ตาสองชั้น + เปิดหัวตา

เสาร์อาทิตย์ที่แล้วผ่าตัดมา ตอนนี้ก็เข้าสู่วันที่ 3 แล้ว หลังผ่าตัดเสร็จก็คิดว่าจะต้องเขียนรีวิวๆ สุดท้ายเพิ่งมาเขียนเอาตอนนี้นี่แหละ นับจากนี้ฉันก็กลายเป็นคนที่ทำศัลยกรรมตาสองชั้นมา 3 ครั้งแล้ว..ㅡㅡ;; ไม่ใช่ว่าไม่ชอบเส้นชั้นตาหรืออะไรแบบนั้นนะ แค่เพราะข้างหนึ่งมันหลุด เลยต้องแก้เป็นครั้งที่ 3 เท่านั้นเอง ครั้งแรกที่ทำฉันยังเรียน ม.5 อยู่ พอไม่ถึง 2 ปีก็ตาพับข้างขวาหลุดเลย.ㅡㅡ;; เลยไปแก้เฉพาะข้างที่หลุดหลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยตอน ม.6 เสร็จ แต่มันก็หลุดอีกไม่ถึง 1 ปี อีกแล้ว ฮือ เลยต้องมาทำรอบนี้อีก ครั้งนี้ไหนๆ ก็ทำแล้ว ก็เลยเปิดหัวตาด้วย (ตอนทำครั้งแรกฉันยังเด็ก กลัวว่าจะดูออกเลยไม่ได้ทำอะไรแบบเปิดหัวตา ทำแค่ตาสองชั้นแบบมองไม่ค่อยเห็น) แล้วก็ทำเส้นชั้นตาให้สูงกว่าเดิมประมาณ 2 มม.^-^ ถึงจะเป็นครั้งที่ 3 แต่วันผ่าตัดก็ยังตื่นเต้นอยู่ดี. นัดไว้ตอน 2 โมงวันเสาร์ ฉันกับแม่เลยไปก่อน 2 โมง นั่งได้แป๊บเดียวคุณหมอก็ออกมาบอกว่าคงต้องรอสักพัก ฉันก็คิดว่า เออ แค่นั้นเอง... แต่คุณหมอกลับบอกว่าจะสั่งอาหารให้!!ㅡㅡ;; ฉันตกใจนิดหน่อย รีบบอกแม่ว่าไม่เป็นไร แต่คุณหมอก็ยืนยันจะสั่งให้จนได้.. ระหว่างรออาหารก็นั่งอยู่แล้วรู้สึกไม่ค่อยดี เลยถามพยาบาลว่าต้องรออีกนานแค่ไหน~ แต่พยาบาลตอบไม่ได้ แถมพยายามพูดเลี่ยงนิดหน่อย ฉันเลยซักต่อ!! แล้วเขาก็บอกว่าคงต้องเลย 4 โมงไป..ㅡㅡ;; โกรธมากและหงุดหงิดสุดๆ แต่พอดีอาหารมาถึง ฉันกับแม่เลยคิดว่า ช่างมันเถอะ กินข้าวก่อน..... แล้วต้มกิมจินั่นอร่อยมากกกกกจริงๆ!!^0^ เมื่อกี้ที่โกรธอยู่หายไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้นเลย (อ๊า ฉันแพ้ของกินจริงๆ... ฮือ) พออิ่มท้อง อารมณ์ก็ดีขึ้น นั่งดูทีวีรอไปด้วย ฉันกำลังดูเทปรีรันของ Gag Concert (แทกี) อยู่ พยาบาลก็เรียก บอกว่ามาฉีดยา~ ในที่สุดก็จะได้ทำแล้ว! ฉันดีใจมากเดินไปห้องฉีดยา ถอดกางเกงแล้วโดนฉีดไปทีนึงดังปั๊ก~ พอลุกขึ้นพยาบาลก็บอกว่าต้องนอนลง เลยนอนอยู่ตรงนั้น พร้อมถูสะโพกไปเรื่อยๆ คิดว่า ยาเอ๊ย~ ซึมออกไปซึมออกไป~ แล้วก็.......หลับไป.. ยัยทึ่มเอ๊ย.. พอคุณหมอมาปลุก ลืมตาขึ้นมาดู เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงแล้ว..（ คงเหนื่อยมากจริงๆ^^;;）แล้วก็นอนบนเตียงผ่าตัด^-^ ระหว่างนอนแล้วมีน้ำยาฆ่าเชื้อทาเต็มหน้า ได้ยินเสียงคุณหมอกับผู้หญิงวัยกลางคนข้างนอกเถียงกันเสียงดัง.. โอ้โห พอลองตั้งใจฟังก็จับใจความได้ว่า โรงพยาบาลนี้เก่งเรื่องให้คนไข้รอจริงๆ ผู้หญิงคนนั้นมาจี้ไฝ แต่ต้องรอนานเกินเวลานัดมาก เลยโมโหแล้วต่อว่าคุณหมอ..(น่าจะใช่นะ.. คงไม่ได้สั่งอาหารให้คุณป้าคนนั้น!!) ดังนั้น... ดังนั้น... ฉันเลยต้องลงจากเตียงผ่าตัด เขาบอกว่าจะเอาไฝของคุณป้าคนนั้นออกก่อน ฮือ.. จริงๆ แล้วคุณหมอบอกให้ไปรอที่ห้องผู้อำนวยการ แต่ให้นั่งคนเดียวตรงนั้นก็เบื่อจะตาย เลยเดินไปทั่วโรงพยาบาลทั้งหน้าเต็มไปด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อสีส้ม เอาล่ะ ยังไงก็เถอะ แล้วเวลาที่ได้กลับขึ้นเตียงผ่าตัดอีกครั้งก็คือ 7 โมง...ㅡㅡ;; พอถามคุณหมอว่าผ่าตัดใช้เวลานานแค่ไหน เขาบอกว่าหนึ่งชั่วโมงก็เสร็จ ฉันต้องกลับบ้านไปดู Spring Waltz ให้ทัน 10 โมง เลยค่อนข้างรีบ ก็เลยคิดว่า เออ ถ้าแค่ชั่วโมงเดียวก็ยังมีเวลานี่นา! แล้วก็นอนลงบนเตียงผ่าตัด คุณหมอกำลังออกแบบอยู่ ฉันคิดว่าผ่านไปประมาณ 20-30 นาที พอออกแบบเสร็จก็มีคนไข้เข้ามารักษาอีกคน คุณหมอก็ไปทำการรักษาให้คนนั้นก่อน แล้วค่อยเริ่มผ่าตัดอีกครั้งตอนเกือบ 8 โมง รู้ได้ยังไงเป๊ะขนาดนั้นน่ะเหรอ เพราะหลังจากเริ่มผ่าตัดไปสักพัก แม่ฉันข้างนอกกำลังคุยกับคุณป้าคนอื่นๆ ว่าจะดู Han River Ballad หรือ A Duty to the Parents ดี ฉันนอนอยู่ได้ยินทั้งเสียงแม่กับคุณป้าคุยกัน ทั้งเสียงทีวีเลย สุดท้ายดูเหมือนจะตัดสินใจดู Han River Ballad.. แล้วสักพัก Han River Ballad ก็จบ และได้ยินแม่บอกว่าต้องดู Land ให้เปลี่ยนไปช่อง 6 จากนั้น Land ก็ออกอากาศอยู่พักใหญ่ แล้วก็มีเพลงสัญญาณตอนจบของ Land ดังขึ้นมา.. คุณหมอโกหก~ อีกไม่นาน Spring Waltz ก็จะเริ่มแล้วนะ!! สุดท้ายฉันก็ต้องฟังเพลงไตเติลของ Spring Waltz บนเตียงผ่าตัดอย่างเศร้าๆ.. ฮือ.. แล้วเวลาที่ผ่าตัดเสร็จคือ 10 โมง 18 นาที~ หลังจากผ่าตัดใหญ่กินเวลายาวถึง 3 ชั่วโมง ฉันก็กลับบ้าน ถึงจะไม่ได้ดู Spring Waltz แต่พอจัดการตาขวาที่หลุดน่ารำคาญนั่นแล้ว ใจก็โล่งขึ้นเยอะ~^0^~~ เดี๋ยวอีกสักพักจะไปทำแผลตามนัด~ อยากไปเร็วๆ จัง.. ตอนนี้ขี้ตาเกาะเต็มตาเลย ทรมานมาก คุณหมอบอกให้มาภายใน 6 โมงครึ่ง แต่ใครจะรู้.. ว่าจะต้องรออีกนานแค่ไหน.. ฮือ.. ยาวไปใช่ไหม?? ถ้าตอนหลังออกมาสวยจะเอารูปมาลงด้วยนะ~ อ้อใช่.. ฉันเคยถ่ายรูปตอนตาหลุดไว้จะเอามาลงในชุมชนนี้ด้วยนะ~ เพราะคิดว่าทุกคนคงอยากรู้ว่าพอตาหลุดแล้วจะเป็นยังไง แต่ดันลืม พอจัดไฟล์กล้อง รูปนั้นก็หายไปด้วย..^^ เวลาตาหลุด ไม่ได้กลายเป็นตาที่ไม่มีชั้นตาเหมือนเดิมหรอกนะ แต่จะยังเหลือเส้นอยู่ เหมือนมีคนวาดไว้เบาๆ ด้วยกาว ฉันขอเสริมไว้เผื่อมีประโยชน์^---^ งั้น บ๊ายบาย~~~