ฉันจะไม่ทำศัลยกรรมอีกแล้วค่ะ..เพิ่งผ่าตัดเสร็จกลับมา

เริ่มเตรียมตอน 11:30 น. ผ่าตัดเสร็จประมาณบ่าย 2 นอนอยู่ในห้องพักฟื้นหนึ่งชั่วโมง แล้วเพิ่งกลับถึงบ้านค่ะ.. ก่อนอื่น ประมาณ 11:30 ตอนเช้า.. ฉันค่อนข้าง..เป็นคนที่กลัวเจ็บมากและร้องเก่งค่ะ.. เขาบอกว่าไม่ใช่ยาชา แต่เป็นเข็มที่ต้องฉีดก่อน แค่ฉีดเข็มนั้นเข็มเดียว ฉันก็ร้องลั่นวุ่นวายแล้ว แต่ก็เจ็บน้อยกว่าที่คิดนะคะ เพราะเป็นแค่เข็มฉีดยา ฉีดเสร็จแล้วก็นอนอยู่บนเตียงผ่าตัดตลอด แต่ไม่รู้ว่าคุณหมอผู้อำนวยการยุ่งหรือเปล่า ถึงไม่มาสักที ระหว่างนั้นข้างๆ ฉันก็....มีการเตรียมเซ็ตผ่าตัดอยู่ตลอด เวลาช่วงนั้นทำไมมันถึงยาวนานขนาดนั้น... ฉันกลัวจริงๆ จนเหมือนจะตายเลยค่ะ ปัญหาคือ.. คุณหมอผู้อำนวยการเข้ามา ฉันนึกว่าท่านจะพูดว่า เอาละ เริ่มผ่าตัดนะ แต่... ไม่รู้ตัวเลยว่าฉันกำลังถูกผ่าตัดอยู่แล้ว-_- เขาบอกว่าเป็นการดมยาสลบแบบหลับ.. งั้น..มัน..ไม่ใช่ว่าต้องหลับเหรอคะ?? ฉัน,,จริงๆ แล้ว....วันนี้ได้เจอประสบการณ์แปลกๆ ครั้งแรกในชีวิต จะบอกว่าเหมือนได้สัมผัสทางไปปรโลกก็ได้... ประสบการณ์ที่งงๆ มึนๆ.. ฉันรู้สึกได้ว่ากำลังผ่าตัดจมูกของฉันอยู่ แต่...ไม่ได้ปวดรุนแรงขนาดนั้น แต่มีสติอยู่ค่ะ ฉันเลยร้องเสียงดังไม่หยุด กลัวมากว่าถ้าลืมตาจะเห็นมีดกำลังขยับ เลยหลับตาแน่น แต่.... ทั้งที่หลับตาอยู่ ภาพสถานการณ์มันก็วาดขึ้นมาในหัว ตรงนี้คือในจมูก~~...มีอะไรบางอย่างเข้าไปในจมูก แล้วก็มีอะไรเข้าไปอีก อะไรแบบนั้น... ยังไงก็..เป็นประสบการณ์แปลกๆ ที่อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้.. ทุกคนก็เป็นแบบนี้กันไหมคะ?? ช่วงนี้ฉันเป็นหวัดหนักมาก... น้ำมูกในจมูกนี่ไม่ธรรมดาเลยค่ะ หลังจากนั้นพี่ผู้หญิงที่นั่นบอกว่า.. ผ่าตัดเสร็จแล้ว...แต่ ยังคอยเอาน้ำมูกในจมูกออกอยู่เรื่อยๆ ฉันเผลอ.. (ทั้งที่เขาบอกว่าอย่าสูดจมูก) สูดฟืด~ ไปค่ะ..หลายครั้ง.. แล้วเขาก็บอกว่าถ้าทำแบบนั้นจะอักเสบ ห้ามทำ จากนั้นก็ใช้เครื่องแปลกๆ เอาน้ำมูกออกมาเยอะมากอีกครั้ง จนถึงตอนนั้นทั้งเจ็บทั้งแทบเสียสติ... จริงๆ แล้ว...ลืมตาก็ไม่ได้ ไม่สิ..ตาลืมไม่ขึ้นค่ะ.. ตลอดเวลาที่ผ่าตัด ฉันคิดจริงๆ ว่า ฉันจะไม่ทำศัลยกรรมอีกเด็ดขาด.. คนบนโลกนี้ที่ทำศัลยกรรม ฉันนับถือจริงๆ ค่ะ โดยเฉพาะดารา...จริงๆ....ทนความเจ็บนั้นได้ยังไง.. ยังไงก็ตาม,,,แค่แปะพลาสเตอร์ก็เจ็บมาก จนฉันร้องออกมา จริงๆ แล้ว..อยู่ในห้องพักฟื้นหนึ่งชั่วโมงแบบแทบคลั่ง แล้วตอนนี้กลับมาบ้านแล้วค่ะ อ้อ มีเรื่องหนึ่งที่สงสัยค่ะ.. แม้อยู่นิ่งๆ เลือดกำเดาก็ไหลออกมาเรื่อยๆ ใช่ไหมคะ แต่...ตอนนอนลง ได้ยินมาว่าต้องหนุนหลังขึ้นเล็กน้อย..ได้ยินถึงแค่นั้น.. ต้องนอนก้มหน้าหรือคะ? หรือว่านอนแหงนหน้าคะ? ช่วยตอบด้วยนะคะ อ้อ แต่..ฉันยังคิดไว้ด้วยซ้ำว่าผ่าตัดเสร็จแล้วจะกินอะไรดี~~ แต่ตอนนี้...คิมบับอยู่ตรงหน้า แต่ปากอ้าไม่ออกค่ะ ความรู้สึกอยากกินแต่กินไม่ได้แบบนี้ เหมือนจะเป็นลมจริงๆ ค่ะ