*วันผ่าตัด หลังตื่นขึ้นมาจำไม่ค่อยได้ แต่ร่างกายไม่มีแรง เลยนั่งเหม่ออยู่ 20 นาที แล้วได้พี่สาวคนสนิทช่วยถึงพอจะไปห้องน้ำได้อย่างลำบาก เริ่มมีอาการปวดขึ้นมานิดหน่อย เลยได้รับยาแก้ปวดหนึ่งครั้ง แล้วกลับมาให้น้ำเกลือต่อก็โอเคขึ้น แต่พอผ่านไปทีละหนึ่งชั่วโมง สองชั่วโมง ก็ปวดจนนอนไม่หลับ คอก็แห้งมาก เป็นวันที่ทรมานมาก
* วันที่ 2 เคยเห็นรีวิวว่าถ้าผ่าตัดโครงหน้ากับจมูกพร้อมกันจะลำบากมาก และก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ทั้งคืนหายใจลำบาก เลยนอนไม่ได้เต็มที่ เหนื่อยมาก... ตอนนี้การหายใจทางปากก็ยังไม่ง่าย ระหว่างนอนก็ต้องคอยเอาน้ำแตะปากให้ชุ่ม ใส่น้ำในฝาขวดแล้วจิบทีละนิดซ้ำๆ แปลกที่ร่างกายรู้สึกอ่อนปวกเปียกมาก เดิมทีฉันมีหน้าแบบถั่วลิสง แถมมีกรามเหลี่ยมกับโหนกแก้มค่อนข้างชัด เลยคิดว่าหน้าดูบวมอยู่แล้ว แต่หลังผ่าตัด หน้าเริ่มบวมตึงขึ้นเรื่อยๆ จนสงสัยว่าบวมขนาดนี้ได้จริงเหรอ ดูรีวิวของทุกคนที่ทำโครงหน้า เห็นบอกว่าไม่ปวด.. วันนี้ทำให้รู้สึกอีกครั้งว่าความปวดนี่แล้วแต่คนจริงๆ★ ฉันปวดทั้งหน้า ริมฝีปากกับข้างในปากก็บวมจนหายใจลำบาก ลองนึกภาพว่าฉันมองกระจกแล้วแทบจะยัดอาหารเข้าปากเพื่อกินก็ได้ ถึงอย่างนั้นพยาบาลเวรดูแลเอาใจใส่มาก เลยรู้สึกขอบคุณจริงๆ ตอนนี้คิดดูแล้ว ถ้าไม่มีพยาบาลและไม่มีพี่สาวคนสนิทอยู่ด้วย คงน้อยใจจนเสียใจแน่…
* วันที่ 3 พอถึงตอนเย็นวันที่ 3 อาการบวมยิ่งตึงขึ้น และกลายเป็นคุณป้าลูกโป่งตามตัวอักษรจริงๆ มองกระจกแล้วตัวเองยังขำจนหัวเราะ เขาบอกว่าพอผ่านช่วงวิกฤตวันที่ 3~4 ไปได้ก็จะดีขึ้น ฉันเชื่อคำนั้นแล้วอดทน วันนั้นทั้งตัวถูกครอบงำด้วยความคิดว่า ขอเถอะ ขออย่าให้เสียใจเลย
* วันที่ 7 ยังบวมมากอยู่ แต่เมื่อเทียบกับช่วงหลังผ่าตัดทันทีจนถึงวันที่ 3~4 รู้สึกว่าอาการบวมใหญ่ๆ ยุบลงแล้ว!!! แม้บริเวณโหนกแก้มและขากรรไกรล่างยังหนักและตึงเหมือนมีหินวางอยู่ แต่ความปวดก็ดีขึ้นทุกวัน ริมฝีปากล่างกับขากรรไกรล่างยังไม่มีความรู้สึก เลยกินอาหารแล้วไหลเลอะอยู่.. ทิชชู่เปียกจำเป็นเสมอ.. ด้านขมับกับจอนผมยังบวมอยู่ เลยนอนตะแคงไม่สบาย ครั้งนี้ไปเอาสำลีที่ใส่ไว้ในจมูกออกมาแล้ว หลังเอาสำลีออก ตั้งแต่นั้นหายใจสบายขึ้นมาก เป็นวันที่มีความสุข