ถึงวันที่ 4 หลังผ่าตัด -_ - อืม..

ฉันเป็นผู้หญิงที่ทำตาสองชั้นแบบฝังไหมเมื่อคืนวันที่ 7;; ไปรพ.เพราะมีคนรู้จักแนะนำไป.. ฉันคิดว่าตัวเองน่าจะมีภาวะหนังตาตก เลยคิดว่ายังไงก็คงต้องกรีดเต็ม แต่คุณหมอกลับบอกให้ทำแบบฝังไหม;; บอกว่า 9 ใน 10 คนจะไม่หลุด แถมยังวาดรูปอธิบายให้ดูด้วยว่าใช้ไหมละลาย จะช่วยยึดไว้ได้นาน;; อธิบายอย่างใจดี อันนั้นก็ดีอยู่.. แต่ก็ยังแอบกังวลอยู่บ้าง สุดท้ายก็จองคิวแล้วผ่าตัดเลย.. แต่การผ่าตัดเจ็บกว่าที่คิดไว้มาก;; ฉีดยาชาข้างละ ตั้งสองเข็ม.. ตอนเย็บก็รู้สึกเหมือนมีอะไรดึงไหม.. อุ๊ย;; เจ็บกว่าที่คิดมาก;; พอผ่าตัดเสร็จ คุณหมอบอกว่าจะช่วยเอาไฝให้ด้วย แต่ฉันกลัวมากเลยหลับตาแล้วตะโกน.. “อย่าเอาไฝออกแบบถอดออกตรง ๆ นะคะ!! ” แค่ทำตาสองชั้นก็กลัวสุด ๆ แล้ว ฉันเลยเผลอร้องห้ามไป;; (ตอนนี้คิดแล้วก็เสียใจมาก;; น่าจะให้เอาออกไปเลย;;) พอคุณหมอออกไป พยาบาลผู้หญิงก็ประคบเย็นให้ฉัน พร้อมพูดด้วยเสียงนุ่ม ๆ ใจดีมาก.. ก็ดีเหมือนกัน ตอนลุกจากเตียงผ่าตัดแล้วมองกระจกแบบใจตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ โอ๊ย- นี่มันอะไรกัน.. เส้นแย่มาก แถมบวมใหญ่ด้วย เส้นมันออกเป็นมุม ๆ;; เลยนั่งรถพ่อกลับบ้านในสภาพสิ้นหวัง.. ไม่อยากทำศัลยกรรมนี้อีกแล้ว.. ถ้าล้มเหลวจะทำไง.. ฉันส่ายหัวไปมาพร้อมเอาหัวไปชนกระจกรถตุ้บ ๆ จนเผลอหลับเพราะเหนื่อย.. ถึงบ้านก็หลับยาวต่อ.. เพราะเหนื่อยมาก;; วันรุ่งขึ้นก็มองกระจกแล้วถอนหายใจเฮ้อ ๆ ตลอด- อ๊าาา- ทำไงดี;; เขาบอกว่าบวมแบบไส้กรอกเดี๋ยวเวลาก็ช่วยได้.. แต่เส้นที่เป็นมุม ๆ นี่ต้องใช้อะไรช่วยล่ะ -_-; ฉันหมดหวังมาก.......... แต่พอวันเวลาผ่านไป ทีเป็นมุม ๆ มันเริ่มโค้งมนขึ้น.. เส้นก็ดูเหมือนจะเริ่มเข้าที่แล้ว;;; ตอนนี้ยังไม่แน่ใจทั้งหมด.. แต่เหมือนว่าจะค่อย ๆ เข้าที่ ช้ามาก ๆ ก่อนหน้านี้ฉันทั้งโทษคุณหมอ ทั้งด่าเลยนะ;; ตอนนี้อาจจะเริ่มรู้สึกผิดกับคุณหมอแล้วก็ได้.. ฉันไม่ได้เจอแฟนเกือบอาทิตย์แล้ว..คิดถึง แฟนก็พูดว่าอยากเจอเร็ว ๆ เหมือนกัน.. บอกว่าจะช่วยปิดบังให้หมด -_-; (เขาบอกว่าไปเจอกันที่ไม่มีคนได้.. แล้วพอเจอกันก็ไปที่มืด ๆ อะไรแบบนั้น) แต่ถ้าไม่หนีออกไปก็คงไม่เป็นไร;; แหวะ- แฟนชอบพูดเหมือนงอนอยู่ตลอด จนฉันเกือบจะโป๊ะแตกแล้ว.. จะทำไงได้ล่ะ; อาการบวมมันไม่ยอมปล่อยฉันเลย..;; ยังไงก็ตาม.. เดี๋ยวฉันจะมาอัปเดตอาการอีกที แล้วจะมาเขียนรีวิวอีกครั้งนะ^^*