ผ่าตัดปรับตาแบบไม่กรีด + เปิดหัวตา // ตั้งแต่การออกแบบจนถึงจ่ายเงิน แล้วกลับบ้าน…

นี่เป็นการผ่าตัดครั้งแรกของฉันนับตั้งแต่ผ่าตัดหูดที่เท้า (จะเรียกว่าผ่าตัดได้ไหมก็ไม่รู้;). มีคนพูดกันสารพัดเรื่องเกี่ยวกับการดมยาสลบและขั้นตอนผ่าตัด เลยค่อนข้างตั้งตารอ... พวกแบบว่าดมยาสลบแล้วเหมือนร่วงเข้าไปในโลก 4 มิติ แล้วก็รู้สึกได้ทั้งตอนเผาไขมันและตอนกรีด;;; อะไรทำนองนั้นaa ฉันไปถึงโรงพยาบาลตอน 10 โมง ก่อนอื่นก็เข้าห้องน้ำหนึ่งครั้งแล้วถ่ายรูปหนึ่งใบ จากนั้นก็ออกแบบแนวกับคุณหมอ// ไม่ได้คุยเรื่องความหนาของชั้นตาหรือเปิดหัวตากี่มิลลิเมตร แค่ลองทำดูก่อนแล้วเลือกแบบที่ชอบที่สุด- จากนั้นก็ใช้ปากกาเขียนแนว. เพราะเขาดูแลให้ดีเองอยู่แล้ว ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดมาก a แล้วก็จ่ายค่าผ่าตัด- ค่าผ่าตัด 1.7 ล้านวอน แต่เขาบอกว่าถ้าจ่ายเงินสดจะลดให้ 100,000 วอน- ฉันเลยจ่ายบัตรไปเลย-_- ถ้าคิดแบบนั้นโรงพยาบาลหักค่าธรรมเนียมไปก็แทบเหลือไม่ถึง 40,000 วอนเอง เอาจริงๆ ก็หงึ่บเกินไป- ถ้าลดสัก 200,000-300,000 วอนยังพอว่า ค่าผ่าตัดคิดแบบประหยัดเกินไปนี่ค่อนข้างน่าผิดหวัง-(ยึดติดกับเงิน;ㅅ;) ก่อนจองผ่าตัด ควรต่อรองให้ชัดเจนไปเลยว่าถ้าจ่ายเงินสดจะลดได้เท่าไหร่ถึงจะคุ้ม~ ก่อนตัดสินใจมักจะพูดว่าจะลดให้เยอะ จะดูแลดีนะ-_- ฉันออกนอกเรื่องไปหน่อย// เอาเป็นว่าหลังจากออกแบบเสร็จก็เข้าไปในห้องผ่าตัด- ฉันใส่เสื้อผ้าชุดเดิมที่ใส่มาเลย,, (เลยใส่เสื้อยืดคอกว้างไป-) ตอนที่แทงเข็มที่มือซ้าย มือขวาก็วัดความดัน- เพราะกลัวเข็มฉีดยามาก ความดันเลยสูงขึ้นชั่วคราว; แล้วก็กลับมาปกติในไม่ช้า. ฉันไม่รู้ว่านั่นคือเข็มดมยาสลบแบบนอนหลับ แต่ดูเหมือนจะเป็นยาชา- พยาบาลผู้หญิงคลุมผ้าให้เบาๆ แล้วฉันก็รู้สึกเหมือนยากำลังเข้าไป จากนั้นก็จำอะไรไม่ได้เลย-_-;; เหมือนกำลังผ่านอุโมงค์มืดทึบ- เหมือนนั่งรถด่วนดาวหาง. ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น; แค่เวียนๆ หน่อย// เหมือนมีอะไรค่อยๆ ดึงลงไปข้างล่าง (น่าจะเป็นลิฟต์) ไม่รู้ตัวเลยว่าจากห้องผ่าตัดชั้น 4 ลงมาห้องพักฟื้นชั้น 2 แล้ว- เขาว่าฉันลงมาด้วยรถเข็น แต่ฉันจำไม่ได้; การผ่าตัดใช้เวลาน้อยกว่าหนึ่งชั่วโมงนิดหน่อย- ขั้นตอนการผ่าตัดฉันจำไม่ได้เลย-_-;;;;;;(ทั้งที่คาดหวังไว้แท้ๆ;ㅅ;) สติฉันมึนมากและลืมตาก็ไม่ได้ (มีถุงประคบร้อนเย็นวางบนตา) เลยเริ่มหาพี่ที่อยู่ข้างๆ ก่อน, (ฉันไปกับพี่สาวแท้ๆ) คิดดูแล้วฉันก็คุยเยอะจริงๆ-_-; 'พี่- ที่นี่ที่ไหนอ่ะ? ฉันผ่าเสร็จแล้วเหรอ? ตอนนี้กี่โมงแล้ว? ฉันได้บอกหมอไหมว่าอย่าให้ฉันกลายเป็นตาสองชั้นหลบใน?;; (เหมือนว่าฉันจะหลับก่อนที่คุณหมอจะเข้ามาอีก ยัยบ๊อง;) ผ่าออกมาดีไหม? ผ่าไปนานเท่าไหร่?' อะไรแบบนั้นเต็มไปหมด-_- พยาบาลบอกให้หลับต่อจนยาสลบหมดฤทธิ์ แต่ฉันก็คุยแจ้วๆ ไม่หยุด;ㅅ; ตอนออกไป พยาบาลผู้หญิงหัวเราะแล้วถามว่า 'เมื่อกี้ไม่ยอมนอนแล้วยังเสียงดัง จำได้ไหม?' ฉันก็เลยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้-_-;; ตารู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง,, ที่สำคัญคือคอแห้งมาก- เขาบอกว่ายาสลบจะทำให้กระหายน้ำมาก ฉันดื่มน้ำอุ่นไปตั้งสองแก้ว-_-; จากนั้นก็ปวดฉี่ขึ้นมาแบบด่วนมาก ทั้งที่ร่างกายยังทรงตัวไม่ค่อยได้ก็ยังต้องไปเข้าห้องน้ำ;; แล้วก็ดื่มน้ำต่ออีก-_-; ตอนนี้ผ่านไป 10 ชั่วโมงแล้วก็ยังคงกระหายน้ำอยู่- ท้องก็อิ่มมาก ดื่มน้ำต่อไม่ไหวแล้ว// ยิ่งก่อนนอนถ้าดื่มน้ำบ่อยๆ เขาบอกว่าอาการบวมจะยุบยากขึ้นด้วย, ตอนนี้ก็เลยพยายามอดทนอยู่- ฉันหลับไปในสภาพมึนๆ แล้วก็ตื่นขึ้นมาคุยอีก,,, ทำแบบนั้นวนไปเรื่อยๆ แล้วประมาณชั่วโมงครึ่งก็ตื่นขึ้นมา- พอลืมตาขึ้นมารู้สึกว่าบริเวณที่ผ่าตึงๆ,, ความรู้สึกไม่คุ้นเคยก็ทำให้ไม่สบายตัว- ตอนแรกยังลืมตาได้ไม่ค่อยดี แต่พอเวลาผ่านไปก็ถึงขั้นฝึกเหลือบตาขึ้นได้แล้ว. ไม่ค่อยเจ็บเท่าไหร่ แต่ตรงที่แทงเข็มที่มือซ้ายเจ็บอยู่-_-; ตรงที่ผ่าก็เจ็บประมาณนั้นแหละ// ตอนแรกฉันยังงอแง บอกว่า 'เจ็บ เจ็บ' อยู่เลย แต่,,, พยาบาลบอกว่าฉันขี้อ้อน;; ตอนเดินกลับจากห้องน้ำ (ตอนนั้นสติไม่เต็มร้อยจริงๆ;) พยาบาลผู้หญิงตอนดึงพลาสเตอร์ตรงที่ฉีดยาออก ฉันก็ยังงอแงว่าเจ็บอยู่เลย;ㅅ; ตอนนั้นมันเจ็บจริงๆ; ฮือ; แต่คิดว่าน่าจะเพราะสติไม่ค่อยอยู่กับตัว แล้วมันจี๊ดๆ เลยเป็นแบบนั้น; ระหว่างทางกลับบ้านฉันแวะร้านโจ๊ก กินโจ๊กฟักทองแล้วห่อกลับมา 2 ที่ ไม่ได้ซื้อน้ำฟักทอง,, แค่ซื้อฟักทองหวานกับฟักทองแก่กลับมา- ตั้งใจจะนึ่งแล้วกินเป็นระยะๆ- แต่เพราะอาการบวมยังไม่หนักมาก เลยยังไม่ได้กิน. ถุงประคบร้อนเย็นโรงพยาบาลให้มานะ,, อันที่วางบนตาฉันในห้องพักฟื้น ฉันก็ขอเอากลับมาด้วย. อ้อ เมื่อกี้ตารู้สึกอึดอัดมาก เลยเอาคอตตอนบัดชุบน้ำนิดหน่อยแล้วค่อยๆ,, เช็ดขี้ตาออก// ตรงด้านในของตา- แต่ดันเป็นขี้ตาที่มีเลือดปนㅠㅡㅠ ฉันสะดุ้งนิดหนึ่ง- ฮือ คงไม่เป็นไรใช่ไหม?;;; ค่ายา 5 วันประมาณ 9,000 วอน,, ฉันใส่หมวกกับแว่นกันแดดที่เตรียมมา; แล้วกลับบ้าน- อาการเวียนหัวกับคลื่นไส้จากยาสลบ พอออกจากโรงพยาบาลไปได้สองสามชั่วโมงก็เริ่มดีขึ้น,, ยามีแค่ยาปฏิชีวนะเม็ดเดียว- ไม่มีขี้ผึ้งด้วย a วันนี้ฉันถ่ายรูปไว้แล้ว,, หน้าตาเหมือนมอนสเตอร์เลย-_-; ตอนส่องกระจกครั้งแรกตกใจมาก- เหมือนเป็นสัตว์ประหลาดอะไรสักอย่าง-_-;;; ตอนดูรูปคนอื่นยังคิดว่า เออ ก็คงประมาณนี้แหละ แต่พอตาของตัวเองเป็นแบบนั้นจริงๆ มันเหมือนมอนสเตอร์จริงๆ วันที่ 29 จะตัดไหม,, จนถึงตอนนั้นฉันจะถ่ายรูปไว้ทุกวันอย่างสม่ำเสมอ แล้วจะอัปลงห้องรูปพร้อมรูปหลังตัดไหมด้วย~ ทั้งคนที่ยังไม่ได้ผ่าตัด,, ทั้งคนที่นัดวันผ่าตัดแล้ว,, ขอให้ทุกคนสวยขึ้นกันถ้วนหน้า~ Merry Christmas♥