงือกค่ะ เขาบอกให้หลีกเลี่ยงอาหารรสจัดที่เค็มและเผ็ด และให้เน้นกินอาหารที่เคี้ยวเล็กน้อยแล้วกลืนได้ค่ะ ให้ประคบอุ่นไปด้วย ฝึกอ้าปาก และใส่ผ้ารัดหน้าอย่างสม่ำเสมอค่ะ หากรู้สึกปวดเหมือนอาจมีการอักเสบ ให้ติดต่อทันทีแล้วมาพบแพทย์ค่ะ หลังจากนั้นคุณหมอเข้ามาและให้ดูภาพเอกซเรย์ พร้อมเปรียบเทียบภาพก่อนและหลังผ่าตัดค่ะ พอเห็นภาพเอกซเรย์ ก็เห็นความแตกต่างมากจนต้องร้องว่า ‘โอ้~~’ เลยค่ะ ตอนนี้คงถูกอาการบวมบังอยู่ แต่ฉันตั้งตารอรูปลักษณ์หลังอาการบวมยุบค่ะ! คุณหมอยังให้ดูภาพกระดูกและกล้ามเนื้อที่ตัดออก และบอกอย่างดีว่าอาการบวมกำลังยุบลงดีค่ะ หลังจากนั้นรับการดูแลด้วยเลเซอร์แล้วกลับบ้านค่ะ เพราะถอดไหมแล้ว ความรู้สึกอึดอัดหายไปบ้าง แต่แก้มและในปากยังมีอาการบวมอยู่ จึงดูเหมือนว่ายังไม่มีการเปลี่ยนแปลงใหญ่แบบชัดเจนมากค่ะ แต่เมื่อเทียบกับช่วงแรกหลังผ่าตัด ฉันคิดว่ายุบลงมากแล้ว จึงพอใจค่ะ! ถ้าอดทนและรอต่อไป ก็คงจะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ขึ้นได้ใช่ไหมคะ~?