วันที่ 1 กรกฎาคม ฉันทำตาสองชั้นที่แทกูมาค่ะ^^

ตั้งใจไปก่อนเวลาผ่าตัดหนึ่งชั่วโมง เพราะอยากปรึกษาเยอะ ๆ แต่ตลอดหนึ่งชั่วโมงนั้น นั่งเหม่อดูทีวีอย่างเดียว แล้วก็เข้าไปพอดีกับเวลานัดเป๊ะเลยค่ะ ^^;; ตื่นเต้นมากจริง ๆ.. คิดคำถามไว้สารพัด คิดแบบตาที่อยากได้ไว้หมดแล้ว แต่พอเจอคุณหมอจริง ๆ กลับพูดออกมาได้แค่ว่า ช่วยทำให้สวยตามที่คุณหมอเห็นเหมาะสมเลยค่ะ..^^;; พอขึ้นเตียงผ่าตัด เขาก็ใส่ที่คาดผมให้.. ทายาฆ่าเชื้อทั่วหน้า แล้วตาก็สั่นระริกเลยค่ะ ผ่านไปสักพักคุณหมอก็มา.. ใช้อะไรแหลม ๆ ตรงแนวตา วาดเส้น.. แล้วก็วางยานอนหลับแบบไม่เจ็บ จริง ๆ คือพอฉีดแล้วนับหนึ่งสองสาม ทั้งตัวก็เริ่มอ่อนแรง รอบ ๆ เหมือนมีพลุแตกดังปัง ๆ แสงวูบวาบไปหมด ^^;;; เหมือนกำลังฝันเลยค่ะ ไม่คิดอะไรเลยจริง ๆ ฉันเป็นใคร? ทำไมฉันมาอยู่ที่นี่?^^;; ความคิดแบบนี้ก็ผุดขึ้นมาเรื่อย ๆ.. กำลังมึน ๆ อยู่แบบนั้น คุณหมอก็บอกว่า “ลองลืมตาดูนะครับ” แล้วตาฉันก็ลืมพรึ่บขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัว จากนั้นก็หลับตา ลืมตา ทำซ้ำอยู่สองสามครั้ง.. แล้วการผ่าตัดก็จบลง จริง ๆ ไม่มีอะไรน่ากลัวถึงขั้นต้องกลัวเลยค่ะ.. แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือการเห็นหน้าตัวเองหลังผ่าตัด.. เมื่อวานทั้งหน้าบวมตุ่ยไปหมด จนคิดว่าตัวเองเหมือนสัตว์ประหลาด.. คิดว่ามีแค่ฉันหรือเปล่าที่เป็นแบบนี้ รู้สึกว่าบวมหนักมากจริง ๆ พอดูรูปวันผ่าตัดที่ลงในชุมชนนี้ ก็ไม่เห็นมีใครบวมเท่าฉันเลย.. กลับมาบ้านแล้วตาขวาทั้งข้างมีรอยช้ำค่ะ เขาว่าเวลาคือยา แต่ตอนนี้ดูแย่มากเลย ฮือ คนที่จะผ่าตัดนะคะ ^^ ไม่จำเป็นต้องกลัวการผ่าตัดเลยสักนิด แค่การเห็นหน้าตัวเองหลังผ่าตัดเสร็จเท่านั้นแหละที่น่ากลัวที่สุด^^