เมื่อวานฉีดเติมไขมันมาค่ะ

พอตื่นจากยาสลบแบบหลับ ก็รู้สึกได้ว่าเขากำลัง ปั๊มเพื่อเอาไขมันออกจากต้นขา มากกว่าความเจ็บคือ มันน่ากลัวและสยองมาก.... ฉีดตั้งแต่หน้าผาก แล้วก็ใส่หมดจนถึงคาง ยกเว้นแค่แก้มค่ะ หน้าผากทำพร้อมกับผ่าตัดจมูก เมื่อวานบริเวณหว่างคิ้วเลยนูนออกมามากกว่าเดิม แต่วันนี้ก็แค่นูนกลมๆ ใกล้เคียงกันแล้ว.. คางแหลมขึ้นเยอะเลยค่ะ แม่บอกว่า เหมือนปัญหาของฉันไม่ใช่จมูกแต่เป็นคาง รูปหน้าสวยขึ้นมาก.. แต่ได้ยินว่าไขมันจะถูกดูดซึมไปเร็วอีก ก็คงต้องรอดูอีกหน่อยใช่ไหมคะ.? เพราะเอากระดูกอ่อนจากหู หูก็เลยปวดตุบๆ จมูกก็ปวดตุบๆ ทุกครั้งที่กินอะไร ก็คอยกังวลกับคางไปเองอีก.. ที่สำคัญที่สุดคือแรงกดจากผ้าพันแผลที่ต้นขา ต้องพันผ้าพันแผลนี้ไว้นานถึงเมื่อไหร่กันนะ.. การสวยขึ้นนี่เหนื่อยมากจริงๆ.. ผ่าตัดจมูกใช้เวลานานกว่าที่คิด พอทำจนถึงฉีดไขมันเสร็จหมดก็ใช้เวลาเกือบ 5 ชั่วโมง ปวดหลังจนคิดว่าจะตายแล้วค่ะ พอทุกอย่างเสร็จ คุณหมอบอกว่า “เหนื่อยหน่อยนะ อดทนได้ดีมาก” อยู่ๆ ก็นึกถึงบทกวีชื่อ “ข้างดอกเบญจมาศ” ของซอจองจูขึ้นมาเลยค่ะ แล้วน้ำตาก็ไหลออกมา น้ำตาหยดลงด้านข้างติ๋งๆ อายสุดๆ... อืม~ ยังไงก็ตาม ถ้าไม่ใช่ว่ามีใครทำให้ฟรีๆ ก็ไม่รู้สิ มันเป็นความทรงจำที่เหนื่อยจนไม่อยากขึ้นเตียงผ่าตัดอีกแล้วค่ะ

โพสต์อื่นในหมวดนี้