ในที่สุดก็มีช่วงเวลาที่สะดุ้งแล้ว..ㅡㅡ^ (วันที่ 37)

อาอา อืออาาาา... วันนี้โดนจี้ใจจนคิดว่าจะตายจริงๆ ค่ะ.. รู้ใช่ไหมคะ? ฉันกำลังรักษารากฟันอยู่.. กับบางคนเท่านั้น (พวกที่น่าจะจับสังเกตเก่ง.. เพื่อนสนิทมากๆ กับรุ่นน้อง สองสามคน) ฉันไปโกหกไว้ว่าฉีดโบท็อกซ์มา.. อาการบวมกำลังค่อยๆ ยุบ.. เด็กๆ ก็พูดค่ะ.. “ค่อยๆ ยุบลงแล้วนะ..^^” แน่นอนว่าคนทั่วไปก็พูดแบบนั้น.. แล้วพวกที่คิดว่าฉันฉีดโบท็อกซ์มา.. “โอ้โห.. เริ่มเห็นผลแล้วเหรอ? แบบนั้นเหรอ?” พูดแบบนั้นแล้วก็แสดงปฏิกิริยาทั้งดีใจครึ่งหนึ่ง อิจฉาครึ่งหนึ่ง ไปด้วยค่ะ.. แต่ว่านะคะ.. วันนี้มีรุ่นน้องคนหนึ่งที่ช่างสังเกตมากๆ.. จ้องหน้าฉันอยู่นาน แล้วพูดแบบนี้ค่ะ.. “ว่าแล้ว...........” เฮือก.. สะดุ้ง... “อะ... อะไร....????” “พี่.. บอกว่าฉีดโบท็อกซ์เหรอ?” “อืม... อื้อ....ㅡㅡ;” “แปลกจัง.. ฉีดแบบให้โหนกแก้มยื่นออกมาเหรอ?” เฮือก.... ตกใจค่ะ ตกใจจริงๆ “เธอ,,,เธอพูด...พูดอะไรเนี่ย....???” “ไม่ใช่.. เมื่อก่อนมันแบนๆ แล้วอยู่ด้านข้าง.. แต่ตอนนี้มันนูนออกมาข้างหน้าเป็นก้อนๆ เลยนี่นา.. เลยดูเด็กลง.. พี่ทำสำเร็จแล้วนะ.. ใช้โบท็อกซ์ทำอันนั้นใช่ไหม??????” อืออืออือ... เด็กคนนี้ไม่ได้สนใจศัลยกรรมเป็นพิเศษก็จริง.. แต่สายตาไว เลยเคยคิดว่าอาจจะสังเกตเห็นก็ได้.. ถ้าเป็นคนที่พอมีเซนส์ด้านนี้นิดหน่อย คงอาจจับได้ทันทีเลย ก็ได้ค่ะ เธอพูดตรงๆ ถึงผลที่ฉันได้จากการผ่าตัดเลย.. แน่นอนว่าเธอยังเชื่อแน่นว่าเป็นเพราะโบท็อกซ์นะคะ.. อืออืออือ..... นี่มัน.. ก็ดีใจอยู่หรอก.. แต่ก็กังวลด้วย.. โอ๊ย..... เขาว่าผ่าตัดโหนกแก้มไม่ค่อยเห็นชัด.. ในกรณีของฉัน เพราะเดิมทีหน้าไม่ค่อยมีเนื้อเลย.. อย่างที่พูดซ้ำๆ ว่า ศูนย์กลางของโหนกแก้มออกมาข้างหน้า ภาพลักษณ์เลยเปลี่ยนไปแบบแอบชัดมาก~ (พูดแบบนี้เข้าใจไหมนะ?) เป็นเคสแบบนั้นค่ะ.. เมื่อก่อนก็เคยได้ยินว่าดูเด็ก.. ช่วงนี้ยิ่งได้ยินบ่อยขึ้นค่ะ.. ถ้าถ่ายรูปจะเห็นชัดมาก.. (คนที่เคยเห็น น่าจะรู้ค่ะ..^^;) เขาว่าโหนกแก้มด้านข้างแทบไม่เห็นต่าง.. ฉันคงควรจะดีใจสินะคะ (พอเขียนออกมาแล้วกลายเป็นอวดตัวเองนี่นา..... อืมเฮเฮเฮ ขอโทษค่ะ..^^;) อา.. แน่นอนว่าความกว้างของหน้าไม่ได้ลดลงนะคะ แค่ภาพลักษณ์ดูนุ่มนวลขึ้น แล้วดูเหมือนเล็กลงนิดหน่อยมากๆ ไม่ใช่ว่าเล็กลง แต่ดูเหมือนเล็กลงค่ะ.. (ไม่ใช่ว่าแต่ละครั้งต่างกันเด็ดขาดนะ~ อยู่ๆ ก็หลุดมาเฉยเลย) อืม.. รายงานวันที่ 37 การเคี้ยว.. ผ่านไปได้ไม่มีปัญหา เนื้อก็ไม่ต้องหั่นละเอียด แค่เคี้ยวนานขึ้นนิดหน่อยก็ได้ค่ะ ตะโกนกับหัวเราะ.. ทำได้ดีมาก.... (ทั้งที่เขาบอกว่าอย่าทำแบบนี้..) กำลังกลับมาเป็นปกติแล้วค่ะ.. ประมาณวันที่ 32.. กินรามยอนแล้วนอน ตื่นมาหน้ากลายเป็นซาลาเปาเต็มๆ เลยค่ะ.. แต่แปลกที่หลังจากนั้นอาการบวมลดลงอย่างเห็นได้ชัด ช่วงนี้รู้สึกได้ทุกวันเลยค่ะ..ว่ามันกำลังยุบ.. เพราะใบหน้าเดิมก็ไม่สมมาตรอยู่แล้ว.. เลยไม่รู้ว่าเป็นเพราะบวมไม่เท่ากัน.. หรือแม้จะกรอแล้วก็ยังไม่สมมาตร.. ถึงจะต่างกันนิดหน่อย.. แต่โดยรวมแนวกราม ก็กำลังเรียวขึ้นเรื่อยๆ ค่ะ... (ฉันรู้สึกอยู่คนเดียว.. กับแม่ฉัน..) แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเล็กจิ๋วเหมือนดารา เด็ดขาดนะคะ.. เด็ดขาดเลย~~~~~ เพราะฉะนั้น ภาพลักษณ์ดูมนๆ ขึ้น.. จากหน้ากว้างเหลี่ยมๆ เปลี่ยนเป็นลุคที่นุ่มนวลขึ้นค่ะ.. ใช่ค่ะ เพราะอาการบวม แก้มก็อวบๆ ด้วย.. ดูน่ารัก.. (แน่นอนว่าถ้ากว้างและอวบ ก็คงดูมีวาสนา ล่ะมั้ง..) ที่ความไม่สมมาตรยังคงไม่สมมาตรอยู่ ก็น่าเสียดายนิดหน่อย.. แต่.. โดยรวมความพอใจประมาณ 75% ค่ะ..^^ เพราะเดิมทีผ่าตัดโดยไม่ได้คาดหวังมากอยู่แล้ว.. อาจเพราะแบบนั้น.. เลยไม่เรื่องมากมากนัก และพอใจเองก็ได้ ค่ะ.. ช่วงนี้เวลาถ่ายรูป ฉันยิ้มคนเดียวค่ะ.. เฉยๆ เลย.. หลัง 3 เดือน.. ถ้าคนอื่นดูออก.. จะบ่ายเบี่ยงว่ายังไงดี..ㅡㅡ^ เฮ้อ....... รักษารากฟันกับโบท็อกซ์จะกลบเกลื่อนได้จริงไหมนะ.. เฮ้อ เพื่อนสนิทมากๆ คนหนึ่งเริ่มมองหน้าฉันอย่างละเอียดอยู่เรื่อยๆ แล้วค่ะ ท่าทางเอียงคอนั้น.. ดูเหมือนอีกไม่นานจะพูดอะไรออกมา แล้วค่ะ....... อา............................ อืมญัง.. อ้อใช่.. ความรู้สึกที่กรามล่างก็ค่อยๆ กลับมาแล้วค่ะ..... ยังไม่สมบูรณ์... แต่ก็ยังดีกว่าเมื่อก่อนค่ะ แค่ฟื้นตัวได้ดีโดยไม่มีปัญหาอะไรก็ขอบคุณฟ้าแล้ว ยิ่งได้เห็นผลแม้เพียงเล็กน้อยก็ยิ่งขอบคุณ ยังไงก็ใช้ชีวิตอยู่แบบนั้นค่ะ.... ทุกคนก็สู้ๆ นะคะ.. ไฟท์ติ้งค่ะ.. ทุกคน~ (วันนี้ก็ยังพูดวกวนเหมือนเดิม..)