เมื่อวานทำศัลยกรรมชุดใหญ่เลยค่ะ

เมื่อวานประมาณบ่าย 2 ไปโรงพยาบาลมาค่ะ ~ พี่ผู้จัดการที่เคาน์เตอร์เห็นฉันแล้ว.. “อืม..ต้องเปิดหัวตาด้วยนะ ~” พูดมาแบบนั้นเลยค่ะ ฉันเลยรู้สึกซึ้งถึงกระดูกว่า.. ‘อา..ตาฉันเล็กจริงๆ สินะ ~’ แล้วก็เข้าไปปรึกษากับคุณหมอค่ะ เพราะคุณหมอเป็นคนรู้จักของแม่..เลยคุยปรึกษาได้สบายๆ; แต่...คุณหมอให้ฉันหลับตาลืมตาซ้ำๆ แล้วพูดกับฉันว่า.. “นี่ ~ อาการหนักนะ..อันนี้ไม่ใช่อะไรง่ายๆ” พูดแบบนั้นเลยค่ะ ฉันช็อกแล้วมองคุณหมอ.. กรีดเต็ม เปิดหัวตา แล้วก็เสริมกล้ามเนื้อ(?) อะไรสักอย่าง..ถึงขั้นต้องทำผ่านั้นด้วย- _-; ถ้าฉันอายุมากกว่านี้อีกแค่ปีเดียว เกือบจะทำไม่ได้แล้วค่ะ พอบอกว่าอยู่ ม.5..คุณหมอบอกว่าไหนๆ ก็มาแล้ว ทำไปเลยเถอะ;; ฉันก็เลยเปลี่ยนชุดแล้วขึ้นเตียงผ่าตัดค่ะ ทุกคนในชุมชนบอกว่า..ยาชาเจ็บ.. ฉันเลยเกร็งมาก..น่าจะโดนฉีดทั้งหมด 15 เข็ม- _-;; ได้ยินว่าเปิดหัวตาจะเจ็บกว่านิดหน่อย.. แต่ไม่ถึงขั้นทนไม่ได้ แค่เหมือนโดนฉีดยา(?) ถ้าคนที่ยังไม่ได้ผ่าตัดมาอ่าน อาจจะกลัวก็ไม่รู้.. ถึงจะฉีดยาชาแล้ว แต่ก็ยังรู้สึกได้ว่ากำลังทำอะไรอยู่^^; ของฉันยาชาหมดกลางคัน เลยต้องฉีดใหม่.. น่าจะใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง^^;; ออกมาแล้วประคบเย็น..ไม่ได้เจ็บเพราะการผ่าตัดนะคะ.. แต่ไม่รู้เพราะยาชาหรือเปล่า หัวมันมึนๆ ตอนนี้วันที่ 2 แล้ว อาการบวมก็ไม่ต่างจากเมื่อวานเท่าไหร่.. แค่กังวลว่าข้างขวาบวมเป็นไส้กรอกอวบกว่า วันนี้เลยดื่มน้ำอึกๆ เพื่อให้ยุบบวมค่ะ ไม่คิดเลยว่าการดื่มน้ำจะทรมานขนาดนี้.. ถือว่าออกกำลังกายด้วย เลยแอบขึ้นลงบันไดตอนคนไม่เห็น วันจันทร์หน้าไปตัดไหม แล้ววันพุธต้องไปโรงเรียน เป็นโรงเรียนสหศึกษา..เลยกังวลค่ะ ~ ต้องขยันประคบเย็นแล้ว^^ เล่ายาวเกินไปใช่ไหมคะ? แต่ก็ขอบคุณที่อ่านนะคะ ~ ฮิฮิ..ทุกคนขอให้สวยขึ้นนะคะ ~ ^^