เจอคนบนรถไฟใต้ดินหลังผ่าตัด..

เพราะฉันเป็นพนักงานบริษัท เลยแวะไปหาลูกค้าก่อนแล้วกำลังกลับ... บังเอิญเจอคนจากบริษัทเก่าพอดี... ทั้งที่ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่เดือนเอง... พอเห็นปุ๊บ... “รุ่นพี่~!!” เขามองฉันแล้วกลับจำไม่ได้.. ㅡㅡ;; เหมือนไม่รู้ว่าเป็นใคร... ฉันเลยบอกว่า “ฉันเอง xx~!!” ถึงได้... ยังบอกอีกว่าฉันเปลี่ยนไปมากจนจำไม่ได้... เขาไม่รู้ว่าฉันไปผ่าตัดตาสองชั้นมา.. haha ตลอดหนึ่งเดือนนั้นฉันสิ้นหวังมากจริง ๆ... แต่สิ่งที่น่าทึ่งคือ... อืม... วันที่ 10 กับวันที่ 11 หลังครบหนึ่งเดือน อาการบวมลดต่างกันมาก... ห่างกันแค่วันเดียว... ข้างขวายุบบวมช้ามาก... แต่พอผ่านไปอีกวันกลับยุบลงให้เห็นชัดเลย.. haha อืม... ถึงจะทำออกมาได้ดีจนคนจำไม่ได้... แต่ไม่รู้ทำไม บางทีก็คิดถึงหน้าเดิมขึ้นมา... ก็รู้สึกเสียดายนิด ๆ... แล้วพอเห็นรูปเก่า ๆ ก็รู้สึกเหมือนไม่ใช่ตัวเอง^^;;

โพสต์อื่นในหมวดนี้